Out of the blue

Waarschuwing: Relaas van ons eerste ´terrasje´.

Warm. Heet eigenlijk. Ne 17 jarige. Lievelingseten Pizza. Verjaren terwijl je moet studeren. Al 2de jaar op rij zonder vrienden. Horror. Maar kom. Wij hebben in ons dorp een goeie pizzeria. Met een piepklein terrasje. Dus reserveerde ik. Daags voordien. 18u. Nog snel een toerke met de hond. Helderblauwe lucht.

´Iedereen klaar? We zijn weg!´

Laf weer. Dat wel. 18u stipt. We stappen in de auto. Drup. Drup. Dikke zware ploffen op het autodak. Wat is dat? De zon schijnt.

18u05 we komen aan. Ondertussen spreken we van ´drashen’. Een watergordijn scheidt ons van de pizzeria. De parasols te klein. De stoelen en tafels nat.

19u. Het stopt met regenen. Met een nat gat maar volle maag verlaten we het terras. Het is nog steeds laf. Het zal tot 21u duren eer er een echt onweer komt met betrekken en donkere wolken en donder enzo.

Maar ons gereserveerd tijdstip terrassen, was nu eens een schoolvoorbeeld van ´out of the blue´. Geen wolkje aan de lucht. Prachtig blauw. Zo onverwachts als het gekomen is, is het ook gestopt. Heel plaatselijk. En toch .. een uurke lang nattigheid. Net boven dat terras.

Guerilla gardening

Opmerkzaam,  zo zou ik mezelf wel omschrijven. Hoewel ik er meteen de kant-tekening* moet bijmaken, dat ik niet altijd opmerkzaam ben. Als ik iets hoor ritselen, geduldig ben en stilsta , dan ontdek ik het wel, dat muisje vlak naast mij onder die bladeren. Maar vaak gaat het leven gewoon door en zie je het muisje en zelfs de ree’n of het vosje niet. Je moet stil staan, stil zijn en geduldig.

Maar sommige dingen zijn ‘zo obviuos’ zoals mijn pubers zouden zeggen, dat ik er niet naast kan kijken.  Recht over mijn huis is een veld.  Dat veld komt met een ‘verval’, het ligt zo een anderhalve meter hoger dan de weg. en op die anderhalve meter groeien bramen. In oktober trof ik daar voor het eerst een pompoen aan, een knal oranje bal op ooghoogte. Zowat 1 kilo zwaar. Aangezien ik pompoenen op mijn terras had liggen dacht ik… hmmm .. één of ander dier? Ik  polste bij de buurman. Weet jij van wie die pompoen is ? En nam de pompoen mee naar binnen om er vervolgens heerlijke soep van te maken. Want ik dacht dat het de mijne was 😉

Hij dacht aan schoolkids, die hier nu wel eens met de hele klas passeren, ergens aan een voordeur  ‘gestolen’ en het gewicht dan beu zijn(maar het was geen sierpompoen.) In januari echter .. lag er weer één. Dat intrigeert me dus mateloos. 🙂

Ik heb ondertussen de enige andere moestuinier uit onze straat aangesproken: Waar in godsnaam komt die pompoen vandaag  ? Mis jij er?  Hij beschouwde het als sluikstorten. Maar dat is bijzonder vreemd, want achteraan mijn huis is een veel onopvallendere plaats waar de meeste sluikstortingen gebeuren (bvb gisteren nog doorgeschoten aardappelen) en die pompoenen zijn intact, niet rot ofzo.

April 2020, toen bleek dat de bloemenwinkels niet open mochten, bestelde ik een doos van 100 tulpen . Een nederlandse kweker zat met een tulpen overschot.  Voor de prijs van één ferme ruiker, kreeg ik dus 10 pakketjes van 10.  Ik deelde ze uit hier in de straat. Ieder kreeg een boeket van 10 tulpen.  Maar ik vond het vervelend om ze te moeten ‘afgeven’. De ene wou graag dié kleur, de andere wou wel 2 pakketjes mengen, ze polsten naar de reden van mijn vrijgevigheid of wilden graag iets ‘terugdoen’. Na een paar huizen had ik het gehad , ik aan het leuren met mijn emmer bloemen. Ik besloot voor ‘de verrassing’ te gaan. Gewoon een boeketje op je dorpel met een kaartje: ‘ Geniet ervan !’ Geen afzender. Geen gedoe. Wat opfleuring , een onbekende verrassing op een grijze dag. Zonder eisen, zonder bedankje, dat hoef ik niet.

