Geklooi

Block editor, classic editor..

en dan gewoon even op mijn gsm op ‘publish duwen’.

al die moeite voor die foto’s te zoeken voor niks geweest.

allez nog een poging : grrrrrrr

en de rest .. zoek je maar op :

2022

Het einde van januari nadert en jullie heb nog steeds mijn beste wensen niet ontvangen? Schandalig,  I have to admit.

Allereerst zou ik zeggen:
Hou vol.
Niet echt een wens zeg je ?
dat is waar.

Wacht ik zal het anders formuleren:
Ik wens je : dat je NIET moet volhouden,
ik wens je zin,
ik wens je goesting,
ik wens je flow
ik wens je voorspoed.
ik wens je ‘het te laten kunnen hangen’.

Maar ik wil ook van de gelegenheid gebruik maken om te zeggen.

Het wordt beter, ik heb het al gezien,

Geloof erin.

Is het niet voor u dat ik het hier opschrijf, dan is het voor mijzelf.

Alles gaat voorbij

En omdat nog wat te benadrukken zal ik hier het chronologisch overzicht van de nieuwjaarsfoto’s geven.

2022

Klikspijt

Ik heb een verhaal,
voor aan de koffie automaat.

Ik zou het in geuren en kleuren brengen,
en mijn collega zou zeggen ‘amaai’.

De keer daarop zou ik het nóg enthousiaster brengen,
iemand anders zou antwoorden: ‘dat is precies de familie meyland daar !’

Ik zou gerustgesteld zijn, bevestigd of net tegengesproken worden.
In ieder geval zou ik ‘het kwijt zijn’ en daarna mijn werk verder zetten.
Het is veel moeilijker om het hier neer te schrijven.
En ik zit zowiezo al teveel tijd achter schermen, en toch ga ik het proberen.

Ik hoorde vanmiddag in het middagjournaal van ‘Johan terryn’

De spijt die je hebt wanneer je op het internet iets aanklikt en beseft dat je je eigen kostbare tijd aan het verknallen bent. Een onverklaarbare verknaldrang doet je dan toch nog verder lezen.

In plaats van te klikken ga ik tikken !

nog even geduld .. het komt !

UFO

We zaten TV te kijken, iets onbenulligs.

Tot plots.
In de raam naast de TV (zo eentje tot op de grond)
Werd de oneindige donkerte plots opgelicht door ..

ja door wat ??

Ik draai mij naar mijn lief, zag jij dat ook ?
Wat was dat ? Een GIGANTISCHE vallende ster ?
Het was geen puntje maar ne bol.

En rap dat dat ging .. ne second.
Mijn lief: ‘het was eerder papier ofzo dat brandt, het flikkerde wat. Het is op de wei hiernaast gevallen.’

Wij naar buiten, eens gaan kijken, natuurlijk was er niks meer.
Zelfs geen gelande marsmannetjes ! Het was terug pikke pikke donker.

Een beetje verbaasd zette we onzen avond verder.

Maar kijk en geniet mee :

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=300562265448790&id=100064850554369

(ik miste elon musk zijn treintjes vorig jaar ondanks de voorbereiding, deze kreeg ik bij verrassing !)

Mi corona

1 oktober, ik was al even doodmoe,
Was al met nek- en rugpijnen naar de dokter geweest.
Had al een paar dagen later keelpijn.
En toen ik vrijdag begon te hoesten, wilde ik liefst een PCR test.
We zouden namelijk de dag nadien mijn verjaardag vieren met 3 vriendinnen.

De huisdokter had er geen oren naar, een zelftest moest het worden.
Het was een tijd van verkoudheid en griep, en iedereen was net gevaccineerd, het ongeloof was hoog.
(Voor zij die graag details willen: mijn 2 johnson spuiten waren toen al 6 maand geleden.)

De eerste test gaf zwangerschapsgewijs 1 streepje,
net voor ik juichte viel echter mijn oog op dat streepje, het stond bij ‘Corona’ en niet bij ‘Test’. (of is het Test en Controle?)
Nog een bezoek aan de apotheek later, stonden er 2 streepjes,
en moest ik plots wel een PCR. Die dag werd gevuld met angstige telefoontjes, mensen teleurstellen, onduidelijkheid overal.

