De dag dat ik volledig in het zwart gekleed ging joggen

(Vandaag dus)

Nu moet je weten..  ik ben ‘niet van hier’.  En dat zorgt soms voor vreemde toestanden. Wij wonen nu in ‘Haspengouw’ en kempense boerin zijnde, heb ik moeten wennen. Hier wordt er bijvoorbeeld ‘geschoten’.  Vooral bij opkomend onweer om de fruitbomen te beschermen,… of om vogels weg te jagen,.. en in de herfst doen ze hier ook van ‘jacht’.

Ondertussen ben ik het al gewoon om al joggende wat knallen op de achtergrond te horen.. en normaal gezien kleed ik mij er op. Oranje, roze, knal groen, kbc blauw.. mijn looptrui’tjes hebben alle kleuren van de regenboog. Gezien worden, als jogger te midden van alle velden, ik vind het belangrijk.  Maar deze morgen dacht ik.. kom het is licht, en terwijl de puber en de hond het nodige onderricht genieten, trek ik een keertje naar het kasteel (vooral het omliggende bos) net over de taalgrens, .. In bed ’s ochtends hoorde ik het gieten maar ondertussen was de hemel opengetrokken, er kwam zomaar een zonnetje piepen.

Toen ik het betonstrookje ruilde, voor een klein smal nat paadje.. voelde ik de bui al hangen. Een grote mechelse scheper ‘sloeg aan’.. zoals mijn moeder zou zeggen.  Man, wat een lawaai was me dat.. zelden een hond zo hard horen bassen. Hij gaf ook niet meteen op. Toen pas viel het me op dat hij 1. los was 2. iets hevig rinkelde en 3. dat er precies twee security mannen naast stonden.

Nog niet echt verontrust jogde ik er semi rustig langs…  ik was het bos nog niet uit, of ik kwam nog een indrukwekkend exemplaar tegen, wederom geflankeerd door 2 stoer uitziende deze keer in fel rood geklede mannen.  Terwijl ik dacht .. oesje.. van waar dat rood ? en.. dat zijn toch geen jacht honden ? kwam ik bij de vijver uit. Ik was niet langs de hoofdingang gekomen.. zou het terrein gesloten zijn vandaag ? Mijn gedachten maakten een loopje.. mijn hart sloeg enkele tellen harder..

Het veld was met lint afgespannen en daar waren een twintigtal mensen met stokken het terrein aan het uitkammen.  Weer hoorde ik gebas.. Mijn fantasie sloeg op hol..  die mensen zoeken iets .. oesje.. wat zou er gebeurd zijn .

Verderop stonden nog enkele honden te wachten om te mogen starten, ik had schrik één of andere geur spoor te misleiden (en een hond achter mijn aan te krijgen) De zweetdruppels liepen van mijn voorhoofd..  in mijn beste frans heb ik dan toch maar even gevraagd of het niet stoorde als ik nog een rondje liep.

“Ne t’inquiète pas, on exercise aves les chiens de recherche.”

 

 

2 reacties op ‘De dag dat ik volledig in het zwart gekleed ging joggen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.