Meta post

waarover ik nog wil/ging bloggen:

  • life with teenagers.. het is hilarisch. het is deprimerend. het is dweilen met de kraan open. het is toeschouwer spelen. het is een terugkeer naar je eigen onzekerheid. ..het is ongerust zijn maar bovenal het is Liefde !! Waarom zijn er zo weinig verhalen over ouders met oudere kinderen ?? komaan geef me goeie zelf relativerende blogs !!
  • misschien enkele tips and tricks of do’s en don’t s ? en aantrekkelijke activiteiten voor het hele gezin .. dat zeker ook ! (om toch ff van die smartphone weg te zijn)
  • geld.. heike bah.. maar ben aan het budgeteren.
  • mijn nooit geblogde naaisels (met reden) of nostalgische eerste naaisels?
  • mijn niet vertelde reis verhalen
  • Een update over mijn “10 things to eat”
  • het leven als single mom: de voordelen / de vooroordelen /.. en mijn eerste stapjes als ‘gescheiden ouder’
  • De hond.. man.. wat heb ik al veel bijgeleerd het afgelopen jaar !
  • maar zeg mij eens.. wat lees jij eigenlijk het liefst ?

Living on the edge

Op ne stakingsdag den trein nemen.. ik kan dat ! De parking was helemaal voor mij alleen ! Mijn geluk kon ni op (tot 9u30)

Op zo’n ochtenden heb ik wel last van keuzestress … en vaak nog iets veel ergers.. ik zou ni weten of dat syndroom een naam heeft: Nadat je gekozen hebt, onmiddellijk weten dat het de foute keuze was 🙂

Maar vandaag dus niet.. mie heppie.. tot de terug rit natuurlijk. Kan je je nu voorstellen dat die mensen van den opvang mijn dochter hebben op straat gezet om 18u30 ? Na 6 afgeschafte treinen en telefonische verwittiging van mijnentwege, was ik om 18u55 daar. Erg é…

Nee ik kon ni thuiswerken. Neen ik heb geen familie in buurt. Neen die buurjongen met zijn gloednieuwe rijbewijs die heeft ingevallen vorige week was ni vrij .. ik doe ook maar gewoon mijn best e !

En kom in godsnaam nie af met ‘ik ben ni verzekerd!’ 4km in den donkere.. da ga je haar toch ni alleen laten wandelen? Wat is een lift in godsnaam?

En ik heb blijkbaar nog iets anders gejinxed.

De nieuwe tas .. en de nieuwe liefde van de puber zijn beide gesneuveld. Hij is er ziek van.

Maar kom.. morgen .. is er weer een dag.

Booha !!

jaja.. bloggen met een plan, dat is allemaal goe en wel..

maar ik heb elke dag wel iets tofs te vertellen, en als het verhaaltje koud is, tja.. dan is mijn schrijf goesting over 😉

Voor we aan het verhaaltje beginnen wil ik even vragen

ijsvogel

copyright: https://www.werkaandemuur.nl/nl/werken/IJsvogel-posters-canvas/

Heb jij al eens een ijsvogel gezien ? Awel .. ik eigenlijk .. ne keer of 5…in mijn héél leven. En ik vind dat altijd iets magisch.. zo een niet te fotograferen vogel en die zijn kleur, dat heeft echt iets van een fantasie wereld. Meestal vliegt die zo wat in golfjes/boogjes boven de beek. Als ik er eentje spot, is dus mijn dag goed. Dat is echt in een flits van een seconde voorbij.  En kan ik het niet laten om dat tegen iemand te vertellen.. de rest van de wereld is precies niet zo in mijn ‘joepie een ijsvogel’ stemming 😉

In onze straat woont een wat zonderlinge vogelkenner, je weet wel, iemand in camouflage kledij, die godganse dag met verrekijker rondloopt, en op alles en iedereen commentaar heeft.  Ik ken hem ondertussen een beetje, en dat maakt de situatie er niet beter op. Kinderen -> slecht voor het milieu. Hond -> dat lawaai/die afval. Hij staat er dan ook op om steeds luid zijn mening te verkondigen.  Ik kan hem niet anders omschrijven als een ietwat gefrustreerde beterweter. Toen ik hem vanmiddag tijdens de wandeling met onze hond tegenkwam, maakte ik even een praatje over het uilenfilmpje dat in onze straat is opgenomen (en al vlug kwam zijn commentaar.. ze mogen die beestjes niet als knuffeldieren voorstellen) Ik zette mijn tocht verder, maar hij vervoegde mij.  Nog voor ik mij kon ergeren, wees hij mij al op de buizerd die daar zat. Zie je hem.. JA hoor .. nee ik geloof niet dat je hem ziet. Wacht hij gaat zo direct vliegen.

