Out of the blue

Waarschuwing: Relaas van ons eerste ´terrasje´.

Warm. Heet eigenlijk. Ne 17 jarige. Lievelingseten Pizza. Verjaren terwijl je moet studeren. Al 2de jaar op rij zonder vrienden. Horror. Maar kom. Wij hebben in ons dorp een goeie pizzeria. Met een piepklein terrasje. Dus reserveerde ik. Daags voordien. 18u. Nog snel een toerke met de hond. Helderblauwe lucht.

´Iedereen klaar? We zijn weg!´

Laf weer. Dat wel. 18u stipt. We stappen in de auto. Drup. Drup. Dikke zware ploffen op het autodak. Wat is dat? De zon schijnt.

18u05 we komen aan. Ondertussen spreken we van ´drashen’. Een watergordijn scheidt ons van de pizzeria. De parasols te klein. De stoelen en tafels nat.

19u. Het stopt met regenen. Met een nat gat maar volle maag verlaten we het terras. Het is nog steeds laf. Het zal tot 21u duren eer er een echt onweer komt met betrekken en donkere wolken en donder enzo.

Maar ons gereserveerd tijdstip terrassen, was nu eens een schoolvoorbeeld van ´out of the blue´. Geen wolkje aan de lucht. Prachtig blauw. Zo onverwachts als het gekomen is, is het ook gestopt. Heel plaatselijk. En toch .. een uurke lang nattigheid. Net boven dat terras.

Donker

Na elke winter komt de lente.
Na elke nacht komt de zon weer op.

Sommigen zeggen dat het het donkerste is, net voor de zon op komt.
Dàt is niet waar. Ik zet elke dag mijn wekker en sta grommelend op.

Ik hoop op rood. Roze. Oranje.
Daar doe ik het voor.

Voor de zon op komt wordt het al licht.
10 tinten licht.
Ik probeer het exacte tijdstip te bepalen.
Is ze er al ? is ze er al ?

Ik spiek op de druivelaar.
De laatste.
Hij is weg bespaard.

Hoe gaan we binnenkort de dagen nog kunnen bijhouden ?
Geen dagelijks flauw mopje, om de sfeer erin te houden.
Geen mythisch feit over het hol van pluto
Dat ik vervolgens in de vriendengroep gooi, omdat we een vriendin hebben die echt in dat hol woont.

Op die druivelaar staat droog een uur vermeld.
8:45u staat er vandaag.

Ik was er. Binnen. Veilig achter de ruit.
Het was geen droog uur.

Regen Storm Grijs.

Of je opstaat om 7u of om 10u
vandaag maakt het niet uit.

Rukwinden.
Storm Bella.
Geen naam voor een storm, als je het mij vraagt, maar niemand vraagt het mij.
Waarom zijn we begonnen met stormen namen te geven ?
Lijken ze daardoor liever ? Bella deed me ooit denken aan een koe.

Ik weet het nog. De juf van het 4de leerjaar was bevallen en mijn ma vroeg, hoe heet het babyt’je schaapachtig antwoordde ik : ik weet het niet meer, maar het was ne koeiennaam.

Nu dacht ik eerder aan één of ander disney prinses. Met een grote baljurk zo.
We zouden hem kunnen gebruiken als paraplu, zo de koepelvormige variant.

De geplande wandeling, met voorlezen nieuwjaarsbrief en overhandiging kado zal niet kunnen doorgaan.

Het heeft geen zin om een plastiek zeil aan mijn pergola te spannen. Het blijft geen 10 minuten hangen.
De emoticon ballen zwiepen heen en weer in de laurierstruik.

Ja, ik heb mijn lichtjes buiten gehangen dit jaar. Geen gedoe met vallende naalden.
Zoekende naar nieuwe lichtjes, kwam ik er achter dat mijn oude lichtjes buiten mochten.
Enkele dagen later, toen de puber de slinger aanzette, activeerde hij per ongeluk een flikker stand.
Iets wat ik normaal niet zou kunnen verdragen, nu werd ik er blij van.
Zoveel onverwacht geluk dat ik gewoon in huis had.
Ik moest het enkel ontdekken.

Vandaag blijf ik dus binnen, en in plaats van te grommelen dat het weer 20 tinten grijs is,
dat ik toch altijd vakantie heb in de week dat er geen reden is om de wekker te zetten,
zet ik mij een tas zelfgedroogde thee in die mooie kop die ik kreeg van een vriendin,
doe ik mijn kersenpittesloefkes aan (van een andere vriendin)
en wacht ik wel. Loslaten, het waait wel weer over.