De kids bij papa moesten daar maar blijven, en angstvallig werd gezocht naar ‘waar heb ik het opgelopen’. En ‘wanneer mag ik uit quarantaine’.
Uitgeput, zere keel van het bellen .. dat wel, maar toen was ik eigenlijk nog ‘in betrekkelijk goeie staat’.

De week die zou volgen werd een hel: Ziek. Doodziek. De mensen van het studieburo kwamen helemaal in ruimtepak bloed trekken. Ik moest continu zuurstof, hartslag, bloeddruk en koorts meten. Op oneven dagen een speekseltest. Op even dagen een bij mijzelf af te nemen pcr test. Tussendoor lag ik in bed. Ziek. Lezen kon ik vergeten. Eten kon ik vergeten. De contact-tracing telefoons waren er teveel aan. Als ik even naar toilet ging, had ik een hartslag van 140 en zat te hijgen alsof mijn leven er vanaf hing. Al gauw bleek dus dat ik best nog meer plannen uitstelde, en nog wat langer alleen thuis uitziekte.

Het was een harde periode, laat me daarover eerlijk zijn.

Zowel het ziek zijn, het alleen zijn, de onzekerheid, als de reactie van je omgeving.

Sommigen wilden zich niet laten testen. Sommigen waren kwaad hoe ik hen(/hun weekendplannen) in gevaar had gebracht. Terwijl ik mij gewoon aan de geldende regels had gehouden. We hadden twee keer samen gegeten de week voordien om afscheid te nemen van collega’s, ik was er wel kwaad voor op mezelf.
Zo leuk was dat niet geweest, waarom heb ik mezelf aan dat gevaar blootgesteld ?
Een paar dagen later bleek dan nog dat ik zelf een collega besmet zou hebben die er nog erger aan toe zou zijn dan ik.

Meermaals ben ik geschrokken van de reacties van anderen.
Gelukkig ben ik ook aangenaam verrast. Iemand die mij brood bracht of iemand die langs kwam met medicijnen, een kaartje met de post.
Een ezel gevuld met kersepitten *hart hart*
Nooit zal ik vergeten uit welke onverwachte hoek het kwam !

Toen ik later het werk hernam, kwam mijn smaak terug, maar mijn concentratie en mijn conditie niet.

Als ik stofzuig; de living en de keuken, dan kan ik die zelfde dag niet meer dweilen.
Het klinkt ongeloofwaardig ik weet het.

Ik wandel met de hond tweemaal per dag
(en kan tijdens het wandelen niet bellen)
Ik loop tweemaal per week (dapper noem ik het zelf)
En ik slaap.. 8 , 10, 12 u per nacht.

Ik ben in staat te functioneren. Mits een dutje hier of daar .
Ik heb bijvoorbeeld al een leuke citytrip Rome achter de rug.
Maar onbeperkte energie heb ik niet.

Het is hier nog steeds doseren.

Sommige mensen slapen samen met ne positieve en krijgen het niet,
sommige mensen hebben geen symptomen en toch de ziekte,
Sommige mensen hopen dit,
sommige mensen projecteren dat.

En allemaal hopen we dat het snel voorbij is.
Als iemand zegt: ‘ik wou dat ik het kreeg, dan hebben we dat ook weer gehad’, dan begrijp ik dat.

En daarom zou ik ook willen vragen, respecteer de andere zijn keuzes, geloof iemand, toon empathie.
Je weet niet in welke situatie hij zich begeeft.

