Out of the blue

Waarschuwing: Relaas van ons eerste ´terrasje´.

Warm. Heet eigenlijk. Ne 17 jarige. Lievelingseten Pizza. Verjaren terwijl je moet studeren. Al 2de jaar op rij zonder vrienden. Horror. Maar kom. Wij hebben in ons dorp een goeie pizzeria. Met een piepklein terrasje. Dus reserveerde ik. Daags voordien. 18u. Nog snel een toerke met de hond. Helderblauwe lucht.

´Iedereen klaar? We zijn weg!´

Laf weer. Dat wel. 18u stipt. We stappen in de auto. Drup. Drup. Dikke zware ploffen op het autodak. Wat is dat? De zon schijnt.

18u05 we komen aan. Ondertussen spreken we van ´drashen’. Een watergordijn scheidt ons van de pizzeria. De parasols te klein. De stoelen en tafels nat.

19u. Het stopt met regenen. Met een nat gat maar volle maag verlaten we het terras. Het is nog steeds laf. Het zal tot 21u duren eer er een echt onweer komt met betrekken en donkere wolken en donder enzo.

Maar ons gereserveerd tijdstip terrassen, was nu eens een schoolvoorbeeld van ´out of the blue´. Geen wolkje aan de lucht. Prachtig blauw. Zo onverwachts als het gekomen is, is het ook gestopt. Heel plaatselijk. En toch .. een uurke lang nattigheid. Net boven dat terras.

Guerilla gardening

Opmerkzaam,  zo zou ik mezelf wel omschrijven. Hoewel ik er meteen de kant-tekening* moet bijmaken, dat ik niet altijd opmerkzaam ben. Als ik iets hoor ritselen, geduldig ben en stilsta , dan ontdek ik het wel, dat muisje vlak naast mij onder die bladeren. Maar vaak gaat het leven gewoon door en zie je het muisje en zelfs de ree’n of het vosje niet. Je moet stil staan, stil zijn en geduldig.

Maar sommige dingen zijn ‘zo obviuos’ zoals mijn pubers zouden zeggen, dat ik er niet naast kan kijken.  Recht over mijn huis is een veld.  Dat veld komt met een ‘verval’, het ligt zo een anderhalve meter hoger dan de weg. en op die anderhalve meter groeien bramen. In oktober trof ik daar voor het eerst een pompoen aan, een knal oranje bal op ooghoogte. Zowat 1 kilo zwaar. Aangezien ik pompoenen op mijn terras had liggen dacht ik… hmmm .. één of ander dier? Ik  polste bij de buurman. Weet jij van wie die pompoen is ? En nam de pompoen mee naar binnen om er vervolgens heerlijke soep van te maken. Want ik dacht dat het de mijne was 😉

Hij dacht aan schoolkids, die hier nu wel eens met de hele klas passeren, ergens aan een voordeur  ‘gestolen’ en het gewicht dan beu zijn(maar het was geen sierpompoen.) In januari echter .. lag er weer één. Dat intrigeert me dus mateloos. 🙂

Ik heb ondertussen de enige andere moestuinier uit onze straat aangesproken: Waar in godsnaam komt die pompoen vandaag  ? Mis jij er?  Hij beschouwde het als sluikstorten. Maar dat is bijzonder vreemd, want achteraan mijn huis is een veel onopvallendere plaats waar de meeste sluikstortingen gebeuren (bvb gisteren nog doorgeschoten aardappelen) en die pompoenen zijn intact, niet rot ofzo.

April 2020, toen bleek dat de bloemenwinkels niet open mochten, bestelde ik een doos van 100 tulpen . Een nederlandse kweker zat met een tulpen overschot.  Voor de prijs van één ferme ruiker, kreeg ik dus 10 pakketjes van 10.  Ik deelde ze uit hier in de straat. Ieder kreeg een boeket van 10 tulpen.  Maar ik vond het vervelend om ze te moeten ‘afgeven’. De ene wou graag dié kleur, de andere wou wel 2 pakketjes mengen, ze polsten naar de reden van mijn vrijgevigheid of wilden graag iets ‘terugdoen’. Na een paar huizen had ik het gehad , ik aan het leuren met mijn emmer bloemen. Ik besloot voor ‘de verrassing’ te gaan. Gewoon een boeketje op je dorpel met een kaartje: ‘ Geniet ervan !’ Geen afzender. Geen gedoe. Wat opfleuring , een onbekende verrassing op een grijze dag. Zonder eisen, zonder bedankje, dat hoef ik niet.