Aan het einde van die donkere januari maand, bestelde ik opnieuw een bos tulpen, deze keer vergezeld van wel 100 bollen.  Ik stak er in de grond, deelde er hier en daar uit.

Maar het mysterie en de verrassing van de pompoen bleef in mijn hoofd spelen en bracht mij  op een idee ! Als ik die laatste 25 bollen nu eens bij elk huis in de voortuin of tussen het grind verstop ?  Ieder eerlijk verdeeld 1 bolletje, en dan eens kijken of iemand ze opmerkt .. net zoals de beren jacht,

 

Zoek die ene gele tulp, die elk huis heeft.

Misschien verras ik mezelf wel, want ik ben namelijk nogal vergeetachtig van aard. Alhoewel … het stiekem wachten op het donker,  mijn emmertje met daarin potgrond, water, tulpenbollen en mijn schepje. Achter de heg duiken als er een auto passeert. Het voelde allemaal super spannend. En een beetje illegaal. Zo snel vergeet ik dat niet. En zeg nu eens eerlijk:  “wat is er fijner dan leven te zien piepen dat zo duidelijk ‘Lente’ schreeuwt?”

Daar kan je nu toch niet tegen zijn é?

*hoe tof zou dat zijn als ik hier echt een tekening in de kant zou kunnen maken ? ik ben een doodle’er maar tekenen zou ik dat niet noemen.. misschien als ik later groot ben, en veel geoefend heb, dat ik het dan kan ?

 

Donker

Na elke winter komt de lente.
Na elke nacht komt de zon weer op.

Sommigen zeggen dat het het donkerste is, net voor de zon op komt.
Dàt is niet waar. Ik zet elke dag mijn wekker en sta grommelend op.

Ik hoop op rood. Roze. Oranje.
Daar doe ik het voor.

Voor de zon op komt wordt het al licht.
10 tinten licht.
Ik probeer het exacte tijdstip te bepalen.
Is ze er al ? is ze er al ?

Ik spiek op de druivelaar.
De laatste.
Hij is weg bespaard.

Hoe gaan we binnenkort de dagen nog kunnen bijhouden ?
Geen dagelijks flauw mopje, om de sfeer erin te houden.
Geen mythisch feit over het hol van pluto
Dat ik vervolgens in de vriendengroep gooi, omdat we een vriendin hebben die echt in dat hol woont.

Op die druivelaar staat droog een uur vermeld.
8:45u staat er vandaag.

Ik was er. Binnen. Veilig achter de ruit.
Het was geen droog uur.

Regen Storm Grijs.

Of je opstaat om 7u of om 10u
vandaag maakt het niet uit.

Rukwinden.
Storm Bella.
Geen naam voor een storm, als je het mij vraagt, maar niemand vraagt het mij.
Waarom zijn we begonnen met stormen namen te geven ?
Lijken ze daardoor liever ? Bella deed me ooit denken aan een koe.

Ik weet het nog. De juf van het 4de leerjaar was bevallen en mijn ma vroeg, hoe heet het babyt’je schaapachtig antwoordde ik : ik weet het niet meer, maar het was ne koeiennaam.

Nu dacht ik eerder aan één of ander disney prinses. Met een grote baljurk zo.
We zouden hem kunnen gebruiken als paraplu, zo de koepelvormige variant.

De geplande wandeling, met voorlezen nieuwjaarsbrief en overhandiging kado zal niet kunnen doorgaan.

