Arbeidsongeval

oké oké …  ik was een beetje zenuwachtig

ik was anders mooi op tijd,

mijn eerste dag ‘meelopen’ op de nieuwe dienst,

terug naar mijn eerder gebouw, wat sukkelen in de parking,

en toen ik aan de lift kwam hield een vriendelijke mevrouw de liftdeur open,

dus om haar niet nog langer te laten wachten, draai ik me met laptop case, lunchtas, en al nen halve slag… en kwak..  mijn enkel zwikt om en plat op mijn knieën val ik de lift in.

Zo genant, schaamtelijk, en bovendien .. ik was er echt niet goed van, .. ik trok mij recht aan de staven aan de zijkant van de lift, terwijl de mensen bleven toestromen, en de lift zich verder vulde  *gelukkig geen bekende gezichten*

Amper 1 verdieping hoger, kwam de lift tot stilstand, en terwijl ik zachtjes probeerde op die voet te gaan staan, zei mijn bloeddruk foert. Zwarte vlekjes overal, gelukkig had die lieve mevrouw mijn rug..

Genante situatie nummer twee, de man van security kwam erbij, hielp het poortje open ik mocht even bekomen in de zetel,  terwijl de medische dienst erbij gehaald werd. *ondertussen probeerde ik me daar in de hoofdingang zo onzichtbaar mogelijk te maken*

Die flauwte was geen goed teken, of zouden dat toch de zenuwen geweest zijn ? Wanneer de verpleegster toekomt, blijkt de ziekenboeg helemaal aan de andere kant van het gebouw. Daarnaartoe hinken is geen optie maar wat ijs wil ik toch graag.. er is geen andere optie dan mij in ne rolstoel door die oneindige gang te laten duwen.

MAN .. kunt ge ff voorstellen hoe dat voelt ? Mijn eerste dag, de grote terugkeer, .. ik ging door de grond. (En dan moest er nog gebeld worden naar de nieuwe collega’s, dat ik even niet beschikbaar was omwille van ne faceplant.)

Om een lang verhaal kort te maken, ik haalde mijn meeting van 10u, stelde mijzelf netjes voor, deed niet flauw en bracht mijn eerste werkdag zo veel mogelijk zittend door.

Twee weken, een echo – en radiografie later, was het verdict een scheur in het ligament, en water in het gewricht… nog eens 3 weken extra rust.

Die 300 km t.v.v. Kom op tegen Kanker, kon ik wel vergeten, dus ik liet dan maar mijn haar knippen voor Think Pink..  en hoewel ik niet arbeidsongeschikt was, was ik wel vakantie ongeschikt.. stilzitten achter een buro is één ding, maar op ne wiebelige gazon naar het zwembad wandelen, of een blokje om met een hoogteverschil van 50m , dat is toch iets anders.. Gelukkig was er een prachtig uitzicht !

DSC_8399

Advertenties

One thought on “Arbeidsongeval

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s