Aan het einde van die donkere januari maand, bestelde ik opnieuw een bos tulpen, deze keer vergezeld van wel 100 bollen.  Ik stak er in de grond, deelde er hier en daar uit.

Maar het mysterie en de verrassing van de pompoen bleef in mijn hoofd spelen en bracht mij  op een idee ! Als ik die laatste 25 bollen nu eens bij elk huis in de voortuin of tussen het grind verstop ?  Ieder eerlijk verdeeld 1 bolletje, en dan eens kijken of iemand ze opmerkt .. net zoals de beren jacht,

 

Zoek die ene gele tulp, die elk huis heeft.

Misschien verras ik mezelf wel, want ik ben namelijk nogal vergeetachtig van aard. Alhoewel … het stiekem wachten op het donker,  mijn emmertje met daarin potgrond, water, tulpenbollen en mijn schepje. Achter de heg duiken als er een auto passeert. Het voelde allemaal super spannend. En een beetje illegaal. Zo snel vergeet ik dat niet. En zeg nu eens eerlijk:  “wat is er fijner dan leven te zien piepen dat zo duidelijk ‘Lente’ schreeuwt?”

Daar kan je nu toch niet tegen zijn é?

*hoe tof zou dat zijn als ik hier echt een tekening in de kant zou kunnen maken ? ik ben een doodle’er maar tekenen zou ik dat niet noemen.. misschien als ik later groot ben, en veel geoefend heb, dat ik het dan kan ?

 

Virtuele verzameling

0 contacten tot nu toe.

Mijn collega vertelde mij dat hij er al 2 had..  laag risico contacten.

Dat hij ze makkelijker vangt dan pokémons.

 

En toen dacht ik  ..
Ik heb iets veel beters !

 

Dat iets, dat is zelfs niet één iets.. het zijn 3 iets’en !!

Ik presenteer jullie trots .. mijn tijdens de corona geïnstalleerde app’s :

Oke.. het begon met een app om mijn brood te bestellen bij de bakker.

-Die nemen we niet mee in de telling. – En Duolingo kennen we allemaal al hé.

Wat leert een mens nu nog als hij niet/ amper mag buiten komen?
Ik ben altijd al een opmerkzaam persoon geweest, en een trouwe wandelaar,
en hoewel ik geniet van hade’s dagelijkse podcast, kan ik ook enorm genieten van gewoon op te gaan in ‘de beleving.’ De stilte. De geuren .. de dagelijkse veranderingen.

Dus nadat ik mijn pa 10 keer lastig viel met ‘welke plant is dit ?’ downloadde ik in het voorjaar dus ‘plantnet’. Niet alleen voor op de wandeling maar ook voor het rare ‘onkruid’ dat in mijn eigen tuin groeit. Stiekem droom ik zelfs van een volledige planten inventaris.

Toen ik een beetje door deze verwondering heen was, stapte ik deze zomer over naar Birdnet !

Echt tof !!

Als je daarop klikt, krijg je foto’s .. weetjes .. kan je je fragment herbeluisteren.
ik weet nu dat het wel echt een buizerd is die ik al een half jaar elke avond hoor
Dat een roodborstje echt verschillende geluidjes maak
en dat ik blijkbaar vogels ‘capteer’ waar ik nog nooit van gehoord heb. (phoebe?)


Ik probeer dubbels te wissen maar laat jullie even meegenieten van mijn bescheiden’collectie’.

Iemand ruilen ?

 

En om te eindigen met app nummer 3 !
Paddestoelen.. ik zie er zoveeeel ..

dus is daar Obsidentify !!

Ik ga dagelijkse eentje instagrammen.

voor mijn collectie
en tegen mijn herfstblues !

en jullie ? Wat verzamelen jullie ?

 

Voorstelling

Er zijn veel dingen die ik graag doe. Knutselen, smodderen, lezen, onkruid trekken, .. schrijven is er ook één van. Meer specifiek eigenlijk , schrijven over de dingen die mij gelukkig maken.

Schrijven zonder opdracht, schrijven dat ergens vertrekt zonder te weten waarheen.. Het lukt me niet meer zo vlotjes de laatste tijd. Toch zijn er idee’en en voornemens genoeg.

