Aanvaring

Gisteren werd ik aangereden,
Gisteren reed ik iemand aan.

Een ongeluk met enkel blikschade,
Ikke goe geschrokken, daver op het lijf, kids zwaar onder de indruk.

(Ik zou gezworen hebben dat die mevrouw gas bijgaf toen ze zag dat we het niet gingen halen. Maar dat is zuiver mijn gevoel op die angstige moment..  dat ge beseft “Ai dat komt hier niet goed.” )

Ik doe teken: gaan we aan de kant staan.. zij schudt neen.
Maar kom, we zetten ons aan de kant, blijven kalm. En omdat zij haar pas ni bij heeft (ze ging die net ergens ophalen) of neen het is haar rijbewijs dat ze niet bijheeft, volgen wat verwarrende verhalen.. ik noteer haar gegevens.. ze weet haar gsm nr ni zeker enzo. Bref, ik noteer alles: nummerplaat, naam, telnrs… we spreken af dat ze even later tot bij mij thuis komt.  
Hoewel ik behoorlijk van de kaart ben, blijf ik kalm.. mijn specialiteit.. crisis situaties. We zijn vriendelijk en betreuren de situatie maar er worden geen verwijten gemaakt.

Wat dan volgt, zou zo uit een feuilleton kunnen komen:  ik vul mijn kant van het formulier in. (vergeet te tekenen dat de andere partij ook een manouvre deed, zij reed op mijn rijstrook omwille van geparkeerde wagens .. want ja.. ondertussen zit ik aan mijn keukentafel gefocust de straten te tekenen. We staan daar niet meer. )

Mijn ventje is niet te bereiken, ik open de deur, bied dat koppel zelfs koffie aan, maar voor ze het formulier nog maar lezen. Begint haar man te dreigen. Als ik niet verklaar dat alles mijn fout is, dan tekent hij het formulier niet.
Ik argumenteer dat ik dat niet zal doen, dat dat niet de bedoeling is van zo een formulier.. ik blijf kalm. Geef toe dat het misschien best mijn fout kan zijn, ik sloeg een straat links. Ik vraag hun het formulier te bekijken en geef toe dat het er niet goed uitziet voor mij. En of ze het oneens zijn met de beschrijving van de feiten maar ik geef ook aan dat ik geen schuld discussie moet en wil voeren. Het is zo rap gebeurd en stom..zij had mij niet gezien en ik haar niet gezien (correcter zou zijn haar snelheid onderschat.. maar ondertussen doe ik al zoveel water bij de wijn)

Daar zit ik dan. Het gedreig neemt alleen maar toe.. De kids kijken tv in living… wat nu ???  politie bellen dan ?  Ik zit hier met nen agressieve man in mijn keuken. Hoe heb ik mezelf zo in nesten kunnen werken ? .. mijn binnenste schreeuwt hellep..

Op dat moment wordt er aangebeld. Een grote stoere struise man..
Een man die ik nooit eerder gezien heb en die puur toevallig op die moment iets komt halen.
Ik kan niet meer.

Ik bibber .. ik daver.. ik ben op..
Aan die wildvreemde man in mijn hal, leg ik uit dat ik op punt sta in tranen uit te barsten (met al die vijandigheid in mijn keuken).. ik profiteer van de kleine time out.

Hij stelt mij enigszins gerust, die man kan mijn geen woorden in de mond leggen,  als het samen invullen niet lukt, gewoon politie bellen. Daar is niks mis mee..

Ondertussen is de man in de keuken naar buiten.. rond aan het bellen: met een getuige ?? (tip volgende keer lieve man met hondje zijn naam en gsm vragen), met een bevriende flik, met makelaar, .. er wordt  “als de flikken moeten komen, krijgde gij een boete he madam ! ” geroepen.

Ik adem diep in en ga terug het strijdtoneel op (de keuken in eigenlijk)
‘Wat als die mensen niet tekenen’ is ondertussen verandert in: ‘hoe krijg ik die mensen zo snel mogelijk mijn huis uit?’

Ik zet me neer, en plots staat hij daar. Mijn onbekende redder, schudt de hand van het koppel en stelt zich voor als mijn advocaat. Ik zweer het u, als die man zijn visitekaartje niet had bovengehaald, ik had het niet geloofd !

Heb jij al ooit een advokaat aan je deur gehad, net op het ogenblik dat je bidt.. red mij ? Wat een engel !!

De gemoederen raken bedaard.. de andere man is akkoord om te tekenen. (Dat we eigenlijk moeten discussieren dat zij ook een manouvre deed gaat totaal aan mij voorbij.. zo blij dat er schot in de zaak komt. Of die handige getuige waar zij toevallig het gsm nr van hadden, het interesseert me niet mensen. )

Er is enkel blikschade..
En dit conflict ..
waar ik moet uit ontvluchten.

2 u later borrelt ook mijn woede op.
(Die ik tot dan toe serieus heb onderdrukt)
Ik heb een geste gedaan. Ik had ook politie kunnen bellen als ze zei haar rijbewijs niet bij te hebben.
Ik ben veel te braaf geweest in het tekeningske, ik heb me laten doen in de onderhandeling. En dan al die woede..
Dat heb ik niet verdiend !

Ik vraag me af of ze echt haar rijbewijs vergat of het fake’te .. speelde hier het Ben frainklin effect?

Ik heb weinig geslapen deze nacht, en toen ik vanmorgen mijn verhaal vertelde voelde ik tranen.. en nu ik het hier neerschrijf, laat ik mijn onmacht stromen uit mijn ogen.

En het stomste is..

So be it.

Tuurlijk ga ik het hierbij laten. Alle andere dingen die ik nu nog onderneem maken het alleen maar erger.

Disclaimer: ik heb in deze post mijn mening gegeven, mijn gevoelens en mijn perceptie.. ongetwijfeld is dit niet dé versie van de feiten. En ik zou maar wat graag de andere partij aan het woord laten. Maar we gaan het potje dicht doen en verder gaan. De lessen zijn geleerd.

Advertenties

3 thoughts on “Aanvaring

  1. Samaja schreef:

    Wat erg voor je! Ongelofelijk hoe sommige mensen reageren bij zo’n situaties en vooral hoeveel oneerlijke mensen er rondlopen. En zo te horen, als ze op jouw rijstrook reed, is zij ook minstens gedeeltelijk in de fout.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s