Het proces dat niemand wou

Ik gebruik hier schaamteloos de titel van de documentaire : ‘Het proces dat niemand wou’. Een serene en prachtige reportage over de beleving van de vrouwen in de rechtzaak rond Bart de Pauw. (momenteel te bekijken via Streamz- je kan gratis één maand kijken, als je telenet klant bent) 

Een documentaire die, als IK het voor het zeggen had, iedereen gezien zou moeten hebben. Ik keek de – in totaal 3- afleveringen niet in één keer, beetje raar om het zo geschreven te zien, maar ik zou het niet gekund hebben. Om eerlijk te zijn, het hakt er wel wat in. Je bent murw geslagen. Of allez ik toch, ik herkende er zoveel dingen in. De manipulatie, het schuldgevoel, het geheim, .. ik herkende technieken van de ex. Ik herken gedachtengangen bij mijzelf.  Maar ik herken ook scenario’s, wat zeg ik, zelfs letterlijk zinnen die mijn salesmanager mij ooit toestuurde. In berichten die ik ook onmiddellijk wiste. En toch blijft er zoiets spelen als ‘ik moet het opnemen voor andere/volgende vrouwen. Ik moet hem vertellen dat dit niet kan.’ En net daardoor blijft het bezig.

Ik zou dus zeker willen oproepen, bekijk die handel. En als je dat niet kan opbrengen, toon dan gewoon begrip. Het zijn nooit zomaar SMS’n. Je hebt geen idee wat de andere partij heeft doorgemaakt tenzij je bereid bent echt te luisteren.

Imméns respect voor de vrouwen in de reportage. Wat een sterke vrouwen. Wat een eerlijke getuigenis. Wat een pijn. Bedankt , namens mij .. en waarschijnlijk talrijke andere vrouwen, bedankt het is niet voor niets geweest.

De tijdsgeest is veranderd, wat heerlijk om te zien dat vrouwen van nu, er anders mee om gaan dan 15 jaar geleden.  Helena bijvoorbeeld: beleefd en duizend procent correct. Of Ella-June: wat een authentiek, oprecht persoon. Maar laat ons duidelijk wezen: het is nooit toegelaten geweest.  Manipulatie zit overal en het gebeurt sneaky en stiekem , en je kan je het bijna niet voorstellen zonder dat je erin zit. En als het toch gebeurt, dan leg je de schuld bij jezelf: hoe heb ik het zover laten komen ?

My god, wat vraagt het veel kracht om daarna door te gaan,  je leven anders in te richten. Laat staan dat je er dan later nog een keer totaal in ondergedompeld moet worden voor een rechtzaak. Zelfs zonder media heisa had dit een vreselijke zaak geweest !

Ik begrijp dat Liesa of Maaike nu het gevoel hadden geen keuze meer te hebben en ik bewonder hen voor wat ze gedaan hebben (het proces doorstaan en meewerken aan de documentaire)  voor mij was dit een noodzakelijke bijdrage aan een betere maatschappij.

Ook de andere dames, chappeau, niks dan bewondering over de kracht die jullie aan boord leggen.

Maar je moet mij niet geloven hoor, lees anders deze review even.

https://www.humo.be/tv/het-proces-dat-niemand-wou-over-de-zaak-de-pauw-is-een-voortreffelijke-reconstructie-die-lesvoer-moet-worden-op-school~bae8e695/

Krakende wagens lopen het langst

Een gezegde waar ik nog nooit van gehoord had.

Het wil zoveel zeggen als ‘klagende mensen worden vaak heel oud.’

Ik probeer dat dus zoveel mogelijk te vermijden, dat klagen, maar tijdens het lopen durf ik al wel eens ‘af te lopen’.
Zeker als het over de middag is, in de volle werk stress. Maar de laatste tijd ben ik stil.
Niet omdat het me voor de wind gaat, dat verre van eigenlijk, maar gewoon omdat ik heel snel buiten adem ben.

Op 1 oktober had ik het ‘vlaggen’, ik ben een week serieus ziek geweest.
En sindsdien heb ik moeite, met wandelen, met trappen opgaan, of met lopen,
na 200 meter hijg ik al.

Ik haal mijn tempo niet, ik haal mijn km’s niet, en ’s avonds om 18u val ik in slaap.

Toch ben ik blij, ik mag kraken zoveel ik wil, lopen zal ik !

En dankbaar voor mijn trouwe copain !

86 workouts in 2021 !!
Nooit zoveel workouts gehad,
Geen blessures dit jaar, Wel wat minder kilometers.

(Ter vergelijking aantal workouts: 74 in 2020 , 64 in 2019 en de 3 jaar daarvoor 73)

Stiekem droom ik al terug van opbouwen naar de 7 km !