Binnenkort is er wel weer een ochtend waarop ik de zon letterlijk boven het huis van de buurman zie piepen… ja, ja, nu is ze er !

Ik zal op die moment naar de klok kijken,
en één van de laatste blaadjes van de scheurkalender trekken
met een triomfantelijke grijns.
2020

we survived.

Present ofte een kadootje

Vandaag is het goeie vrijdag !

Een beetje een speciale want Pasen zonder familie is toch niet echt helemaal Pasen.

Maar dus .. goeie vrijdag is een bank holiday !!

Jihaa ..
ik werk dus voor een bank,
soms voel ik me er helemaal niet thuis,
een nummertje in een ellenlange rij,
soms voel ik me een 1etter tussen de cijfers.
Maar nu dus de voordelen !

Deze dag voelt als een extraatje ..
eentje die ik krijg, die me gegund wordt.
(Begonnen toen de kids naar school moesten en ik niet moest werken, ik blogde er al eerder over.)

Om 16u ga ik naar Leuven, mijn kids oppikken, een week in quarantaine zonder hen, het voelde raar. Vorige zaterdag was een stille zaterdag, na een intense week samenleven. En de zaterdag daarvoor was één van de mooiste van mijn leven. Ook zo ééntje waarbij de kids terugkwamen. Misschien zal het morgen ook zo zijn, misschien heeft er ene een pesthumeur, misschien gaat het regenen, … ik ga geen verwachtingen uiten voor morgen.

Ik ga genieten van vandaag.  Snoeien, planten, onkruid wieden, huis poetsen, mijn lijstje van dingen die ik wil doen is schier eindeloos (na een weekje teleworken waarin er toch veel computertijd was en idee’n maar geen moment om ze uit te voeren) en dus ga ik ervan genieten.

Deze dag is van mij ! *

 

* Maar ook van u hoor. Neem en deel gij allen want van u is het koninkrijk en de kracht en de heerlijkheid !! Amen (ja sorry .. het is pasen voor iets hé :-p )

King and Queen

Hij had er genoeg van.
Er viel nooit eens wat te beleven.
Zij was er wel graag eigenlijk..
de rust, de stilte, de voorspelbaarheid van de dingen.
Ze hadden dit gesprek al zo vaak gevoerd.
‘Ik wil eens iets anders’ zei hij dan.
‘Live on the wild site’ en ‘het leven begint net buiten je comfortzone’ sprak hij dan in pinterest quotes.

Maar deze keer niet, hij stond gewoon op en vertrok.
Even bleef ze verbrouwereerd achter.

Maar al vlug tilde ze haar rokken op en ging hem achterna.

Zelfs de dood had hen niet kunnen scheiden.

dit bericht verscheen eerder al op mijn instagram account, lekker snel geschreven op de trein, ik moet een keertje nadenken over wat ik hier op de blog neerzet en wat daar … hopelijk stoort het dubbel posten niet 😉 –

Ik zag.. een eenzaam wolkje

Ik zag een eenzaam wolkje*

Een klein vlokje wit aan een stralend donkerblauwe hemel.

Er kwam een piepklein wit vliegtuigje aan.. dat vloog pardoes in dat kleine wolkje.

Hoe kon dat zijn, vroeg ik me af.. moet dat nu net IN dat ene kleine wolkje vliegen ? Het vliegtuigje was helemaal weg. Totaal onzichtbaar.

Enkele seconden vroeg ik me af.. heb ik dat nu echt gezien? Zou er straks een vliegtuig vermist zijn? Zouden de mensen in het vliegtuig naar buiten kijken nu? Zouden ze wolken zien? Of mist? Zou het binnen donkerder worden? Zou het vliegtuigje achter of boven het wolkje gaan .. was het gezichtsbedrog?

Nog enkele tellen wachtte ik geduldig af.. en floeps.. daar was het weer.. het kwam er aan de andere kant gewoon weer uit.

Ik zag’ is een rubriek waarin ik kleine gelukjes neerschrijf die ik onderweg spotte.. vaak zonder foto, maar wel met een glimlach. Wie doet er mee ?