Dus laat me vandaag maar starten met het voornemen waarmee ik al ‘zo lang’ rond loop. Hopelijk kan ik het voornemen waarmaken , eens ik het hier neertyp. Maar dat zullen jullie de komende dagen met mij mee moeten ontdekken.

Het gaat hier wel degelijk over Mijn Tuin .

In deze thuisblijf tijden heb ik meer dan ooit gerealiseerd, dat er één ding is, dat me nooit teleurstelt en mij altijd opnieuw voldoening schenkt. Mijn tuin (en per uitbreiding mijn huis.)

Eigenlijk ben ik nogal een ‘buiten’ mens. Als ik kon. Ik zou elk moment van de dag buiten doorbrengen. Koffie ‘tje op het terras, schrijven aan mijn terrastafel. Met de hond een toer’ke wandelen, de kippen even checken. Groenten oogsten, kuisen, (lap, koken moet wel binnen) eten doen we terug buiten. Jammer genoeg.. mijn laptopje buiten gaat niet zo goed. Het scherm blinkt, de vogels fluiten in mijn micro, mijn ergonomie laat de wensen over met dat scherm en de buiten bank. Misschien is dat ook wel een reden waarom ik bedacht wat te schrijven maar het er nog nooit van kwam.

Maar dus.. ik ga de komende tijd wat neer schrijven over mijn tuin.

Hoe het was, waar ik naartoe wil, het voorstellen van mijn lievelingsplekjes.. enzo.. ik laat me een beetje leiden door wat mijn vingers typen en niet zozeer door het idee dat ik nu zou bedenken.

Ik heb geen doelen, behalve zelf vrolijk worden 🙂

Hopelijk hebben jullie er ook wat aan 🙂 En om meteen de kop af te bijten:


Een paar weken geleden, heeft de buurman die helemaal weg is van luchtvaart, een vlucht gemaakt over onze straat en dat heeft deze foto als resultaat gehad.

Zie je de groene vlek .. dat oerwoud ? dat onkruid ? That’s me !!

En neen ik schaam me er niet voor.

(op volgende foto heb ik er een lichtgroene kring rond getrokken)

Voorts neem ik jullie nog even mee… naast mij/ons licht een hellend veld. Ideaal in de winter om af te slee’n, alleen opletten, dat je kan stoppen, het veld eindigt in de beek. (blauwe lijn op de foto) Die is de laatste dagen serieus op en af gegaan. Ene dag héél hoog, andere dag lage waterstand. We hebben elke dag al zeker regen gehad. Aan de andere kant van die beek is er een natuurgebiedje van natuurpunt, en het rode lijntje dat je ziet, dat is mijn minimum wandeling met de hond.. zowel voor mezelf als de pubers 😉

Tof hoor.. door de bomen heen of vanaf het brugje heb je dan een zalig zicht op mijn huisje op de berg . Ik heb er al duizenden foto’s van gemaakt.

De licht blauwe lijn, is zo een verstopt wandelpadje tussen de tuinen van de mensen. Er licht een geocache, je kan een nostalgische serre spotten gemaakt uit tuinramen, binnenkijken in een heel zorgvuldig gespitte moestuin (heb in corona tijden voor de eerste keer de man gespot en er een praatje mee geslaan) en ’s avonds .. bij avondzon is de kerk zo mooi verlicht vanuit dat standpunt. (En dan die oude kersenbomen.. schoon toch é ?)

View this post on Instagram

De gouden momenten..

A post shared by liesbesth (@liesbesth) on

ja kijk .. bij nader inzicht.

ik ben precies niet alleen aan mijn tuin gehecht maar ook aan mijn onooglijk dorpje.

Tot schrijfs !

 

 

 

 

Oh nee

“Oh Nee

Oh Nee

Oh Nee”

Het is een donkere mistige ochtend.

Zo eentje waarbij je geen hand voor ogen ziet.

De hond loopt in de dikke brij de straat op en ik hoor iets. Ik trek de leiband wat strakker, en roep de hond dichterbij.

Echt geen hand voor ogen kan je zien. Wat eerst op mummelen lijkt, blijkt een noodkreet te zijn.

“Oh Nee

Oh Nee

Oh Nee”

Ik zie een schim.

Voorovergebogen komt hij mij met een fikse pas tegemoet.

Als hij mij bijna kruist zie ik het..