Lap, ik moet leren zwijgen hé, ik heb ooit eens gezegd dat ik ne roofdier herken cursus wil volgen omdat er hier zoveel van die indrukwekkende vogels zitten en ik het erg vindt die beestekes niet bij naam te kennen.

Maar kom.. enkele meters later was hij weer helemaal in zijn eigen verhaal aan het opgaan;
over wat er beter kan aan mijnen hof geloof ik,
we staken net het bruggetje over
als er een ijsvogeltje omhoog kwam vliegen, ik zag het meteen…
zie daar een ijsvogel !

Hij kon nog net verwonderd vragen.. Vanwaar kwam die vandaan ?

 

Tsjakkkaaaa !!!

 

Daar word ik nu eens vrolijk van sih !

 

 

 

 

 

Schoon om zien

Valentijn… De dochter (11j) is nerveus… Ze wordt op het techniekkamp verwacht. Beton gieten, hameren, elektronica, ze kijkt er naar uit maar kent er niemand, mijn dappere meid ziet 1 ander meisje tussen de jongens en merkt alleen de positieve dingen, ik knuffel haar tot de les begint.

De tiener (13j) heeft een Lief.. al enkele jaren, een meid met haar 2 voeten op de grond. Ze spreken op school ook af, de broodnodige pauzes tussen al de stoerdoenerij waar hij zich niet thuis voelt. Ze mocht komen ‘spelen’ op valentijn op voorwaarde dat de mama thuis was 😉 Ik herinner me nog de stiekeme kussen die hij maar niks vond in de lagere school .. of de briefjes/kadootjes die hij toen al kreeg. Ondertussen doet hij ijverig mee.. als teken van zijn dankbaarheid en liefde maakt hij een héél verrassingspakket . Een blikken doos in de vorm van een hart, een tas, een kaartje en een brief. “Een dikke rode strik moet er nog rond mama” We zweten alles bij één om die strik rond dat hart te krijgen. 0m 14u is het zover, ze gaan samen brownies bakken. Ze sloven zich uit, maken flauwe grapjes, nooit zoveel gelach gehoord en zo’n blije zoon bezig gezien. Zijn en haar Ogen blonken.

De puber (17j) .. die komt op vrije dagen voor 12 u zijn bed niet uit, op 14 febr is hij er om 7u15. Proper gedouchet, met hemd EN plastron.. ja mama ik kon echt niet meer slapen. Weet ge hoe spannend dat dat is ? Nee ik kan niet ontbijten. Ik krijg geen hap binnen. Wanneer moet ik op de schaatsbaan zijn ? 14u, ik neem de trein van 12u.

Om 11u 15 zwaait hij mij al uit..

oe ? jij rijdt toch maar 7 minuten naar het station ?

Ja zeg ik wil zeker zijn ! Ik kan hier toch niks doen.

Om 19u ploft hij mooi getimed aan de eettafel. Hij krijgt geen hap binnen.

ZUCHT

jamo hoe was het dan ?

ZUCHT

Na het eten moet hij even bekomen van de stress.. ik weet nog steeds van niks.

2 uur later komt hij naar beneden..

met ne smile van hier tot achter zijn oren.

Hij ziet niets meer.. hij hoort niks meer .. alleen nog maar

ZUCHT

en .. mama ge weet niet hoe vervelend dat dat is, als je niks kunt eten.

of .. mama ge weet niet hoe hard uw hart klopt als je een snapchat krijgt “ik ben er” en je moet naar beneden gaan.

Ik was misschien single op valentijn, maar er was nog nooit zoveel liefde in de lucht !

‘De hond heeft mijn huiswerk opgegeten’

Ik dacht echt dat dat een slecht verzinsel was.. de hond uit mijn jeugd (aka de loebas.. at niks en beet in mijn herinnering ook niks kapot.) de nieuwe versie van dit excuse is ‘de hond heeft de USB stick zo toegetakeld dat hij niet meer leesbaar is’

serieus, I kid you not. De puber die na 22u nog aan zijn taak begint, veel te laat opstaat s ochtends. Om dan paniekerig : allez mama .. ik had die stick op mijn boekentas gelegd.. wie heeft die gepakt ?? Toen ik beneden kwam, ben ik met hond gaan wandelen, haar eten gegeven, naar de kippen geweest, fietsen buiten gezet, bokes gesmeerd, auto ontdooid.. ze is geen seconde van mij zijde geweken. Het moet gebeurd zijn in die 2 minuten … die ik langer in de badkamer gebleven ben. In die tijd hebben de kleintjes de hond uit de bench gehaald. damn.