Het heeft geen zin om een plastiek zeil aan mijn pergola te spannen. Het blijft geen 10 minuten hangen.
De emoticon ballen zwiepen heen en weer in de laurierstruik.

Ja, ik heb mijn lichtjes buiten gehangen dit jaar. Geen gedoe met vallende naalden.
Zoekende naar nieuwe lichtjes, kwam ik er achter dat mijn oude lichtjes buiten mochten.
Enkele dagen later, toen de puber de slinger aanzette, activeerde hij per ongeluk een flikker stand.
Iets wat ik normaal niet zou kunnen verdragen, nu werd ik er blij van.
Zoveel onverwacht geluk dat ik gewoon in huis had.
Ik moest het enkel ontdekken.

Vandaag blijf ik dus binnen, en in plaats van te grommelen dat het weer 20 tinten grijs is,
dat ik toch altijd vakantie heb in de week dat er geen reden is om de wekker te zetten,
zet ik mij een tas zelfgedroogde thee in die mooie kop die ik kreeg van een vriendin,
doe ik mijn kersenpittesloefkes aan (van een andere vriendin)
en wacht ik wel. Loslaten, het waait wel weer over.

Binnenkort is er wel weer een ochtend waarop ik de zon letterlijk boven het huis van de buurman zie piepen… ja, ja, nu is ze er !

Ik zal op die moment naar de klok kijken,
en één van de laatste blaadjes van de scheurkalender trekken
met een triomfantelijke grijns.
2020

we survived.

Kerstopdrachtenspel

Bon, ik ga het hier delen. Waarschijnlijk zitten jullie hier NIET op te wachten, maar kom.

Ik heb het wereldwijde web afgespeurd, ik las artikels waarin stond een ‘knots gek dol dwaas online familie spel’ maar ik vond niet wat ik zocht. Daarom hier in koeien van letters. GRATIS inspiratie.

Meer niet. Ik ga niet zeggen wat je moet doen. Om het te doen slagen, is het, denk ik, vooral belangrijk te selecteren wat bij ‘jullie’ zou passen.
Pik, herbruik, deel, voeg toe .. er is maar één belangrijke voorwaarde : Beleef plezier !

En ohja.. moest ge buiten ‘lezeres-van-deze-blog’ ook familie zijn,
pakweg mijn moeder, zus of kids. Stop dan met lezen hé.

NU STOP.
GA STUDEREN
bijvoorbeeld
– de vaatwas uitladen mag ook altijd –

Het verpest de verrassing 😉

Wat is het idee ?
We zijn met 6 gezinnen, we willen geen uren in ne call doorbrengen, en ons toch ‘verbonden’ voelen.
Eerst dacht ik aan een ‘apéro-doos’ . Een ‘namentrekken’ iets waarbij elk gezin het apéritief of dessert kocht voor een ander gezin en zo zelf ook een toffe lekkere doos aan de deur trof.
Aangevuld met opdrachten, maar vermits we té ver uit elkaar wonen, en er nogal veel voedsel gevoeligheden in de familie zitten, is dit niet echt een optie.

Dus we zijn gegaan voor het volgende concept: één duo is de “spelhost” (zonder kids, maar dat is eerder toevallig.) Ze verwelkomen ons (hopelijk in vol ornaat 🙂 in ne beeld call ) en leggen de spelregels uit en vervolgens moet elk ‘team’/gezin aan de slag gaan.

Een whatsapp groep wordt gebruikt om het resultaat in te posten, er worden virtuele kerstballen uitgedeeld. (met af en toe ne tussenstand)
Sommige opdrachten op tijd, andere collaboratief, … aan het einde krijgt elk gezin een kado.
(We hebben per gezin één iemand mee in het complot gestoken, die moet het kado aankopen, verstoppen in straat/huis en een detail of foto van deze plaats op voorhand stiekem doorbrieven aan de host. maar sssht ik heb niks gezegd é. Initieel dacht ik op ieders brievenbus een doosje ferrero te gaan zetten. )

Het team met het meeste kerstballen krijgt als eerste zijn tip en mag op zoek naar de prijs.
(daarna volgen de andere teams) Al dan niet life gestreamd, dat zullen we dan wel zien.