*’Een wolk mama is een verzameling van watermoleculen. Wolken kunnen geen gevoelens hebben. En als dat al zou zijn, zouden ze net NIET eenzaam zijn, want het is een verzameling… alle moleculen zijn samen.’ (Misschien is ’t zelfs een feestje?)

Vakantie

Ik heb brood mee.. van thuis nog. Het is bikkelhard en toch wil ik het nog opeten.

Waarom weet ik niet, maar een nieuw kopen lijkt me zo stom.

Robbe heeft zin in écht vérs frans stokbrood.

Ik wil bruscetta maken. Er is tijd en ik heb zin. Schoonbroer roept : “allez we zijn naar de winkel, hoe lang duurt dat nog?” “De benodigdheden voor bruscetta?” “Zo gaan we ni beginnen é!”

We winkelen, snel en efficiënt. Van binnen .. woedt een echte strijd.. 18 jaar al doe ik boodschappen voor anderen. Ik weet als geen ander wat iedereen lust. Ik koop dingen om anderen te behagen. Dat is nu.. op reis met familie niet anders.

Aan de kassa kom ik handen tekort. Uitladen. Inladen. Zoveel dagen voor ons. Geen kids mee. Een volle kar. De band te kort. Ik pak holderdebolder in. Stel mezelf teleur.

Op de camping toegekomen roep ik Jasper.. ‘Uitladen man !’ Hij vervult zijn puberrol met glans: “Dan had je maar niet moeten scheiden Ma” roept hij terwijl hij gedwee de auto uitlaadt.

Bij alles wat ik doe, denk ik na, waar wil ik de boodschappen ? Ik hoor mijn moeder zeggen: ‘tomaten uit de frigo’. Ik hoor mijn ex ‘tomaten in.’

Het is vakantie maar vermoeiend.

Een kwartier later zitten we aan tafel, we eten soep uit brik, en het oude stokbrood in korsten gebakken in de pan.

De kids hun lievelingssoep en toch zeuren ze.

Ze wilden er vers stokbrood bij.

De neefjes komen langs, ze schuivend smikkelend aan,

mijn broer komt ook op de geur af: “hmm het is hier precies lekker dan dan bij ons.”

Mijn bloedende hart, het doet al iets minder pijn.

 

 

Chaos

Morgen is het een ‘grote dag’..  we hebben namelijk een afspraak met de notaris over de EOT.  En ik ga eraan kapot.  De druk dat dat met zich meebrengt kan ik niet verwoorden. We zijn al ruim een maand aan het onderhandelen .. met gesprekken elke 2/3 dagen en we komen eigenlijk niet dichter bij elkaar. Het zit in een impasse, en telkens ik nog maar denk dat ik er dringend werk van moet maken, breekt het angstzweet mij uit. Ik ben er niet klaar voor.. het laatste gesprek vorige week gaf aan dat een compromis lang nog niet in zicht is. Oh man, ik wil deze miserie dicht doen, ik wil stoppen, ik wil er vanaf !

De tegenpartij weet natuurlijk dat ik het achter de rug wil hebben, en maakt daar handig gebruik van om de druk nog wat te verhogen.

Of die druk nu echt is, of ik ze alleen maar voel, wil ik in het midden laten, maar wat er zich nu in mijn hoofd afspeelt.. dat wil je niet weten. De gedachten razen tegen 1000 km per uur door. Laat ik je even meenemen.

img-20171008-wa0002-2099142911.jpg

10.15u oh lap.. daarnet was het nog 8 u .. overslapen dus .. geen hondenles. laat me dan maar meteen gaan joggen. oh wacht… verse lakens.. ik hou van naar lente geurende lakens.  Doet me denken aan dat filmpje van Frieda over haar guilty pleasure.. oh Frieda Van Wijck .. ik ben ne fan.. die rare trappen in leuven, herinner ik me ook nog ..  zijn er eigenlijk mensen die geen fan van Frieda zijn ? Er kan vast nog wel wat meer in dat wasmachine… wat hemden van de zoon, oh en misschien nog wat ondergoed van de dochter. Oh mijn sport-BH waar is die..

oh zalige zon, misschien moet ik het kippenhok schoonmaken ? en zou het al tijd zijn om groenten plantjes te kopen ? ohja het haar van mijn benen scheren, dat moet ik definitely ook doen, en de was vouwen die al zolang op de strijkplank lig..  lap.. Nu gaan dat toch 2 machines worden, en eigenlijk … hangt er nog was in de garage .. die komt eigenlijk nog bij die te vouwen stapel. en dju hé.. die wasmand vol met proper goed hebben de kids ook nog niet weg gezet. en damn.. nu dat je het zegt.. heb ik hier 2 lichte machines gewassen en ik had me eigenlijk zo voorgenomen dat de donkere was dit weekend aan de beurt was.