Ze is op dieet.. en sindsdien eet ze echt alles.. is nu wel degelijk bewezen.

Guilty pleasure – ouderzonden

Voor de te lange avonden…

200 ml glazen fleskes gevonden zeg..

Ik moest ze meebrengen !!

Het is ni omdat ne mens wil zondigen, dat het ecologisch onverantwoord moet é !

En ja.. zelfs met pubers in huis.. hou ik aan mijn kraantjeswater aan tafel motto vast !! (Behalve natuurlijk voor die avonden dan 😉

Hey.. das al beter dan die bergen chips van vorige week 😉

Woordeloze Woensdag

tas

Allez.. echt woordeloos kan ik het precies toch niet.

Mijn favoriete thee-tas viel stuk..  pardon, werd spectaculair door mij van een heel hoge strijkplank gekatapulteerd, inclusief kokend water, de stukken vlogen 3 meter ver. De hond zocht ogenblikkelijk de grote stukken uit om erop te kauwen. De kids lagen al in bed, en ik bevond me tussen een stapel papieren van 11 jaar oud .. op zoek naar de verkoop akte van ons huis.

Bleiten .. ik zeg het u ..

ni zo zeer omdat het een 1 euro kringloop vondst was , die ontzettend goed in de hand lag, eerder een soort van ontlading geloof ik .. van de zondag avondse stress

De zoon deed me deze kado van op de foto..

ik geef ze virtueel aan :

http://www.perfectdayforapicnic.be/uncategorized/er-zijn-geen-hokjes-in-mijn-hoofd/

http://prinsesopdekikkererwt.wordpress.com/2018/02/21/waar-was-ik-gebleven/

volgens mij kunnen zij ze ook gebruiken !!

 

 

 

Cultuurbarbaren

Onze laatste avond Beijing..
Met ons getweetjes bovendien, jihaa !
Ik wou iets typisch chinees – de karaoke hadden we al gepast –
mijn bondgenoot van de week, de lonely planet, raadde acrobatie aan

er stond een tof adresje in,
niet al te toeristisch, wel wat uit de buurt, kleiner gezelschap .. één uur show.

Toen we in de confucious temple al een voorproefje van dans kregen,
en onze voeten genoeg hadden van de reeds lange wandeling,
besloten we de subway te nemen in de juiste richting
(hoewel ons cash geld eigenlijk al bijna op was, en de rest in het hotel lag.. )

Het was nogal ver van de metro halte..
En we kwamen onderweg een ‘practise area’ tegen.
Alwaar er enkele senioren hun oefeningskes aan het doen waren.

Ééntje liet plots iedereen met verstomming staan
er waren er zelfs bij die het opnamen met hun gsm –
Hij deed enkele mooie truukjes aan de hoge legger..
En dat voor op zijn leeftijd.. chapeau.

Helemaal opgewarmd, wandelden we verder..
J stiekem hopend dat we met de kaart konden betalen
(ja ge zie, hij was nog niet zo ingeburgerd als ik)

We kwamen daartoe om 18u, een uur voor de show zogezegd,
Het ganse ding zag er enorm vervallen uit..
We wandelden het gebouw rond, werden raar bekeken door de locals,
En gaven het op.. dat zag er niet uit alsof er daar iets stond te gebeuren.

Aan de overkant echter, stond een gebouw met een gelijkaardige naam..
Mooi verlicht, iedereen met kei sjieke auto’s, mooi uitgedost, rode loper, .. ging naar binnen,
We werden tegengehouden door straatventers die ons een ticket wilden aansmeren.

Maar ja .. wat was het eigenlijk.. ?
Even dichter bij gaan kijken .. Ballet dus.. we zochten het ticket office want mijn ega was helemaal gebrainwashed door zijn ‘de chinezen zijn niet te vertrouwen’ les
Maar vermits die office dicht was, moesten we wel langs een straatventer gaan.. tickets tussen 50 en 500 yuan, stond er op de affiche.