Ik ga mijn whatsapp open zetten in de webversie en deze op TV verbinden met HDMI, zodat we toch met zijn allen ‘samen’ kunnen kijken ipv elke puber op zijn eigen gsm.
(met die versie kan je dus geen camera delen, maar daarvoor zal iemand- van mijn pubers dus- zijn gsm moeten opofferen)

We gaan waarschijnlijk van te voren een uur (of 2) hiervoor reserveren (gezamelijk plannen)

Voorheen hebben we elkaar al eens foto opdrachten gegeven. (Van die ‘lifeness check’s genre.. maak een zo hoog mogelijke toren en ga ermee op de foto. )
Toen was dat gewoon ’s avonds, en mochten er dagen overgaan, .. maar nu willen we .. op enkele teasers na, de ‘verrassing’ er wat inhouden (en het gevoel dat er “iets gebeurd”.)

En nu dus inspiratie voor de opdrachten:
– om te beginnen een kerstige team-foto van het gezin (voor de rangschikking)
– jingels BEEEEEEEEEEEELS – ieder gezin nomineert wie het langste kan ‘zingen’ als resulttaat moet je een filmpje insturen in de groep
– wie kan er jongleren met 3 kerstballen ?
– wat past bij wie – 10 jeugdfoto’s – 10 feitjes/anecdotes/10 namen/ 10 kledingstuk foto’s worden doorgestuurd en moeten aan elkaar gematched worden (meeste juist meeste punten)
(zullen we dit van te voren printen ? heeft iedereen ne printer en kan dat in het spel ? of doen we dat van te voren?)
-met bestek/figuren uit de kerststal/.. een woord vormen (je krijgt punten als de anderen kunnen lezen welk woord je gemaakt hebt)
-een kerstboom tekenen (kleintjes tekenen op papier, lagere school in paint en met muis, de echte grote met hun voeten) – een vallende ster , een os /ezel/kerststal
– in elk gezin moet er een kerstlied gespeeld/gezonden worden (piano/viool/gitaar/.. er zijn muzikale talenten alomvertegenwoordigt)
– maak een menselijke kerstboom/sneeuwman
– om ter meeste sjaals rond één persoon wikkelen
– foto’s gaan maken van het huis met de mooiste kerstverlichting ? of gewoon op x minuten tijd zoveel mogelijk kerstbomen buiten gaan fotograferen
– knutsel een sneeuwman
– je moet één paragraaf schrijven op de tonen van ‘stille nacht’
(deze opdracht is voor de volwassenen en moet bezorgd worden aan ons opperhoofd.. aka de moemoe die in het koor zingt.. zij moet dat dan maar zingen aan het einde)

– maak een zo hoog mogelijke kerstboom van toiletrollen/bekertjes/.. wat je hebt liggen (aantal rijen telt, niet de hoogte want niet iedereen zal hetzelfde materiaal hebben)

Nu ga ik jullie aan de slag zetten hé.

Typ ne keer in de comments waar jullie nog aan denken.
Wat kunnen we nog doen ? Suggesties voor opdrachten ?
Heb jij ook vriendengroepen ? Wat voor leutige dingen hebben jullie daar gedaan ?

Is er iets dat de sfeer erin houdt en dat we zeker moeten proberen ?

Virtuele verzameling

0 contacten tot nu toe.

Mijn collega vertelde mij dat hij er al 2 had..  laag risico contacten.

Dat hij ze makkelijker vangt dan pokémons.

 

En toen dacht ik  ..
Ik heb iets veel beters !

 

Dat iets, dat is zelfs niet één iets.. het zijn 3 iets’en !!

Ik presenteer jullie trots .. mijn tijdens de corona geïnstalleerde app’s :

Oke.. het begon met een app om mijn brood te bestellen bij de bakker.

-Die nemen we niet mee in de telling. – En Duolingo kennen we allemaal al hé.

