Online Kerst

Ik ga het niet onder stoelen of banken steken.  Ik ben een geboren kempendochter die in haspengouw woont, met 2 broers en 2 zussen. Ik kan alleen maar constateren dat wij blijkbaar een zeer gelukkige jeugd hebben gehad, want op de jongste nog-maar-net-uit-huis telg na.. hebben wij allemaal een poging gedaan dat aantal kinderen te evenaren.

Dat maakt dat wij een 25+ familie zijn.

Bovendien zijn wij zo een familie die elke zondag naar de heimat terugkeert om frietjes te gaan eten bij moeke.   Laatst genoteerd denk ik februari 2019.

Je hebt er oorstoppen voor nodig, dat moet ik toegeven, maar de liefde en energie die je ervan krijgt is dan ook niet te onderschatten.

En nu zitten we elk in ons eigen bubbel.

Ja dat pikt.

En nog geen beetje.

“Even samen gaan wandelen. ” dat zit er door de afstand niet zomaar in.  En hoewel er in het begin wel veel gebeld en ge video beld werd, voel je de afstand toch.

Het plagerige namentrekken, de opdrachten die moeten bepalen wie zijn pakje eerst open mag doen, de nieuwjaarsbrieven… dit jaar dus niet.

Mijn pubers mogen het vooral niet laten zien, want zij moeten stoer zijn. En zich afzetten tegen alles wat hun moeder uitspookt, maar reken maar dat zij ook de grote bende missen. (Alsook hun hobby’s, hun vrienden,… regering doe aub ook eens een versoepeling voor de 14 tot 20 jarigen.. plieess?)

Maar dus deze keer, zochten wij hén op, op voor hen bekend terrein. Online gaming.

We deden een “discord” feest.  Startende met een kerstige teamfoto .. van “de rappe rendieren”, team ‘er is nooit genoeg dessert ‘ tot de “l.0.Z.3.R” of ‘team broccoli.’

We lieten ons gaan; jongleerden met kerstballen, componeerden nieuwe kerstliederen, kweelden om ter langst jinglebell. Hielden een pauze, waarbij iedereen in zijn kerstigste pijama moest omkleden.. pakten elkaar in als kerstkado, verkleedde ons in een ander familielid, stapelden onszelf tot ne kerstboom, knutselden kerststukjes, bottleflipten met chocomel.. en toen zochten we kadootjes in elkaars huis.

Geheel in de kerst stemming waren er geen verliezers, enkel winnaars. (Elk gezin won een leuk gezelschaps spel, dus we konden de knotsgekke dol komische avond nog verder zetten in onze bubbel.)

Voor diegene die zich afvroegen hoe het verlopen is.. goed.

Het vroeg wat voorbereiding maar het was een fijne namiddag .

Het was niet zoals anders, maar het was méér dan geslaagd.

Alleen het mislukte kerstdessert : een baksel dat ik altijd persé voor de eerste keer wil proberen op de 24ste .. dat ben ik totaal vergeten.  Zou ik dan toch wijs en verstandig geworden zijn ?

Nee joh ..  volgende zondag ga ik voor Appelbeignets !!

(in mijn buitenfrituur hé. zot content van dat tafeltje mét uitzicht)

 

 

Kerstopdrachtenspel

Bon, ik ga het hier delen. Waarschijnlijk zitten jullie hier NIET op te wachten, maar kom.

Ik heb het wereldwijde web afgespeurd, ik las artikels waarin stond een ‘knots gek dol dwaas online familie spel’ maar ik vond niet wat ik zocht. Daarom hier in koeien van letters. GRATIS inspiratie.

Meer niet. Ik ga niet zeggen wat je moet doen. Om het te doen slagen, is het, denk ik, vooral belangrijk te selecteren wat bij ‘jullie’ zou passen.
Pik, herbruik, deel, voeg toe .. er is maar één belangrijke voorwaarde : Beleef plezier !

En ohja.. moest ge buiten ‘lezeres-van-deze-blog’ ook familie zijn,
pakweg mijn moeder, zus of kids. Stop dan met lezen hé.