Die man had er 2 van 100 stuk elk, maar we hadden maar 150 op zak,
Hij ging ons even de ATM wijzen
(terwijl wij eigenlijk aan het overleggen waren.. ja maar ballet? doen we dat wel ? hoelang gaat dat duren ? zijn dat zitplaatsen? Het is onze laatste avond, we zijn nu zover gekomen.. moeten we dit doen ? )

De ATM bracht uitsluitsel.. hij nam onze europese kaarten niet aan.. (noch mastercard, noch maestro)
En nee betalen via de gsm (wechat) dat konden wij niet.

Ondertussen was het enkele minuten voor 19u, we toonden de man onze portefeuille,
En met enkele serieus vloekende handgebaren, besluit hij toch de deal te sluiten.

Wij haasten ons het gebouw binnen, niet te goei wetende waar we ons aan moeten verwachten,
Een schoon stijlvol auditorium, een zitje heel vooraan, .. allemaal chinezen, sommige met kleine kids..

Ik heb meteen de klik gemaakt, dat is zijn geld hier wel waard, en anders dan ontsnappen we wel,
mijn ega daarentegen, gedreven door zijn wantrouwen, besluit om aan het ene westers uitziend koppel vlak voor ons te polsen wat deze tickets eigenlijk kosten.

Antwoord die man in het Duits:
“ik heb dit ticket niet betaald, ik ben namelijk de choreograaf van dit hele stuk, wat heb je ervoor gegeven? Dat lijkt me wel een goeie prijs.”

Met het schaamrood op onze kaken, keken we vervolgens op griandoos beeld het volgende half uur naar een interview (in het chinees off course) met de dansers en oa met onze duitse buurman.

We begrepen er niks van maar genoten vervolgens van de verschillende chineze korte verhaallijnen (soms wat bizar militair getint, of met typische krijger schaduwspel),
We werden beschenen met led lichtjes als er iemand probeerde te fotograferen,
En keken uit naar de ‘love story’ met ‘birds’ en ‘feathers’ van de duitser. (zowat het enige dat we begrepen hadden uit de uitleg)


Tijdens de pauze vertelde zijn moeder dat onze tickets veel duurder waren, dat we achter de ganse rij choreografen zaten, stoefte wat over haar zoon, vertelde over de toeristische uitjes die ze gedaan hadden en dat we op dezelfde vlucht zouden zitten de dag nadien,
En dus hebben we ook deel 2 nog helemaal uitgezeten .. tot we dachten dat we de metro gingen missen..


Sorry ..Daniel..
wij waren nog nooit eerder naar een Ballet voorstelling geweest,
en sorry dat we op het einde zijn weggelopen (we hadden geen cash meer voor een taxi en waren wat bang voor de laatste metro)


maar we waren oprecht blij , dat we onze laatste avond in Beijing op deze manier hebben doorgebracht.

 

NVDR .. deze blogspot staat al bijna 2 jaar te wachten tot ik eindelijk werk zou kunnen maken van een Bejing reeks.. maar ik gebruik hem nu om mijn joker niet te moeten inzitten. 

Pluk de dag

ook als het een distel is,

hoorde ik zonet op TV.

 

Ik dacht meteen.. Dat is een quote die vandaag omschrijft.. die moet ik noteren.

of nog beter bloggen.. als ik ooit aan die 40 wil geraken 😉

Politiek niet 100% correct want ik vind distels mooie bloemen.

Pluk de pisbloem .

Of pluk de netel dan ?

20171111_162121

Kom, ik ga hier geen zondebok zoeken, onkruid bestaat niet.. alles wat er groeit is welkom.

Het was maar gewoon om te zeggen dat het een ***** dag is.. maar gelukkig gaan die ook gewoon voorbij.. direct in mijn bed kruipen, al dan niet met slaappil en hopla.. morgen kunnen we er weer tegenaan !

 

Als alles goed gaat.. zouden jullie hier ook 2 foto’s moeten zien.. die ik trok .. in mijn totaal mislukt 1/2 vierkante meter aangelegd bloementuintje? Op 6 november had ik iets mega trots.. kijk hoe mooi zo’n bevroren bloem… Maar dat beetje vorst was echt verpletterend, meedogenloos.. want de dag nadien zag diezelfde bloem er héél anders uit. Schoonheid is héél fragiel en vergankelijk.

Gelukkig kan ik hier het zelfde zeggen van mijn eigen ups and downs 😉