Thuiskomen

Ik heb één woord voor het jaar 2019.

Thuiskomen.

Dat vat het jaar zowat samen.

In 2018 deed ik van grotendeels alleen ouderen, kort-tijds op adem komen.

Kei hard mezelf zoeken .. tegen de muren lopen en opnieuw beginnen.
Vechten … Piekeren.. Alles opnieuw uitvinden.
Vooroordelen in de praktijk brengen.
Juridisch jargon. Bemiddelen. Zoeken.

2018 was een héél moeilijk jaar.
Het zal voor mij persoonlijk in de boeken gaan als het moeilijkste jaar dat ik tot nu toe doorworstelde.

Maar eind 2018, vond ik #mijnlief,
en daarbij ook mezelf terug.
Dat wist ik toen nog niet.

Raar eigenlijk ..
ik dacht dat ik mezelf net gevonden had, en was bang mezelf weer te verliezen.

In gezelschap doe ik mezelf toch net altijd iets anders voor.
Ik had mijn ‘alenigheid’ nodig.
Zo hard nodig.
Dat ik niet wist of ik het wel kon.
Terug samenzijn.

Daarom ben ik zo blij hier te kunnen melden dat het kan.

 

2019 was het jaar waarin ik thuiskwam.
Ik kwam thuis bij mezelf.
Ik kwam thuis bij mijn lief.
Ik kwam thuis bij zijn familie.
Ik kwam thuis bij mijn fantastische vriendinnenkring.

Ja.. ik heb af en toe nog van die paniekskes.

Ik ben een gescheiden vrouw van 40.
Er zijn pluskinderen.
En ik weet niet hoe dat werkt.
En blijkbaar mijn omgeving ook niet.
(ik ga hier binnenkort echt eens een lijst met ‘wat niet te zeggen aan gescheiden mensen’ posten !)

Maar het is oke.

Het is méér oké dan ik ooit had durven dromen.

Soms moet je gewoon even op de bodem aanmodderen, opdat je de helderheid van het water weer ziet zeker ?

 

Ps   Als je de posts van de laatste maanden bekijkt, de meeste gaan over puber gezaag of puber zorgen, dan heb ik wel een aanrader. Sinds ik geabboneerd ben op http://www.tishiergeenhotel.nl gaat het al véél beter 😉

#Kringloopgeluk

Ik ben zo blij dat ik naai !!

Weet je ..  soms komen er dingen op je pad, het is alsof ze je aankijken met van die zielige puppyoogjes, en je denkt.. ik moet dat meenemen !

kindergordijn

Zo vond ik een kindergordijntje.. 1 euro in de kringloopwinkel, echt té verleidelijk.

Oké … een project(je) vinden voor zoiets is niet altijd even simpel.

Maar ik moet zeggen dat ik al meteen dacht aan de ‘Menina’ van Eloleo.
(Uit het zalige ‘Sew Snappy’ boek trouwens.)

kindertasje

Een tasje op kinderformaat ..  een streling voor het oog !

varkentje

En dus ging ik aan de slag. Ik wou eruit halen wat erin zat 🙂 Aangezien er héél wat jarige nichtjes op de kalender staan, puzzelde en paste ik. Niet zo makkelijk, ik wou de tekening niet in het midden, en op de zijkant ook een figuurtje 😉  De meeste figuurtjes zijn te breed voor de zijkant. En ja, ge moet wat puzzelen voor de hoogte goed te krijgen 😉

hondje

Één naais girl reunie, één naaimarathon, één naaiavond bij mij thuis later.  Kan ik je vertellen dat er 3 klaar zijn ! Nog 2 onderweg en eentje is liefdevol uitbesteed 😉

upcycling

Er zijn er al 2 afgegeven ..

kringloopgeluk

Wie wordt hier eigenlijk niet gelukkig van ???

kringwinkel

De allereerste tas die ik ooit met dit patroontje maakte, raakte blijkbaar nooit enkel private geblogd. En door een computerpanne, kan ik de foto ook niet tevoorschijnhalen, een echte bummer Destijds ook een kadootje voor het – toen nog piepkleine-  metekind. En zo is de cirkel rond zeker ?

handtas

Ben er super tevreden van, van dit upcycling naai project, moesten jullie dat ondertussen nog niet doorhebben. Het was niet eens mijn eigen nostalgisch gordijntje, maar ik heb ze gered.. de diertjes !!

Bedankt Sanne voor het toffe patroon!

Bende

Ik ben geen loopster,
ik jog af en toe een rondeke omdat ik me dan achteraf zoveel beter voel.

Ik ben geen yogi, alleen is mijn rug zo hard gebaat bij het aannemen van wat vreemde houdingen op een matteke.

Ik ben geen vegetariër, ik eet alleen regelmatig vegetarisch.

Ik ben geen naai’ster, ik word alleen zo kinderlijk blij bij het zien(en voelen) van stofkes, en bij het aanschouwen van.. wauw zeg, een paar keer stikken en dat ziet er zo uit..

Ik ben geen blog’ster, ik schrijf af en toe een tekstje,

en toch ging ik mee,
op naaiweekend met een bende enthousiaste bloggers !

Ik ga eerlijk zijn, het was met mixed feelings,
ik had zo behoefte aan me-time, tussen 2 superdrukke weken in.

En dan nadenken, spaarzaam inpakken, gaan slapen met één bende in een slaapzaal, veel decibels, veel mama-praat, veel meningen, veel ogen die meekijken bij het stikken, .. ik was niet zo zeker of ik er wel goed aan deed.

En nu .. nu weet ik het zeker.. het was de juiste keuze !

20160312_104258

Het was een ‘bende’ maar wat een leuke dwaze respectvolle bende,
ik heb me er echt thuis gevoeld !