NU STOP.
GA STUDEREN
bijvoorbeeld
– de vaatwas uitladen mag ook altijd –

Het verpest de verrassing 😉

Wat is het idee ?
We zijn met 6 gezinnen, we willen geen uren in ne call doorbrengen, en ons toch ‘verbonden’ voelen.
Eerst dacht ik aan een ‘apéro-doos’ . Een ‘namentrekken’ iets waarbij elk gezin het apéritief of dessert kocht voor een ander gezin en zo zelf ook een toffe lekkere doos aan de deur trof.
Aangevuld met opdrachten, maar vermits we té ver uit elkaar wonen, en er nogal veel voedsel gevoeligheden in de familie zitten, is dit niet echt een optie.

Dus we zijn gegaan voor het volgende concept: één duo is de “spelhost” (zonder kids, maar dat is eerder toevallig.) Ze verwelkomen ons (hopelijk in vol ornaat 🙂 in ne beeld call ) en leggen de spelregels uit en vervolgens moet elk ‘team’/gezin aan de slag gaan.

Een whatsapp groep wordt gebruikt om het resultaat in te posten, er worden virtuele kerstballen uitgedeeld. (met af en toe ne tussenstand)
Sommige opdrachten op tijd, andere collaboratief, … aan het einde krijgt elk gezin een kado.
(We hebben per gezin één iemand mee in het complot gestoken, die moet het kado aankopen, verstoppen in straat/huis en een detail of foto van deze plaats op voorhand stiekem doorbrieven aan de host. maar sssht ik heb niks gezegd é. Initieel dacht ik op ieders brievenbus een doosje ferrero te gaan zetten. )

Het team met het meeste kerstballen krijgt als eerste zijn tip en mag op zoek naar de prijs.
(daarna volgen de andere teams) Al dan niet life gestreamd, dat zullen we dan wel zien.

Ik ga mijn whatsapp open zetten in de webversie en deze op TV verbinden met HDMI, zodat we toch met zijn allen ‘samen’ kunnen kijken ipv elke puber op zijn eigen gsm.
(met die versie kan je dus geen camera delen, maar daarvoor zal iemand- van mijn pubers dus- zijn gsm moeten opofferen)

We gaan waarschijnlijk van te voren een uur (of 2) hiervoor reserveren (gezamelijk plannen)

Voorheen hebben we elkaar al eens foto opdrachten gegeven. (Van die ‘lifeness check’s genre.. maak een zo hoog mogelijke toren en ga ermee op de foto. )
Toen was dat gewoon ’s avonds, en mochten er dagen overgaan, .. maar nu willen we .. op enkele teasers na, de ‘verrassing’ er wat inhouden (en het gevoel dat er “iets gebeurd”.)

En nu dus inspiratie voor de opdrachten:
– om te beginnen een kerstige team-foto van het gezin (voor de rangschikking)
– jingels BEEEEEEEEEEEELS – ieder gezin nomineert wie het langste kan ‘zingen’ als resulttaat moet je een filmpje insturen in de groep
– wie kan er jongleren met 3 kerstballen ?
– wat past bij wie – 10 jeugdfoto’s – 10 feitjes/anecdotes/10 namen/ 10 kledingstuk foto’s worden doorgestuurd en moeten aan elkaar gematched worden (meeste juist meeste punten)
(zullen we dit van te voren printen ? heeft iedereen ne printer en kan dat in het spel ? of doen we dat van te voren?)
-met bestek/figuren uit de kerststal/.. een woord vormen (je krijgt punten als de anderen kunnen lezen welk woord je gemaakt hebt)
-een kerstboom tekenen (kleintjes tekenen op papier, lagere school in paint en met muis, de echte grote met hun voeten) – een vallende ster , een os /ezel/kerststal
– in elk gezin moet er een kerstlied gespeeld/gezonden worden (piano/viool/gitaar/.. er zijn muzikale talenten alomvertegenwoordigt)
– maak een menselijke kerstboom/sneeuwman
– om ter meeste sjaals rond één persoon wikkelen
– foto’s gaan maken van het huis met de mooiste kerstverlichting ? of gewoon op x minuten tijd zoveel mogelijk kerstbomen buiten gaan fotograferen
– knutsel een sneeuwman
– je moet één paragraaf schrijven op de tonen van ‘stille nacht’
(deze opdracht is voor de volwassenen en moet bezorgd worden aan ons opperhoofd.. aka de moemoe die in het koor zingt.. zij moet dat dan maar zingen aan het einde)