Wat leert een mens nu nog als hij niet/ amper mag buiten komen?
Ik ben altijd al een opmerkzaam persoon geweest, en een trouwe wandelaar,
en hoewel ik geniet van hade’s dagelijkse podcast, kan ik ook enorm genieten van gewoon op te gaan in ‘de beleving.’ De stilte. De geuren .. de dagelijkse veranderingen.

Dus nadat ik mijn pa 10 keer lastig viel met ‘welke plant is dit ?’ downloadde ik in het voorjaar dus ‘plantnet’. Niet alleen voor op de wandeling maar ook voor het rare ‘onkruid’ dat in mijn eigen tuin groeit. Stiekem droom ik zelfs van een volledige planten inventaris.

Toen ik een beetje door deze verwondering heen was, stapte ik deze zomer over naar Birdnet !

Echt tof !!

Als je daarop klikt, krijg je foto’s .. weetjes .. kan je je fragment herbeluisteren.
ik weet nu dat het wel echt een buizerd is die ik al een half jaar elke avond hoor
Dat een roodborstje echt verschillende geluidjes maak
en dat ik blijkbaar vogels ‘capteer’ waar ik nog nooit van gehoord heb. (phoebe?)


Ik probeer dubbels te wissen maar laat jullie even meegenieten van mijn bescheiden’collectie’.

Iemand ruilen ?

 

En om te eindigen met app nummer 3 !
Paddestoelen.. ik zie er zoveeeel ..

dus is daar Obsidentify !!

Ik ga dagelijkse eentje instagrammen.

voor mijn collectie
en tegen mijn herfstblues !

en jullie ? Wat verzamelen jullie ?

 

Gekocht geluk

“80 procent van de belgen koopt wel eens online”

Belachelijke kop natuurlijk, over een enquete die vorige april gedaan is, na een maandje lockdown, vragen rond ‘heb je iets online gekocht’ en ‘ga je nog iets kopen’ ?

Awel ik zal dat hier eens beantwoorden seh (en meteen mijne privacy te grabbel gooien) gewoon omdat de meeste dingen die ik gekocht heb, vreugde brachten.
En het maken van dit lijstje zal me niet alleen tijd kosten, maar mij ook vreugde geven, een glimlach of misschien wel inzicht..
Moest ge u geïnspireerd voelen, het comment vakje staat open, laat u gaan !

Omdat mijn geheugen het makkelijste “Last in , first out” werkt, in omgekeerde volgorde !

1.) Zonet kreeg ik het bericht dat mijn ‘pioenrozen’stokken verzonden zijn.
(gaf me meteen een mooie herinnering van vorig jaar toen ik met mijn ma die pioenenvelden gaan bezoeken ben, kort daarna heb ik ze besteld.)
Eens nadenken over een goei plaatske, mijn huidige plant staat onder mijn kersenboom en bloemt helemaal niet.

2.) Gisteren bestelde ik een boek. Gewoon omdat ik erg uitkijk om haar verhalen te herlezen. Om eerlijk te zijn, ik heb ze al gelezen, en het zijn stuk voor stuk pareltjes. En je zou het natuurlijk niet zeggen op basis van dit ‘uitgegeven’ lijstje, maar ik ben zuinig en minimalistisch. Ik probeer niet teveel te bezitten, lees mijn boeken uit de bib, kies zorgvuldig wat ik in huis haal, maar dit wou ik mezelf toch echt wel gunnen na al die tijd. (nadat de laatste 3 boeken die ik uit de bib ontleende wat tegenvielen trouwens) Ik wacht echt op haar grote eerste Debuut !

3.) Maandag ontving ik een pakketje van http://www.danmaarzo.be (die van goodcopy met ‘de zin van uw leven‘ en het ‘woord van de week‘)
Ik bestelde al eerder hun quarantaine kaartjes, drukte de ‘ik u ook’ affiche af en nu dus de ‘ik kies u’ kaartjes en een schrift. Met het motto “Blind zijn is niet erg, als we maar blijven voelen.” – voelen en schrijven dus..