Met zijn kleurloze haren en felle ogen herken ik hem als de jongen/man die verderop in de straat woont.

Hij doet graag een babbeltje..

Over zijn petekind, zijn werk in de beschutte werkplaats, zijn all-in vakantie. De ‘albino’ noemen de kinderen hem goedbedoeld. Met zijn karakteristieke pas, altijd te voet, hoort hij gewoon bij onze straat.

Maar vandaag is er iets mis.

Ik hoor hem luidop jammeren.

Ik vraag het hem .

Ja,” zegt hij ..” ik stond al aan de bushalte als ik plots dringend moet, dat haal ik nooit.”

Ik keer om, en doe mijn voordeur voor hem open.

Zelden iemand zo opgelucht mijn toilet zien binnengaan.

En bij deze heb ik jullie dan eindelijk ook de ‘na’ getoond hé 😉

Bommetje

Heet … bloedheet …

Blauw ijskoud water.

Samen staan we op de kant, het zou leuk zijn te zwemmen.

‘Zullen we ?’ vraag ik ?

Terwijl jij schoorvoetend naar de rand stapt, met je teen in het veel te natte water dipt, ga ik achteruit en neem een aanloop.

Ik spring.

Enkele seconden lang zweef ik.

Spetters vliegen overal, met een grote plons ga ik onder.

Kom sputtert weer boven.

Oeh .. het is koud.

Stoer roep ik je toe: ‘het is hier zalig hoor.. kom ook !’

Pro forma zwem ik nog enkele baantjes..

het water is verfrissend ..

de beweging doet deugd.

Toch klim ik er té vroeg weer uit.

Alleen is er eigenlijk niet zoveel aan. Verre van gracieus klauter ik eruit.. kan niet snel genoeg naar de handdoek trippelen .. ‘k droog me een beetje af .. bibberend zet ik me neer.

Ik druip af.

 

capucieners paarse erwt in blauw

Zaterdag zaaidag

Om te beginnen deed ik natuurlijk onkruid uit, oa in het erwtenpark, dat er in mijn ogen ronduit prachtig uit ziet !

Die paarse Capucieners hebben mooi gekleurde bloemen !

Vermits ik de ook rode trouwens ui’tjes verkeerd heb gezet, reken ik erop dat die tegen juli uit mogen, want daar heb ik paarse stokbonen en gewone struikboontjes tussen gezaaid/geplant.

Die struikboontjes die ik had voorgezaaid in de eierpotjes hebben niks gedaan.

Ook de courgette en pompen zijn niet uitgekomen, dus ik speelde vals ..

En kocht op de markt één ronde courgette, een butternut en een uchiki kuri.

Samen met de tomaten planten die uit de neontologie gekomen zijn, mochten deze buiten.

(en kon ik dat perk weer onkruid vrij maken 😉 )

View this post on Instagram

Voor en na !

A post shared by liesbesth (@liesbesth) on

De eerste sla werd al geoogst, en ook de 2de krop werd vervangen door een volgend exemplaar.

(voorlopig zijn de slakjes nog klein, laat ons duimen dat het zo blijft)

Wat ik vorige keer buiten gezaaid heb, doet niet veel:  De ui’en, bieslook, prei, sla.. geeft geen kick.

De kervel was al lang geleden, stond ook onder een kleine glazen kas,

Die is natuurlijk al bijna in bloei..

De bloemen dan !!

De zinnia en gazania zaaide ik voor, en plantte ik maar meteen uit , schrik om ze een keertje vergeten water te geven, of zoals vorige woensdag, buiten te laten staan en bijna te verdrinken in een regenbui. De dochter zette ook zorgvuldig de alberthein phacellia uit (naast haar gladiolen)

Ik zaaide ernaast 4 rij’tjes:

cosmos bipinnatus sensation en dalija’s   (souveniers van Kroatië)

lage zonnebloemen (de plantjes die ik binnen voorzaaide, daarvan hadden al een voorsprong achter de  gladiolen) en ganzenbloem

Het voorste stukje werd ingezaaid met een vlinderbloemenmengsel, en dat zo vlak bij mijn vlinderstruik.. komt goe 😉

Ook achter in de tuin, maakte ik een stuk van de intussen tot grasland vervallen bloemenweide vrij, en zaaide er vogelbloemen mengsel in  (vogelbloemen..hmm…)

Ben eens benieuwd .. over 60 dagen zouden er bloemen moeten zijn !

