Luwte

Ken je dat gevoel ? Jij en je vriendin, je hebt elkaar al een tijdje niet meer gesproken.

Eerst gingen de dagen voorbij, vervolgens de weken, en toen werden het maanden. Nu wil je graag bellen … maar wat moet je zeggen? De leuke, kleinere zaken van elke dag lijken zo triviaal… zo banaal. De grote dingen zijn rauw, doen pijn, vragen denkwerk en zorgvuldige woordkeuze.

En dus ja.. dan bel je maar niet.

En zo wordt de drempel steeds maar hoger.
Wikken en wegen..
Schrik hebben dat het niet meer klikt.
Dat het niet goed genoeg is.
Dat er het moment niet voor is.
Dat de energie ervoor er niet is.

Maar je kan het niet blijven uitstellen.

Zo vergaat het mij nu ook met bloggen,
ik zou er zo’n deugd van hebben.
maar hoe begint ge eraan ?

Er zijn hier dagen geweest dat ik niet in tranen ben uitgebarsten,
maar van binnen wel 20 keer stillekes dood ben gegaan.

Er zijn dagen waarop ik me pas om 23u kon herpakken,
waarin letterlijk alles misliep ..
en veel onvindbaar was in mijn eigen grijze hersenmassa,
of ik verloren liep in alle impulsen die zo dringend leken.

maar laat me gewoon even herbeginnen met die koetjes en die kalfjes,
de leuke tussendoortjes … niet omdat ik de schijn wil hoog houden dat alles hier een ‘happy place’ is, dat zeker niet ..

gewoon voor de voldoening van het schrijven.

tot morgen !

Goeie vrijdag

Er zijn goeie vrijdagen, en héél goeie vrijdagen. Al heel vroeg dit schooljaar wist ik dat het een héél goeie vrijdag zou zijn. Wiskundig gezien weet ik niet hoe dikwijls het voorvalt, maar eens om de zoveel tijd start de paasvakantie met het paasweekend. Niks speciaals zou je denken.. maar.. dat wil zeggen dat goeie vrijdag een schooldag is. En nu mag de school van je kinderen nog zo katholiek zijn als de paus, dat is voor hen géén dag vrij. Mijn werkgever echter hanteert andere criteria.. dus we zijn onvermijdelijk dicht.

Al mijn vakantiedagen en overuren gaan naar schoolvakanties, vrije en pedagogische dagen.. blok en de kids zijn weer ziek dagen. Alleen deze..

Deze is voor mij !

Ps het venijn zit altijd in je verwachtingen.

Mag het wat minder zijn?

Dit weekend ging ik veel tijd hebben voor leuke zaken .. zoals bloggen, lezen, het huishouden wat rustiger doen. Ik heb ervan genoten.. alleen dat bloggen.. das er bij ingeschoten 😉

En weet ge.. das ook ni erg é ..

Die 40 dagen is leuk maar ik heb het gevoel dat kwantiteit primeert op kwaliteit… en dat wil ik niet.

Ik ga de frequentie naar beneden halen ..

Ideeën genoeg, maar ik blog ze liever gespreid … over 2 maand.. of 2 jaar desnoods ..

En dan heb ik nog genoeg fut over om mijn naaiweekend voor te bereiden, de kids eten te maken, de was op te vouwen… en natuurlijk de moordende vergaderweek die het zal zijn.

Er is blog lectuur genoeg nu é

Slaapwel !