– maak een zo hoog mogelijke kerstboom van toiletrollen/bekertjes/.. wat je hebt liggen (aantal rijen telt, niet de hoogte want niet iedereen zal hetzelfde materiaal hebben)

Nu ga ik jullie aan de slag zetten hé.

Typ ne keer in de comments waar jullie nog aan denken.
Wat kunnen we nog doen ? Suggesties voor opdrachten ?
Heb jij ook vriendengroepen ? Wat voor leutige dingen hebben jullie daar gedaan ?

Is er iets dat de sfeer erin houdt en dat we zeker moeten proberen ?

Party animal

Vandaag ben ik het feestbeest..

En als teken van het feit dat ik mezelf zo serieus ni neem.. deze foto !

Ahjaa.. als u zou afvragen waarom.

Toen ik 16 was, heb ik verteld aan mijn beste vriendin dat Ieoor mijn favoriete karakter is. Altijd een beetje down, lichtjes tot zwaar depressief en toch laten ze hem niet achter. Mag hij altijd meedoen. Niemand vraagt hem te lachen , hij wordt gewoon aanvaard en graag gezien zoals hij is. Geholpen op een klungelachtige manier zelfs … daarom stuurde zij mij deze onesie die ik aantrof in de brievenbus.

Bestaat er ne zaligere kado?

12 oktober

oke …
gene paniek.
Het is nog maar den eerste.

Ik zie enorm op tegen den 12ste.
Het zit namelijk zo, ik word die dag 39 en ik heb er totaal geen zin in

39

de grijze haren lijken elke dag exponentieel toe te nemen

39

en alleen

of allez
totaal verloren eigenlijk
in wie of wat ik ben
ik wil zijn

39

en ik weet het niet meer

stoem e

twordt ongetwijfeld nen dag gelijk nen anderen

alleen mijn hoofd… het duizelt.

Van hieraf moet je gaan

Dag zoon van me ..

dag lieve, prachtige zoon van me !

Ik vind je ge’bleacht’e haar maar niks.

Voila.. ik heb het gezegd. Het enige negatieve ding dat ik vandaag kan bedenken.

Je bent knap, zelfs met donkerpaars, knal rood of cotton pink haar. Je bent slank, groot en ongelooflijk onweerstaanbaar in pak.  Maar dat weet je zelf nog niet .

Vandaag sta je daar, aan de finish van het middelbaar, ’t was een hindernissen parcour.. waarnaast ik stond te brullen, ik weet het.  Ik hoop dat ge de pompom’nen ook gezien hebt.. en dat ge diep daar van binnen beseft, dat ik altijd in je hebt geloofd !

De laatste maanden heb ik je zien groeien …  zien openbloeien.  En heb je mij meermaals van mijn sokken geblazen, hoe je op zo’n korte tijd zo’n prachtige volwassen kunt worden, ik weet het nu nog altijd niet.

De wijsheid die eruit komt, de zelfkennis die spreekt, de immer aanwezige humor .. ze blijven me verbazen.  Je hebt alles in je ..  Je bent er zoo klaar voor !

Ik ben dankbaar voor het stuk dat we samen hebben afgelegd, je moest eens weten hoeveel jij MIJ hebt geleerd.

Je staat nu op de duikplank, klaar om te springen ..

ik sta daar héél ver beneden en supporter ..

niet meer met een bang hartje zoals vroeger .. maar vol vertrouwen dat je wel weer boven komt !

Jasper man .. ik zie u kei graag .. wat hebt ge dat goe gedaan !