In afwachting daarvan.. krijgen jullie nog een foto van mijn ranonkel die er terug was

Wisten jullie dat op een hele hete dag die volledig open gaat, het gele hartje zichtbaar wordt en het ene platte bloem is ? Bijna een madelief.. ik was niet snel genoeg.. want op deze foto s avonds.. waren ze alweer terug ‘dicht’

En de eerste duizendschoon van’t seizoen

duizendbloem

Kom er BIJ !

De solitaire (of moet ik zeggen solidaire?) bijen verdienen onze steun! Enkele jaren geleden deed ik met de kids al eens een knutselpoging met enkele holle bamboestokken omdat we merkten dat steevast elk gaatje of het nu was in de achterdeur, de rolluik, zelfs de schroeven achteraan de tv werden gevuld. Waarom het toen mislukte is mij een raadsel. Nu ik een oproep las van het rlz om er eentje te ontlenen.. stelde ik me meteen kandidaat !

DSC_7173

De bijhorende brochure was indrukwekkend interessant. . Zoveel soorten, zoveel weetjes..  ik las al de tips over het ophangen en ging op zoek naar meer info .

En nog voor het ding ‘ophing’ waren er al gegadigden
20160506_143357
Dat gaat hier zo een succes worden..
Ik zal u even de bloemen in kaart brengen op ons terras ! (en onder de grote zwarte pijl het ‘hotel’)

DSC_7054

Als dat geen mooie verblijfsplaats is ?

20160509_210927-001

We hadden al snel prijs..
20160510_191948

Of had ik dat nu mis gezien ? Daags nadien..  weg vulsel..

Ik zag precies noch net wat zwarte korrels in één en stuifmeel ernaast ..

Zie ne keer wat een activiteit !
DSC_7174

En enkele dagen later was het allemaal weg..

20160516_105509

Toen ik dit blogje las van.. viel mijne frang.. ‘ons’ koppel spechten heeft jongen.. en hoewel ik geen vetbol meer heb hangen komen de jonge gasten opmerkelijk vaak langs.

En ja hoor.. ik betrapte hem diezelfde avond.. dus zijn we maar weer aan het knutselen gegaan ( ik wilde de draad minstens een bek-lengte weg van de gaatjes !)

En nu.. nu is het zo’n lelijk ding.. (gevuld met leem)
Er komt geen bijtje meer langs *snif*

(Of heeft de regen/temperatuursdaling er iets mee te maken?)

20160517_182043-00120160517_182052-001

Vandaag brak de zwartwitte rakker alvast het traliehek af ..

tsss..

wp-1464074665202.jpeg

 

edit: ook het koolmeesje komt elke avond kijken of er nog geen nieuwe bewoners zijn

Daar is de lente.. daar is de zon

Dit jaar wil ik er als de kippen bij zijn.
Naaiwerkjes hebben hier nogal eens de neiging te blijven liggen, tot .. ze niet langer relevant zijn.
Dus deze keer neem ik mijn voorzorgen , en ga ik extra vroeg aan de slag !
 
Ik heb namelijk 8 jaar geleden dé vouwstoel van mijn leven gevonden (nog steeds te verkrijgen bij blokker btw)
2016-04-11-14.29.43.png.png

Hij is heel compact opvouwbaar en zit uiterst comfortabel. Dus hij heeft al wat tripjes naar de camping overleefd, en ettelijke uurtjes in onze tuin doorgebracht.

Het nadeel, de stof (roze met een laagje plastiek) verduurt na een tijdje..  dus kocht ik een nieuwe blauwe stoel, maar vond het zo’n zonde om het oude frame weg te doen.

Het plan werd, zoals zo vaak bij mij, een meer jaren project..

Ik zag een mooie gestreepte zitstoel canvas bij Pauli .. maar nogal prijzig en vermits mijn frame niet volgens het klassieke mechanisme is opgebouwd (staaf boven- en onderaan) onverbiddelijk te smal (enkel te verkrijgen in 40 cm breedte) ik googlede me suf.
Ik bezocht Le Chien Vert, maar vond enkel uitermate donkere effen kleuren die EN breed genoeg waren EN stevig genoeg canvas om in te gaan zitten.
 