20160312_104252

Er werd hard gewerkt, maar niet overdreven:
er was tijd voor apéro.

View this post on Instagram

Wanneer sluit de bar ?

A post shared by liesbesth (@liesbesth) on

er was ruimte voor advies

20160312_180405

ongewenste (?) intimiteiten

er werd veel gebabbeld, hard gelachen,
en zelfs mee gezongen.

20160312_203315

disco-sewing

er was inspiratie, bewondering, een luisterend oor..

er waren smartphones, en fototoestellen :

20160312_161530

en natuurlijk zijn er ook de resultaten :

maar dat.. was dus niet hetgeen wat telt !

 

 

Mijn perfect op maat – alleen net iets te korte – eerste broek voor mezelf !

20160312_152113

het aardbei jurkje:

img_20160316_152742.jpg

en tot slot nog een Juliette tasje:

Dat diende om een epic fail te vervangen.. ken je dat: morgen is het communie, ligt alles klaar ? Ohjee waar laat ik mijn portefeuille in de kerk ?

Kom ik teken en stik wel rap iets.. en dan 3 u later.. wat een gedrocht , met begot een keukenmagneetje in, dat werkt niet, en dan toch maar knoopjes erbij .. en aj scheef.. allez kom .. ne foto en daarna doen we alsof het nooit gebeurd is.

2016_031

Weet je wat de dochter zei , maar mama .. zo’n tasje heb je toch al ? Ze merkte geen verschil, dan zal ik ook maar even vergeten dat zelfs dit nieuwe exemplaar beter kan. (magneet hoger plaatsen op het voorpand, en de litsjes had ik beter in de naad aan de achterkant gestoken) och ja..

Zo’n extraatje .. nog rap in elkaar kunnen stikken dankzij de dames die wel hun versteving, en juiste kleur garen bij hebben.. en dan dat op korte tijd van stof tot handtas zien worden, daar wordt ne mens toch gelukkig van é ?    😉

 

 

 

 

af !

Ken je dat gevoel ?

Je wil ne marathon lopen.. 40 km gaat het goed, en als de finish in zicht is,

dan, wel ja dan..  is het wel duidelijk dat je het kan, en hoeft het ineens niet meer zo .. die laatste 2..

Misschien ben ik nen opgever, misschien hecht ik niet zo’n belang aan details..

misschien heb ik schrik om het op de laatste moment te verprutsen ?

ik maakte de laatste tijd redelijk wat naaisels (nu ik mijn machinepark heb gemoderniseerd)

maar nog voor ze goe en wel af zijn, gritste de dochter ze van de tafel en werden ze ‘uitgetest’.
Zo ging de candy dress aan zonder mouwen noch boord, en bij de rok had de dochter ook ‘een boord’ voorzien.

Ik deed een afwerkpoging: maar ik had dan blijkbaar toch niet genoeg boord, en mijn draadspanning ,
kreeg ik – zelfs met het erbij nemen van de papieren handleiding!! – niet meer goed… Zucht .. Zucht..

Frustrerend zo’n dagen ..  het is toch veel leuker iets nieuws beginnen ?

Maar als de wanhoop nabij is.. zijn de naais girls paraat !

Ik kreeg zelfs een héél toepasselijk nieuwjaarskadootje :
2016-01-13-22.37.30.jpg.jpeg

Merci dames !! Ja, ik verslijt dat ..

en zie ne keer :

2016-01-13-22.36.23.jpg.jpeg

AF !

PS Voor de ‘gordijnenjas’, zijn er enkel nog knoopsgaten nodig.. wie weet .. wie weet..

Over smaak valt niet te twisten

Ik en mijn dochter..
we hebben een andere smaak.
Dat maakt naaien niet altijd evident.

Wat ik wel kan, is haar stofvoorkeur voorspellen, zo tikte ik een klein lapje
‘ magische eenhoorn’ op de kop .. ze stikte er zelf een rokje van :

Eentje content met haar zelfgekozen stof !!

A photo posted by liesbesth (@liesbesth) on

En deze stof die ze zelf spotte en waar ze voor ‘werkte’, moest onvermijdelijk een ultralange cirkel rok worden:
wp-1452118178100.jpeg

Twee naaisels die ik afschuwelijk vind,

maar dat ze er zo tevreden mee rondloopt.. dat maakt veel goed.

Looks en kledij.. het staat hoog op haar feelgood lijstje.

De laatste tijd heeft ze een sterke voorkeur voor tricot, met haar brede schouders, voelt ze zich anders al snel niet beweeglijk genoeg..

Zo had ik nog een pijamazacht stofje van onze reis naar legoland.. we spreken zomer 2013 en sinds de LMV uitkwam en ik mijn eerste candydress maakte ..

2014-06-23_1403548087

dat kledingstuk is trouwens foetsjie.. hoe kan dat ? Gewoon totaal verloren..op kamp misschien ?

Had ik een idee om met die strepen toch net ietsje minder pijama te maken.

Zo lang dat ik dus met dat idee rondliep .. en dankzij mijn overlock ben ik er nu mee aan de slag gegaan ! Het vroeg heel zorgvuldig knippen en tekenen en nauwgezet overlocken.

(Het boven voorpand heb ik 3 keer gedaan.. maar daarna ging het vlot.)

En wat denken jullie? Geslaagd ?

20151231_104943.jpg

alleen…

Ik moet er nog mouwtjes aanzetten,

en zij wil mouwen tot aan de elleboog.

Ik denk dat dat niet zo mooi gaat zijn..

En heb geen idee hoe ik het patroon dan aanpas.
DSC_4625

Ze heeft het ondertussen zo al 3dagen non stop aan.. zo content is ze.