 

PS ik zal je piano spel missen !

Ik was er eentje kwijt

En deze keer ging het niet over een sok, sleutelbos, gsm .. of ander overbodig materiaal.

Neen..  we hadden een verjaardagsfeestje met amper 4 vriendinnekes en toch speelde ik er eentje kwijt.

Mijn echtgenoot lacht me altijd uit met mijn ‘monitrice manieren’. Één volwassene op kop .. ene van achter .. en veel tellen tussendoor. Vaak met een herkenbaar t shirt of pet. Al jaren achtereen trek ik -vaak met veel meer- kinders te voet naar speeltuin, dierentuin, pretpark,… al die jaren ging het goed. 

Nu ging het een slaapfeestje worden, en doordat de dames al 11 zijn, wilden ze knutselen èn shoppen èn quizen èn …

De dagen voorheen nam de stress exponentieel toe.. ik had geen tijd voor veel voorbereiding en de dochter haar eisenlijstje piekte torenhoog.

Vrijdag amuzeerden de meisjes zich reuze, met zelfgemaakte pizza, kahoot en elkaar.. decibels tot middernacht. Vanmorgen werd het babbelen, ne croissant, zich mooimaken en haastten naar de trein. 

We gingen in de voormiddag met fimo aan de slag in leuven: eenhoorns knutselen.  Een beetje teleurgesteld omdat het resultaat niet zo perfect was als de gepintereste plaatjes. besloten de dames om nog even naar de claire’s te gaan. De winkel van hun dromen.   

Het was braderie.. eigenlijk nog maar net begonnen.. maar er waren al veel kraampjes op straat. Aangekomen bij het kleine winkeltje .. schieten 4 meisjes onmiddellijk de winkel in. Mijn echtgenoot, de zoon en een nieuw vriendinnetje kijken nog even naar de fidget spinners buiten. Ik doe teken .. we zijn hier en roep “zie dat iedereen mee is.”

Maar die boodschap is blijkbaar nooit toegekomen. De meisjes kijken hun ogen uit in het overdrukke winkeltje.. maar omdat ik de discussie “wat krijgen we?” liever opt gemak aan tafel voer.. besluiten we te gaan eten.

Bij buitenkomst merk ik het meteen. Er is eentje tekort.  Ik spurt nog twee keer het kleine winkeltje door.. luid roepend. Maar omdat ik haar het laatst buiten had zien staan.. voel ik meteen: dat meisje moet in paniek op straat zijn gebleven. De meisjes moeten daar wachten in de hoop dat het vriendinnetje terugkeert naar de plek waar ze ons verloren is. 

Ik loop door.. mijn echtgenoot loopt terug.. de diestestraat is daar al ten einde.. ik zie haar niet.. naar waar zou ze gegaan zijn?? Overal loopt volk.  Veel volk. Ik spurt een rondje rond de sint pieterskerk en besef.. dit is hopeloos. In deze ondertussen alsmaar groter wordende massa vinden we haar nooit. Aan het tentje van het rode kruis zie ik ze ook niet. Ik loop.

De paniek slaat toe.. oh help en nu.. ?terugkeren naar de rest.. wachten en beginnen rond bellen. Wie weet hoelang gaat dat duren ? Wanneer ik de meisjes zien.. zwaaien ze.. ik zie haar niet. Maar ik hoop. De winkeljuf staat buiten met de telefoon. De politie heeft gebeld.  Ze zit veilig binnen vlakbij.

Man.. 

waarschijnlijk het langste kwartier uit mijn heel leven.

Ik schaam mij zo…

Sorry meisje !!

Mantel der liefde

Zij die mij kennen, weten: ik hou van desserts..

Eten is voor mij functioneel: veel geld kan ik er niet aan uitgeven, veel tijd kan ik er niet aan besteden, maar desserts .. hmmm

Als er gevraagd wordt om ieder één gang te bereiden, ga ik steevast voor het dessert !  Het liefst maak ik dan nog verschillende dingen. Snoepkont dat ik ben.