Dus voor dat geld.. kocht ik me dan toch nog maar een nieuwe stoel. (ondertussen was er al een streepjes variant)
Ik moest toch voor minder dan 15 euro voor nieuwe bekleding kunnen zorgen ?? (stevig en liefst vrolijk)
Vorige zomer stootte ik op een ikea canvas’je dat de klus ongetwijfeld zou klaren, knipte één stoelovertrek kapot en stikte één exemplaar

Ik kribbelde wat gegevens (oa afmetingen en volgende keer zeker die volgorde onthouden op een blaadje)
Testte de stoel uit en keurde hem goed .. en toen .. scheet er ne vogel op !
2016_04_na
 
Daarom heb ik besloten hier een handleiding uit te werken, ze is eigenlijk voor eigen gebruik,
omdat ik voorspel dat ik er nu wel 2-3 ga maken, en dat ik binnen enkele jaren dat blaadje helemaal niet meer ga terugvinden..
hopelijk kan ik daarna terugvallen op mijn eigen handleiding .. let’s go !

Benodigdheden:
114-120 cm stof (uit één stofbreedte ikea , krijg je er wel 2 exemplaren uit – 62 cm breed)
70 cm biais lint (wit)
60 cm brede stevige tassenband (4 cm breed) – 4 keer een stuk van 15 cm, komt in het uiteinde van de tunnel
stevig garen + jeansnaald

DSC_6865

stap 1 – overlock (ja die had ik nog niet toen ik het vorige exemplaar maakte)
stap 2 – stik een biais bandje rond de rondingen
stap 3 – strijk (opletten nu !)
– een dikke cm boord om aan de lange zijkant(en)
– nog een 6 à 8 tal cm voor de ‘tunnel’ (tot de gewenste breedte bereikt is – zie afmetingen op de foto)
– voor het zitvlak is dit smaller dan de leuning
– een dikke 2 cm boord omstrijken aan boven en onderkant
– en nog eens een dikkere strook (weer tot de gewenste lengte bereikt is – zie afmetingen op de foto)

stap 4 – na al dat strijken moet je de versteving bevestigen
dit gaat het makkelijkste als je hem dubbelvouwt en tot een ‘pijltje’ strijkt.
het topje van deze pijl moet dan in de binnenste hoek van de gestreken naden liggen
(vouw maar een keertje toe, en kijk de versteving van de tunnel)
als je nu even de buitenste cm al toevouwt, kan je de pijl vaststikken zo heb je straks geen problemen om de stok tussen de versteviging in te positioneren (dit stiksel is zichtbaar maar sluit aan op het stiksel van straks)
stap 5 – knoopgsgaten maken op de juiste plaats (om de stokken door te steken)
op 2 cm van de reeds omgevouwde rand – liever te groot dan te klein (2cm dus) – zo 6-8 cm van de rand
(op de foto kan je een klein potloodstreepje zien onder het potlood .. that’s it !)
stap 6 – de tunnels dichtstikken
stap 7 – boven en onderkant dichtstikken (alleen het stuk tussen de tunnels)

rest er mij alleen nog het kussen.. ik ga voor één van elks van de bovenste rij !
2016-04-11-14.29.06.png.png

wat zeggen jullie ?

 

Take it to the next level !

ik ben geen tuinier

ik hou gewoon van dingen te zien groeien

van dingen te proberen

van wat in de aarde te ploeteren

hier iets zetten,

daar iets oogsten.

Oh en …dat wil ik ook ..

waar kan ik dat nog kwijt ??

Ik had dat boek nog maar 3 keer uitgeleend (en van de eerste tot de laatste letter uitgelezen) tot ik vorige winter besloten heb het aan te schaffen en ervoor te gaan !

met wisselteelt en al .. om een paar van mijn ‘probleemkes’ aan te pakken *stoer*

 20141015_135737

Ik lijstte op wat ik wou (rechts) – daar had ik door de jaren heen al veel in bijgeleerd 😉

En categoriseerde het (links)

DSC_0933

Ik ‘schetste’ mijn bedden en nummerde.

De grote rechthoekige verhoogde moestuinbak aan mijn terras, in 4 delen.   De langwerpige constructie bij de kippen , speciaal aangelegd voor de aardappelen, in twee. Ik besloot dit jaar geen ‘bed voor de aardappelen’ te reserveren .. en hoewel het aardbeien bed hier al jaar en dag op dezelfde plaats staat. Friste ik dit op en nam het nog niet mee in mijn rotatiegedoe (ronde op de tekening, hij is eigenlijk meer ¾ van een kegel – en de helft is dan ook nog eens munt)

 DSC_0935

Maar nu is natuurlijk de vraag..