Al lopende, oh ik moet die muziek stoppen, ik moet die vogeltjes kunnen horen.. wat een prachtige dag is het wel niet.. ik heb echt alles om gelukkig te zijn ! Hopelijk zitten de kids niet binnen vast in dat piepklein appartementje.. allez stoemmen hond, volgt nu toch eens.. die moet ook nog een nieuwe afspraak voor vaccinatie. oh mannekes hoe ga ik toch alles kunnen betalen ..  oh ik heb geen boodschappen gedaan.. sebiet nog rap als ik thuiskom misschien .. de aardappelen zijn op, wat gaan we eten vanmiddag ? ben eens benieuwd wanneer de kids gaan thuis zijn.. 19 u was gezegnd .. oh een lijstje van wat er in de diepvries zit, dat heb ik nodig.  En de DVD’s/CD schijf opruimen, dat kan ik ook nog doen.  Die kast daarnaast ook trouwens, die met de foto’s..  en die kapotte schuif.. en dat gevallen gordijn, dat zou toch ook goe zijn als dat terug omhoog hangt, ik erger me daar zo aan.

yoga.. ik ga moeten yoga doen sebiet. het belooft een prachtige dag te worden maar mijn hersenen kunnen niet stoppen, hoe ga ik hier in godsnaam ooit van kunnen genieten ?

allez nu is het al 12u30.. die boodschappen kan ik wel op mijn buik schrijven, rap die was omhoog buiten, dju het is koud.. komaan eerst die douche .. ik moet een douche.. en mijn benen scheren .. en dan eten koken… oke.. focus liesbeth focus.. wat moet er nu echt ?

35uur zalig lenteweer zonder kids.. hier moet je toch van genieten.. allez .. wat geeft er nu het meeste plezier.. sebiet even in de zon gaan zitten met een tas koffie .. dat moet ik ! Allez waarom is kiezen toch altijd zo moeilijk ? Zou ik ne boek kunnen lezen, zou ik daar mijn gedachten kunnen bijhouden? Is dat dat lente weer dat me zo .. ik moet vanalles doen maakt ?

13u 20.. ik sta nat, volledig naakt en hongerig in de badkamer als de dochter belt:

MAMA mogen we alsjeblief vroeger naar huis?

moja men kind. kom maar, ik versta het

 

 

 

 

 

 

Dag en nacht

Hemel en aarde..

Wat een verschil dames en heren ! Wat een verschil ..

Neen ik heb het niet over een nieuw wasproduct.

De zon schijnt.. Echt waar ..  Ze bestaat ..

Ge moet een beetje geluk hebben dat je ze treft op een moment dat je in de buitenlucht bent,

Of op zijn minst dicht bij een raam.

Maar als dat toevallig zo zou zijn,

Is hernieuwde energie uw deel !

 

Donker koud, nat , modder..

Vijftig tinten grijs..

We hebben het nu wel gehad.

Hier komt .. de lente !!

 

 

geschreven op 27 januari – want ja ik ben ‘zo iemand’

20180211_150550

*met dank aan Libelle*

 

 

Plogske van een Zonnige Zaterdag

Het vat was even af,
de fut was op..

ik wou wel meedoen met 40 dagen bloggen, idee’n zat, alleen de tijd en de energie, waar zou ik die halen? 40 dagen yoga, 40 dagen zonder vlees, tournée mineral, .. ik had wel zin.. maar daar stopte het.

Om de grote stilte te doorbreken hier een ‘picture’ logske ipv een blogske, eentje niet geheel toevallig van de eerste zonnige zaterdag !

Een dagje dat startte met een jogske naar de bakker

IMG_20170311_093035

Buiten ontbijten, want dat is toch meteen ‘vakantiestemming’ hé mama !!
20170311_095747   20170311_095751

Met gratis pokémons en al ..

20170311_095735

Gevolgd door het zware werk, de moestuin bak (voor en na.. met verse compost en al)

2017_03_gsmLiesbeth

Vervolgens deed ik de aardbei’n bak aan.. maar dat vlotte niet aangezien er eentje mee wou ‘graven’..
20170311_102401

Wederom buiten eten..