Maar.. ik ben bovenal ook ongeduldig en daar loopt het dan weer vaak mis.

Bovendien, zo’n succesrecept is lekker makkelijk, maar voor nen kerstavond wil ne mens wel ne keer iets speciaal hé .. ni ?

Al ne keer uitproberen of oefenen, dat is vaak niet aan mij besteed.

Pinnen wat ik allemaal zou kunnen doen daarentegen 😉

Vorig jaar maakte ik tiramisu, om de ochtend nadien vast te stellen dat de glazen kom de frigo niet overleefde,

2015-12-24_1450957055

Last minute heb ik dan iets gedaan met bladerdeeg en choco

2015-12-18_1450454326

om mijn “Biscuit met meringue en bosvruchten” uit de Libelle aan te vullen.

dessert

Gelukkig was die ook dit jaar geslaagd, want om de kinderen te plezier dacht ik nog even dit achterna te doen :

Ik bakte dus dit jaar braaf de dag voordien een heerlijke chocoladecake.

24 december.. 7u30u stonden ik en mijn dochter in de keuken,

Het begon met speculoos, daarna ontbijt, dan die biscuit en dan …

ik dacht .. plakjes snijden en dan kerstbomen uitsteken, waarom zou ik niet meteen die kerstboom vorm uit die hele cake doen ?

misluktecake

Toen hadden we nog kweniehoeveel chocoladecake over, dus ik stak nog wat extra sterren uit, en verkruimelde de rest voor cakepops.. maakte ‘lijm’.. we rolden en liet afkoelen. (Het recept van Eva is een aanrader ! Dankje Eva !)

cakepops

Maar dat is toch zo’n geklungel om die op stokjes te krijgen, die onder te dompelen en te versieren .. gelukkig stuurde ik de ega nog om ‘oogjes’ .. een quickfix om de cakepop toch in één klap een beter uitzicht te geven 😉

Ondertussen de vaat bijhouden, de kids naar de douche sturen en de hond de tuin in..

En toen .. moest mijn gedrocht nog de oven in (de kerstboom lag dus op zijn zij )

misluktecake2

De dag was al zover gevorderd dat we ons toch weer moesten haasten, om op tijd de deur uit te geraken (nog rap de familie foto) En toen moest de cake net niet doorbakken uit de oven mee…

 

Het was echt een prachtdag.. zo lekker dat mijn huis rook, zo geamuzeerd dat we ons hebben in de keuken, alleen was ..rara.. het resultaat er naar..   zo erg dat ik er geen foto’s van maakte 🙂

maar weet je .. mijn broers, zussen en ouders die kennen mij ..

Het is niet de eerste keer dat ze een totaal mislukt baksel eten en toch nog lief zeggen dat het smaakt !

Is dat niet echt kerstmis ?

 

 

PS Volgend jaar ga ik voor dit recept van de zustervan.. zal ik toch maar beginnen oefenen?

 

de 37ste

http://www.instagram.com/p/BLd8bCwhTzg/ 

In een boemeste volle week was ik jarig.

Tussen sporthuldiging, kapperbezoek, trouwfeesten, handbalmatches, opruimacties in.. werd er cake gebakken.

En uitgedeeld aan de nieuwe collega’s, en laat vergaderd..

En toen ik thuiskwam, had de dochter rijstpap gemaakt en slingers opgehangen. 

  Misschien moet ik mijn nieuwe motto:

‘Het leven is een feest, je moet zelf alleen even de slingers ophangen.’ 

Dan toch bijsturen naar

Je zaait wat je oogst ??

Slingers (en een beetje chaos.. rommel.. who cares..)

Hartje hartje hartje voor die dochter van mij !!

Plechtige Communie anno 2016

Geen nostalgische flashback naar mijn plechtige communie, deze keer..