4.) Een beetje in diezelfde tendens (lezen, schrijven, .. mezelf een broodnodig plezier doen) kocht ik me ook 2 online cursussen bij Hade. Mét meetings. Ik schreef al eerder haar corona cursus, en downloadde de tijdscapsule, maar ik heb het moeilijk om in mijn eentje te blijven doorzetten. Haar opdrachten zijn een echte aanrader. Ze zorgen niet alleen voor meer ruimte in mijn hoofd, ze brengen ook inzichten die ik niet had verwacht !
(en ik ben ook bijna jarig é.. de mooiste dingen die koop je toch gewoon zelf?)

5.) Tot slot kocht ik ook nog een kadootje voor een jarig petekind (tja .. dat mag ik nog niet onthullen)

6.) en stofzuigerzakken !!! Dat verkopen ze hier niet lokaal dus ja. dan moet ne mens wel é.

Maar dat is natuurlijk niet het volledige lijstje.. alleen het was een lange werkdag, morgen zal ik wel eens in mijn mailbox duiken om te zien wat ik er nog kan uit vissen 😉

ik wil teruggaan tot begin corona hé.. dat is 12 maart.

 

PS schone feature image hé ? dat is het zicht van boven, wel jammer als de postbode je huis voorbij rijdt. Wist je dat gewoon brieven hier maar 2x per week gebust worden ? het nadeel van op de buiten wonen é..

Praten werkt

Praten werkt
De terugkeer naar het werk was grondig voorbereid.
Procedures. Richtlijnen. Filmpjes.
Er stond zelfs een ontvangstcomité klaar.

Na 12 weken fulltime thuiswerken keerden we terug.
In een verplichte wekelijkse beurtrol.
Pijlen. Bordjes. Alcohol gel.
Iedereen een beetje nerveus.

Het leek een eerste schooldag.
Om dat gevoel compleet te maken,
kregen we een blaadje om onze naam op te schrijven,
het was bedoeld om onze plaats ‘claimen’.

Gelukkig had ik het niet nodig om de collega’s van het nieuwe team te herkennen.
De coronakapsels vielen mee.

Het was wennen. Er moet voortaan een ommetje gewandeld worden voor koffie.
‘Aaah oke.. dus ik mag niet gewoon ? Oke dan..’
‘Man wat plakt die alcoholgel. Is dat eigenlijk verplicht? ‘

Voor de toiletten moeten we 3 deuren openen.
Ééntje van de gang, ééntje na de lavabo, en dan nog eentje naar het toilet zelf.
De procedure schrijft voor .. handen wassen VOOR en NA toiletbezoek.
Zelf nam ik al snel het heft in eigen handen (gewassen handen é) en blokkeerden de buitenste twee deuren.

Vermits we zelf het dichtste bij de gang zitten, kunnen we geur- en lawaaihinder zelf wel in de gaten houden, dacht ik.
Vervolgens deblokkeerde iemand de deur.
De dames lavabo’s zijn zichtbaar voor de mannen die langskomen.
Misschien wil er iemand niet in het openbaar de handen wassen ?
Misschien moest er iemand even huilen ? Make-up bijwerken?

Ik kan de volledige consequenties van mijn actie niet inschatten.
Dus ik dierf niet goe..

Toen ik later op de dag langskwam zag ik blaadjes op de grond van het toilet.
Een Wc velletje in de linkse toilet.
Een handdoek velletje in de rechtse.
Het leek net alsof iemand wou kijken welke toilet bezocht werd.

En we zaten met zo weinig vrouwen op de vloer.
Ik polste even bij mijn collega wat zij van de openstaande deur vond,
en zij vroeg .. ooit heb ik dat eens gelezen, de mensen namen die nu de eerste of de laatste toilet?

2 minuten later was het gepiept.
Ik nam een post-it.
Schreef mijn naam erop en kleefde die op één van de 4 deuren.
Nog eens een uur later hadden we elk onze eigen WC.