Heb ik mij aan mijn zorgvuldige plan kunnen houden ?

Awel als ik nu kijk.. (en de foto’s van afgelopen zomer consulteer)

DSC_0587

De grens tussen ‘3: de bladgroenten : sla spinazie selder en de groep ‘vast’ – kruiden was een beetje vaag..

Dus daar heb ik mij vast niet altijd aan gehouden. (de prei stond ook zo een beetje overal tussen)  En als ik vandaag kijk, zie ik dat het hele perk is ingenomen door Koriander 😉

(eentje in bloei laten komen, en de potjes van de vensterbank uitgeplant)

DSC_1396

En .. de kervel.. ik weet niet wat ik mis doe, die heb ik echt x keer ingezaaid..

Maar.. schijnt nu hier en daar toch eindelijk boven te komen ! Jihaa !!

De selder is ongetwijfeld het slechtst gelukt dit jaar.. te weinig water ? te laat gezet ?

Te hard overwoekerd door spinazie ?  ‘t is nieuwzeelandse .. dus die houdt zich niet altijd aan de grenzen. Tja de scheiding was niet meer dan nen tak 🙂 misschien moet ik dat veranderen ?

Op het vaste stuk zie ik nog platte en gekrulde peterselie, en zelfs de bieslook heeft de winter voorlopig overleefd.

De rozemarijn en tijm zijn een beetje uit de kluiten , ik weet niet of ik die nog terug gesnoeid krijgt.

De laurier heb ik dit jaar niet binnengezet.

Dat binnenzetten is niks, maar buiten terug overleven schijnen die plantjes bij mij nooit te doen, dus dit jaar heb ik ze ingepakt.. ik hoop dat toch één van de twee plantjes er doorkomt, voorlopig ziet het er niet zoo goed uit.

DSC_1391

De rode bietjes (die heb ik noodgedwongen bij groep 5 gezet : wortel – bol en knolgewassen’ en ook enkele koolrabi) die hebben eigenlijk niet veel gedaan, de tomaat /paprika hebben echt wel exceptioneel veel vruchten gedragen.(groep 4 vruchtgewassen) De pompoen plant is gesneuveld halverwege denk ik en de ronde courgette opbrengst was niet denderend maar dat hoeft ook niet..

20150813_193141

 En het wortel/ui/look/pastinaak ding, dat was het meest teleurstellend .. maar dat had ik al verwacht, om één of andere reden (ik denk de grond te veel voedingsstoffen ofzo) schijnen wortel dingen hier toch nooit echt goed te gaan.. maar we blijven proberen hé !!

 De erwtjes waren verrukkelijk, hoewel ik de lage variant geprobeerd heb, en de opbrengst (+ het vele oogst en peulwerk dat je daarvan hebt) ..viel toch wat tegen. Maar de smaaak ..mmmm..

DSC_0582

Boontjes dan, in 2014 had ik struikboonplantjes gekocht en daarvan kon ik blijven plukken. Dit jaar had ik zaad van een hogere variant, en gelijk buiten gezaaid, maar ik had wat problemen om ‘vertrokken’ te raken.. dus paar keer gezaaid, maar uiteindelijk toch te weinig plantjes om er echt goed van te kunnen eten.

DSC_1112

Het perk  (nummer 1: de peulvruchten) was ook als één van de eerste ‘leeg’..

Daarnaast staan de koolgewassen (nr 2), dat perk is nog goe vol, met 2 verloren spruitplanten, nog wat late brocolli’s, een overgebleven koolrabi (daar heb ik er veel van uitgedeeld)

Op hier en daar een verloren patat/patattenplant na (dat is pas heerlijk speuren hé.. zo graven met uw handen en ge vindt altijd meer dan je denkt aan te treffen)

Denk ik niet dat ik grote blunders gemaakt heb !

DSC_5219

Allez doorschuiven mannen .. doorschuiven !!!

(Het wortel perk  heb ik dit weekend alvast vrijgemaakt, omdat ik dacht dat de erwtjes het eerste te zaaien waren ..)

DSC_0486

en nog even deze venkel .. voor valentijn 🙂