Neen .. vandaag spreken we over vandaag ! (of allez vorig weekend)

Wij wonen in een plattelandsgemeente alwaar de katholieke goegemeente ervoor kiest om deze overgangsritus de nodige gewichtigheid mee te geven,
oa door een streng voorbereidingspakket op te stellen. Hoewel ik mezelf en de kinderen als katholiek beschouw, heb ik hier na jarenlange catechese geen zin meer in.
Ik ben geen klein kind, en ik wil zo niet behandeld worden. Ik beschouw mezelf als een gezond-kritische gelovige, maar voel geen behoefte om opgenomen te worden in deze parochie. (De kids zelf zagen geen persoonlijk voordeel noch reden waarom ze zouden deelnemen, ook niet onbelangrijk.)

Om de overgang naar het middelbaar toch enige luister bij te zetten, organiseerden wij een feest.

Het concept is eigenlijk simpel .. een verrassingsdag waarop het feestbeest EINDELIJK dingen mag doen die niet toegankelijk waren voor -12 jarige.

En liefst ook in bijzijn van de reeds +12 jarigen .. “Welkom bij de club.”

Enkele goeie vrienden mogen hierbij niet ontbreken, en natuurlijk familie ..

DSC_7177

Het spelen van een Playstation 12+ spelleke had eigenlijk een goeie verrassing geweest 😉

Maar kom, terug naar het punt :-p

Paintball, dat was zoiets waar de oudste destijds enorm naar uitkeek, en waar je toen echt minstens 12 voor moest zijn.
Ondertussen zijn de tijden veranderd, en bestaat er ook al zoiets als kinderpaintbal (onthou vooral geen luchtdruk- maar veergeweren en daardoor minder pijnlijk)
We hebben ook al verschillende keren lasergeweren gaan huren voor verjaardagsfeestjes.. Echt nieuw was het niet meer..

wp-1465934294707.jpeg
Maar jongens en schieten op elkaar .. dat blijft blijkbaar toch een goeie combinatie.
Toen ik in september van een collega hoorde dat er een prachtige locatie met mooie verzorgde BBQ , dicht bij ons in de steek en tegen een schappelijke prijs was,
Heb ik niet geaarzeld.. doodle’n en reserveren !

Vermits ik/wij geen/weinig belang hechten aan uiterlijke schijn.. gaan we geen moeite doen om iedereen in het nieuw uit te dossen. (een typische vlaamse traditie .. niet ?)
Nee we gingen van .. No stress..

Dus toen het voorschot gestort was, leunde ik achterover.
(allez in de praktijk moest ik het dan nog eens van datum verzetten en daarna nog eens terug.. maar dat zijn details die ik me zelf alleen kan verwijten hé 😉 die doodle é tssss )

Een fotoboekje ?? Tja daar had ik bij de oudste geen tijd voor omdat ik met het boekje van de jongste zijn eerste communie bezig was dat jaar, lekker makkelijk dus, dan zijn er ook geen .. ‘oh moet ik zeker ook doen’ verwachting.

Dus héél relax tikte de tijd verder..

Tot plots .. Euhm.. De vrienden zijn nog niet gevraagd.. en we hebben nog geen voormiddag programma.

Gelukkig bleken zijn 3 beste-beste kameraden (die er met hun schouders uitsteken omdat 2 van hen al niet meer bij hem in de klas zitten) vrij..
En na intensieve polsen zonder teveel prijs te geven.. hield Zoon toch duidelijk van “rijden.”

Bij het google’n vond ik dezelfde quad verhuur organisatie als 4 jaar geleden, en vermits we daar tevreden van waren, en zij nog vrij.. moesten we daar niet te lang over twijfelen.
We namen wel een locatie dichter bij huis (Aywaille) en zouden behalve parcour ook trail rijden (wist ik veel wat dat inhield, meer variatie dan rondekes , minder race’n dacht ik)

wp-1465934356614.jpeg

Ik deed nog van communicatie .. wie waar wanneer.. een digitaal uitnodigingske, sms’jes/telefoontjes.. probeerde zijn lievelingsgerecht (pizza) te regelen, maar Ardense pizzeria’s .. die doen niet aan lunch 😉 Verzorgde dan maar een backup plan (dankzij de bakker en de chips/wafel afdeling van de plaatselijke supermarkt)

Dat het een verrassing moest blijven, dat vond hij zelf heel belangrijk, dus ik deed wat mysterieus en zei dat niet iedereen vrij zou zijn..

