10 dingen die ik goed kan

  1. de raam laten openstaan terwijl het kei hard giet
  2. het eten laten aanbranden (terwijl ik de keukenkastjes aan het uitwassen ben)
  3. vergeten waar ik mijn gsm gelegd heb (of men sleutels of zonnebril)
  4. koken met wat ik in huis heb – ook een kledingstuk/iets naaien met wat ik vind/krijg-
  5. elke seconde uit de dag uitpersen
  6. mijn planning volledig omgooien omdat er iets leukers/dringenders is
  7. mezelf in vraag stellen
  8. orde zien in de chaos
  9. luisteren
  10. liefde geven en liefde zien

Elvira

Toen Elvira geboren werd, zagen haar ouders het meteen. Ze had een prachtig donker rood hart. Het zag er kwetsbaar uit. Dus bedekten ze het met de dikste kledij. Elvira groeide op en wist niet beter dat iedereen over zo’n hart beschikte. Trots toonde ze het aan de andere kleuters. Vol nieuwsgierigheid prikten ze er in. Het deed pijn. Ze opende het deurtje in haar borstkas en stak het vlug terug weg. Nieuwsgierig vroeg ze of ze de anderen hun hart mocht zien. Hoe ze ook aandrong, ze kreeg niemands hart te zien.

prinses

Thuisgekomen vertelde haar mama dat het een geheim was, en dapper hield ze het jarenlang verborgen. Ze ontmoette Kristina, een meisje even opgewekt en vrolijk als haarzelf. Het klikte meteen. Ze werden beste vriendinnen. Elk vrij moment zaten de meisjes bij elkaar in de buurt. Zoals het altijd gaat met meisjes, groeiden ze naar elkaar toe en op een dag toonde Elvira haar geheim. Ademloos keek Kristina toe, opende ook haar eigen deurtje en toonde haar hart, het was niet mooier, het was niet lelijker, het was anders en even prachtig..

Vanaf die dag ruilden ze van hart, ze zorgden heel goed voor elkaar, nog beter dan ze voor zichzelf zorgden. Een eindeloze jeugd later, brak de dag aan dat Kristina moest verhuizen. De twee donkere bloeddoorlopen harten, werden een laatste keer opgeblonken en terug geruild.

Het deed pijn .. verschrikkelijk pijn. Elvira haar hart ging trager kloppen en verloor zijn glans. Hoe hard ze ’s avonds voor het slapengaan ook wreef en poetste .. het leek wel alsof het definitief beschadigd was.

Zó verloor ze de moed en besloot ze het sleuteltje op te bergen. Samen met haar hart borg ze haar onschuld weg, haar oprechtheid en haar eeuwige enthousiasme, een onuitputtelijke bron van liefde.

Het ging goed,

dat probeerde ze zichzelf toch wijs te maken… jaren gingen ongemerkt voorbij ..tot ze op een dag het sleuteltje terugvond onder een dikke laag stof.

Nieuwsgierig als ze was deed ze voorzichtig haar deurtje open.. en daar was het.

Het straalde .. het blonk .. vol trots stond Elvira er weer ! Nu zou ze het allemaal anders doen ! Ze ging naar een kleermaker, liet een jurk maken waarin een opening zat, zodat iedereen haar prachtige hart kon bewonderen terwijl het klopte.

De reacties waren positief, meer mensen stelden hun hart open. Weldra overspoelde het land in een vloedgolf van mededogen en naastenliefde.

Alleen het glazen deurtje..  dat bleef nog even dicht.

Elvira zag overal Liefde, ze was omringd met positieve mensen en intens gelukkig, maar toen er een Prins uit een ver koninkrijk langs kwam, waagde ze toch haar kans.

Die warme zwoele avond, trok ze een wit lang kleed aan, deed haar mooiste oorbellen in en kamde haar lange haar. Het werd een fijne avond .. en in de late uurtjes voelde ze zich zo op haar gemak dat ze maar meteen haar Grote troef toonde.

 

De Prins begreep het niet, waarom liep ze hier zo mee te koop, ‘wacht nog even meisje’ antwoordde hij. Maar Elvira kon het niet laten, ‘dit ben ik’ antwoordde ze, ze opende het deurtje, haalde haar hart eruit en legde het op tafel.

De Prins keek naar de kloppende bloederige handel en wist niet wat hij ermee aanvangen moest.

Self love

Stoofpotje

’t Was een droge zomer geweest.
De patatten hadden het goed gedaan.
De mais daarentegen was een ramp.
Hij boerde nu al enkele seizoenen biologisch, en t ging wel.. met schoffel en hark ging hij dagelijks het veld af.
Alles wat er niet thuis hoorde, trok hij meteen uit.

In september was het begonnen.
Dit onkruid kende hij niet.
Het schoot gewoon overal uit. Hardnekkigheid troef. Trok hij er eentje uit, kwamen er 10 in de plaats.
2018-10-14 14-30127181..jpg

Toen kreeg hij een ingeving.
Hij hakte, hij kruidde, hij braiseerde en stoofde.

Het werd een stoofpotje van Beloftes.

Enkele uren later was ’t al prijs.
Gekluisterd zat hij op de pot.

– eerder verschenen op instagram

Party animal

Vandaag ben ik het feestbeest..

En als teken van het feit dat ik mezelf zo serieus ni neem.. deze foto !

Ahjaa.. als u zou afvragen waarom.

Toen ik 16 was, heb ik verteld aan mijn beste vriendin dat Ieoor mijn favoriete karakter is. Altijd een beetje down, lichtjes tot zwaar depressief en toch laten ze hem niet achter. Mag hij altijd meedoen. Niemand vraagt hem te lachen , hij wordt gewoon aanvaard en graag gezien zoals hij is. Geholpen op een klungelachtige manier zelfs … daarom stuurde zij mij deze onesie die ik aantrof in de brievenbus.

Bestaat er ne zaligere kado?

23 juli 2012

Hij stond klaar… de foto van deze menina – heel lang geleden-

in een private gedeelte van deze blog 😉

ooh blijft toch tof hé , herinneringen terugvinden

en zeker als je er onlangs naar zocht

ik maakte hem/haar (?) uit een strijkplank overtrek van de zeeman .. kan je dat geloven 😉   ik kende helemaal niks van tussenvoering en versteviging toen, en ik had er schrik van  *moehahaha*

*6 jaar geleden hadden we dus een glijbaantje en een voetbal goal in onze tuin staan ;)*

misschien is het dan toch waar ?

dat je dingen vindt als je stopt zoeken ? 🙂 :):):):)

12 oktober

oke …
gene paniek.
Het is nog maar den eerste.

Ik zie enorm op tegen den 12ste.
Het zit namelijk zo, ik word die dag 39 en ik heb er totaal geen zin in

39

de grijze haren lijken elke dag exponentieel toe te nemen

39

en alleen

of allez
totaal verloren eigenlijk
in wie of wat ik ben
ik wil zijn

39

en ik weet het niet meer

stoem e

twordt ongetwijfeld nen dag gelijk nen anderen

alleen mijn hoofd… het duizelt.