4 dames, 4 toiletten.. en mijn collega superblij,

Zij dacht al haar billen de hele dag dicht te moeten nijpen 😉

Oh nee

“Oh Nee

Oh Nee

Oh Nee”

Het is een donkere mistige ochtend.

Zo eentje waarbij je geen hand voor ogen ziet.

De hond loopt in de dikke brij de straat op en ik hoor iets. Ik trek de leiband wat strakker, en roep de hond dichterbij.

Echt geen hand voor ogen kan je zien. Wat eerst op mummelen lijkt, blijkt een noodkreet te zijn.

“Oh Nee

Oh Nee

Oh Nee”

Ik zie een schim.

Voorovergebogen komt hij mij met een fikse pas tegemoet.

Als hij mij bijna kruist zie ik het..

Met zijn kleurloze haren en felle ogen herken ik hem als de jongen/man die verderop in de straat woont.

Hij doet graag een babbeltje..

Over zijn petekind, zijn werk in de beschutte werkplaats, zijn all-in vakantie. De ‘albino’ noemen de kinderen hem goedbedoeld. Met zijn karakteristieke pas, altijd te voet, hoort hij gewoon bij onze straat.

Maar vandaag is er iets mis.

Ik hoor hem luidop jammeren.

Ik vraag het hem .

Ja,” zegt hij ..” ik stond al aan de bushalte als ik plots dringend moet, dat haal ik nooit.”

Ik keer om, en doe mijn voordeur voor hem open.

Zelden iemand zo opgelucht mijn toilet zien binnengaan.

En bij deze heb ik jullie dan eindelijk ook de ‘na’ getoond hé 😉

20 dingen die ik graag doe

Deze was te leuk om te laten liggen.

20 dingen die ik graag doe :

  1. Naaien
  2. Stof kiezen voor een nieuw project
  3. Iets nieuws proberen, bijleren
  4. Tetteren. Tot een kot in de nacht.
  5. In stilte wakker worden. Wandelen.
  6. Lopen. Yoga.
  7. Uitslapen. Op tijd gaan slapen. Middagdutjes.
  8. Lezen . In stilte
  9. Schrijven nog meer.
  10. Een saunake doen.
  11. De zon op men vel voelen.
  12. Naar de vogeltjes kijken vanuit men keuken raam. Wolken voorbij zien vliegen ook.
  13. Fotograferen
  14. Iets knutselen. Hard werken.
  15. In de moestuin bvb (of misschien nog leuker.. plannen)
  16. Naar de markt gaan om men boodschappen te doen. (Of de kringwinkel)
  17. Nadenken.
  18. Post versturen en krijgen.
  19. Cake en andere desserts bakken.
  20. Iets organiseren en nieuwe mensen leren kennen.

Mag het een beetje minder zijn ?

Ja.. dat mag !

Voor we hier weer aan de ‘serieuse kost’ gaan beginnen, een héél simpel en lichtzinnig overzicht van 2018, namelijk.. de loopstatistieken !

aantal2018

average2018

Oudjaar 2017 liep ik verloren in mijn gedachten, dus de balans van 2017, krijgen jullie er vandaag ook bij.

aantal2017

De solden zijn begonnen hé, twee voor de prijs van één 😉

En als ik dan deze post er nog even op nalees, blijk dat ik wel degelijk gezakt ben, van mijn standaard 73 workouts per jaar, naar 68.

Nuja.. dat zijn de 5 loopjes die ik in december “gerateerd’ heb..

Geen drama dus…

 

1 januari heb ik wel meteen ingezet met een 8 km loopje zoals het hoort !

Koud    Nat     Miezeren

Velden      Grijs     Donker

een ree’tje dat tegen de draad liep, zo bang voor ons..

Vogelgeluiden

Stilte

en ik die hem doorbrak

ik kon niet stoppen kwetteren tegen mijn nieuw lief

dat ik zo zót content was dat we samen toch onze loopschoenen hebben aangetrokken

en dat er geen betere manier bestaat om het nieuwe jaar in te zetten !

 

Het gaat jullie goed in 2019 !!

Mijn beste wensen !

-x-