Zaterdag stond hij té vroeg op ..
Slechte kledij aan, reserve slechte kledij mee..
en ding dong..

Bij de eerste bel was het al meteen prijs..
Wat ik toen zag, herkende ik uit feel good TV programma’s ..
Mijn zoon sloeg de handen voor de mond en kreeg tranen in zijn ogen.

HIJ was er toch bij !!!!

Met een opgewekte bende .. reden wij door een dikke mist richting een afgelegen modderige (ga ik hier nog wel uitgeraken met mijn auto?) parking ..

Het was tof, het was vuil, het was een beetje gevaarlijk.

Mama en papa deden ook mee .. ahja ..
Daar was de Puber nog mee komen aanzetten in de weken voordien: “het leukste vond ik toch dat de ‘groten’ ook meededen”
Voorzichtig wat rondjes rijden, dat moet lukken: met helm en regenjas..

Ikke naast de plassen, de kids er express door, maar ik kon zo mooi bij de traagste blijven.. sociaal van mij hé 😉

wp-1465934251580.jpeg

En toen kwam de tocht,… wat ik me had voorgesteld als een rustig gezamenlijk tochtje door het veld, bleek een uitgegraven crossparcour te zijn.. bergen/dalen en vooral veel putten.

Tja..
Niet flauw doen mama..

Die plas ziet er groter uit dan hij is.. oke dat ging..
En hup de volgende plas was al daar.. De puber blijft steken. Ik ook .

Ik volg nauwgezet de instructies.. maar de sporen zijn zo diep dat de onderkant van de quad vast zit op de helling en de wielen de grond niet meer raken.
We worden eruit geholpen, de rest van de sliert kinderen rijden erlangs.
(ahja ..waarom rijden we daar eigenlijk niet meteen langs ?? Kids vinden door plassen rijden mega cool .. volgens mij is dat het enige antwoord)

Dan komt er nog ne plas.. wat zeg ik put .. kuil .. vijver.. éne met een hele stelling helling om eruit te raken..
De instructeur verzekert mij .. “dit is ne steile, maar hier is nog nooit iemand op komen vast te zitten hoewel ik wel nog nooit de plas zo diep heb gezien..”

Gewicht naar voren, geen tractie, beetje gewicht naar achteraan.. meer gas geven.

3 seconden later steigert die machine richting hemel en ik besluit om hem de vrijheid te geven.

Wat krampachtig gespartel volgt..

De machine eindigt verticaal, ik horizontaal in een kniediepe plas..

Vliegensvlug en doodsbenauwd ben ik rechtgestaan (ik dacht echt dat die machine op mij zou vallen)  om vervolgens mijn ‘oh mama ik dacht ECHT dat je dood ging’ dochter te troosten.

En daar stond ik :

Zeik zeik zeik nat

Mijn schoenen, mijn jeans, mijn jas, mijn fleece, mijn mouwen , mijn gezicht tot mijn haar toe..     Alles in een diepbruine modder.

*geen foto’s beschikbaar*

Ik slikte mijn gevloek in en deed breed glimlachend de tocht verder, het slijk klotsend in mijn schoenen en met doordrenkte onderbroek.

2016-06-14-21.49.01.jpg.jpeg

Ik kon maar aan één ding denken.. gelukkig dat ik het zelf was, moest dat één van de kids overkomen zijn, ik had het mezelf nooit vergeven.

En ohja.. ik was van nog iets reuze blij !!

Die ochtend had ik zo een vreemd voorgevoel en daardoor had ik TOCH een droge onderbroek bij mijn reservekledij gedaan in de auto ..

2016-06-14-21.46.48.jpg.jpeg

de dochter had ook een blauwplekse.. waar ze niet over gezeurd heeft

Echt Robbe .. ik vond het een avontuurlijke en super leuke dag !! Hopelijk jij ook !