Schijn bedriegt

De eerste zonnige lente dagen. Startend met vorst. Alles spierwit en toch meteen die zon daarbij. Zoveel potentie. Zoveel mogelijkheden. Vroeger zouden de kids nu het tuinspeelgoed buiten gesleurd hebben, of het terras mee helpen afsprieten, een balleke gooien naar de basketring, wat gekke sprongen op de trampoline. Ik hang de was buiten op. Het blijft stil. Gaan we een ijsje eten ?

Ik scroll door de foto’s die ik gisteren nog maakte. Prachtige dag. Mooie hemels, hier en daar al een ‘eerste katje’, een kruid dat uitschiet, een groente die er meteen invliegt. Ik maak foto’s, ik zie hoe prachtig het is op het kleine gsm scherm. En ik voel het niet.

Toch ga ik dat vandaag ook doen. Tussen het tikken van de klok zal ik dingen zien, ik zal ze fotograferen, en morgen zal ik zeggen: het was een mooie dag gisteren. Vandaag kan ik mezelf onmogelijk wijsmaken dat het een goeie dag wordt, maar misschien morgen. Misschien kan ik morgen zeggen, wow , het was eigenlijk toch wel een goeie dag.

2 reacties op ‘Schijn bedriegt

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.