20170311_124242

Toen besloot ik maar een geheel verloederd stukje aan te pakken, waar ik een bloemenperkje wil dit jaar (enkele weekenden geleden had ik al een poging gedaan wat van die onkruid struikje uit te wroeten.. echt serieuze karwij.. daarbij stootte ik op tegels die ik ooit eens gelegd had om het onkruid op dat stukje toch een beetje in te dijken, er lag al ruim 10 cm compost op .. dat ik zorgvuldig in de compostbak gooide)

20170311_135137

Eventjes rusten .. de zoon haalde tussen zijn trampoline sprongen de ligstoelen uit..

20170311_135306

en toen ik weer aan de slag ging… gebeurde dit :

20170311_140110   20170311_153918

Dan maar tegels afspoelen .. tijdelijk terugleggen, vlinderstruik snoeien, naar winkel achter nieuwe riek, vlug nog achter boodschappen, gerief afruimen en avondeten..

En dan enkele prachtige wolkjes en een zalig bad !

20170311_18075820170311_184007

En hoe was jouw weekend ?

Mantel der liefde

Zij die mij kennen, weten: ik hou van desserts..

Eten is voor mij functioneel: veel geld kan ik er niet aan uitgeven, veel tijd kan ik er niet aan besteden, maar desserts .. hmmm

Als er gevraagd wordt om ieder één gang te bereiden, ga ik steevast voor het dessert !  Het liefst maak ik dan nog verschillende dingen. Snoepkont dat ik ben.

Maar.. ik ben bovenal ook ongeduldig en daar loopt het dan weer vaak mis.

Bovendien, zo’n succesrecept is lekker makkelijk, maar voor nen kerstavond wil ne mens wel ne keer iets speciaal hé .. ni ?

Al ne keer uitproberen of oefenen, dat is vaak niet aan mij besteed.

Pinnen wat ik allemaal zou kunnen doen daarentegen 😉

Vorig jaar maakte ik tiramisu, om de ochtend nadien vast te stellen dat de glazen kom de frigo niet overleefde,

2015-12-24_1450957055

Last minute heb ik dan iets gedaan met bladerdeeg en choco

2015-12-18_1450454326

om mijn “Biscuit met meringue en bosvruchten” uit de Libelle aan te vullen.

dessert

Gelukkig was die ook dit jaar geslaagd, want om de kinderen te plezier dacht ik nog even dit achterna te doen :

Ik bakte dus dit jaar braaf de dag voordien een heerlijke chocoladecake.

24 december.. 7u30u stonden ik en mijn dochter in de keuken,

Het begon met speculoos, daarna ontbijt, dan die biscuit en dan …

ik dacht .. plakjes snijden en dan kerstbomen uitsteken, waarom zou ik niet meteen die kerstboom vorm uit die hele cake doen ?

misluktecake

Toen hadden we nog kweniehoeveel chocoladecake over, dus ik stak nog wat extra sterren uit, en verkruimelde de rest voor cakepops.. maakte ‘lijm’.. we rolden en liet afkoelen. (Het recept van Eva is een aanrader ! Dankje Eva !)

cakepops

Maar dat is toch zo’n geklungel om die op stokjes te krijgen, die onder te dompelen en te versieren .. gelukkig stuurde ik de ega nog om ‘oogjes’ .. een quickfix om de cakepop toch in één klap een beter uitzicht te geven 😉

Ondertussen de vaat bijhouden, de kids naar de douche sturen en de hond de tuin in..

En toen .. moest mijn gedrocht nog de oven in (de kerstboom lag dus op zijn zij )

misluktecake2

De dag was al zover gevorderd dat we ons toch weer moesten haasten, om op tijd de deur uit te geraken (nog rap de familie foto) En toen moest de cake net niet doorbakken uit de oven mee…

 

Het was echt een prachtdag.. zo lekker dat mijn huis rook, zo geamuzeerd dat we ons hebben in de keuken, alleen was ..rara.. het resultaat er naar..   zo erg dat ik er geen foto’s van maakte 🙂

maar weet je .. mijn broers, zussen en ouders die kennen mij ..

Het is niet de eerste keer dat ze een totaal mislukt baksel eten en toch nog lief zeggen dat het smaakt !

Is dat niet echt kerstmis ?

 

 

PS Volgend jaar ga ik voor dit recept van de zustervan.. zal ik toch maar beginnen oefenen?