Kwispel

Vandaag geef ik je gratis en voor niets,
~ zelfs zonder dat je 20 keer op ‘read next’ moet klikken ~
een lifechanging tip om de verstandhouding met uw rebelse en nukkige pubers te verbeteren !

Hij is samen te vatten in één woord :

Kwispel

Om uit te leggen wat ik bedoel, neem ik je even terug mee naar de tijd toen die pubers nog geen pubers waren maar aanhankelijke kleuters.
Kans is groot dat de kids gedurende de werkdag elders verbleven, en dat je ze ’s avonds na een -al dan niet na lange en vermoeiende werk- dag weer oppikte. Weet je nog hoe dat ging ? De armen wijd open,naar je toe lopend: MAMA MAMA !! (je mag natuurlijk ook de PAPA variatie nemen hé of moeke of …)

Een heel ander weerzien, een heel ander gevoel, een heel andere start van de avond dan pakweg ’de andere avonden’. Diegene waarbij alles in het honderd liep, waarop de kids moe en hongerig ‘waarom ben je weeer zo laat mama ?’ zeurden van het ogenblik je in hun gezichtsveld komt.

Waarbij er in de auto gestreden wordt om de aandacht van mama* en er ~waarom niet~ al een paar onderlinge meppen verkocht werden terwijl je nog niet van de parkeerplaats was weg gemanoeuvreerd. Jaja, dat is ook die avond waarop hun huiswerk niet af is, je nog eieren moet uitblazen, en de aardappelen ineens allemaal op blijken 🙂

Als ze puber zijn ligt de situatie niet anders.

Ze komen zelfstandig thuis: lekker vroeg om 16u (maar niet in hun ogen, want de schooldag is oh zo saai.. ze moeten de hele dag nog goedmaken op die korte avond)

Wanneer jij dan om 18/19u eindelijk binnenstormt, hangen ze achter hun pc, hun buro bedolven onder snoep-papierkes en frisdrank flesjes.
De eerste reactie is zo logisch: ‘heb je je huiswerk gemaakt ?’ ‘heb je de hond uitgeladen?’ ‘is de vaatwas leeggemaakt?’ ‘wat is die 7/20 die ik op smartschool gezien heb?’ Het is zo verleidelijk.. ik moet het toegeven.. het is soms sterker dan mezelf.

Maar believe me.. you don’t want be that mom.

Zij, volledig opgegaan in hun game, totaal geen aandacht voor wat je ook maar vraagt of bedenkt .. en wat is het eigenlijk .. een kruisverhoor ?

Ik hoorde onlangs iemand over haar hond zeggen :

“de enigste die nooit zeurt als ik thuis kom, die altijd kwispelt, hoe lang of kort ik ook weg gebleven, en wat ik ook gedaan heb,.. dat is mijn hond!”

En toen dacht ik.. Dat is hem !

Als ik één tip mag geven om een goeie verstandhouding te hebben met je kids is.. kwispel !

Als ik nu thuiskom, hoe gestresseerd en gehaast ook, stop ik even.. loop langs hun buro ’s voor een knuffel..

Jaja .. zelfs diene 17jarige moet dat hier ondergaan. Soms is het een schouderklopje, soms vraag ik welke game ze bezig zijn, geen kruisverhoor over hun dag, maar gewoon een blijk dat ik ze gemist heb.. een aankondiging dat het weldra etenstijd zal zijn. Even in hun ogen kijken. En al een eerste positieve vibe om straks aan tafel op een rustig moment te bespreken met wat ze bezig zijn. De status van hun klusjes en studies komt later wel..

Eerst even laten weten, dat ik blij ben dat ze er zijn .. want ja.. ze blijven geen eeuwigheid meer hé..
kwispel

* bijkomende tip: wandel of fiets om hen op te halen.. het trage aspect en de buitenlucht doet echt wonderen !

Advertenties

Het is wat het is

Bijna 18 jaar, waren we samen, … in goeie en slechte tijden.. ups and downs, drukke periode en nog drukkere periodes .. ’t was hard knokken, .. maar ik geloofde er in.

Rotsvast geloofde ik er in, als je maar hard genoeg je best doet, kan je alles laten werken.

En dan zijn ze daar, de barsten, de tekenen aan de wand, … je voelt het wel, maar wil het niet geloven.

Het is nu niet de moment.. wacht nog even met de balans op te maken.

Zo modderden we nog wat aan, maar het gaf me de tijd om na te denken over de toekomst. Wat zijn onze gezamelijke waarden, wat zijn onze dromen, wat is de visie ?

En zoals de tijd zo vaak raad brengt, zit ik hier nu … alleen met de 3 kids.

Het was mijn keuze

of op zijn minst was het mijn keuze dat de thuissituatie ‘niet voldoende’ is om er mee te blijven doorgaan.. en bij gebrek aan bereidheid om eraan te werken, de stekker eruit te halen

en toch doet het pijn

de ene dag al meer als de andere

Het verhaal van mijn leven (2)

herinneringen

Acht en negen moeten we ongeveer geweest zijn, toen we voor het eerst op vakantie gingen.  Een compleet verregende week in het grijze en koude Noorwegen. In het midden van niks, op een helling naast een berkenbos, liep een beekje, waar we ons drinkwater diende te halen en daar een vochtige houten hut. Onze uitvalbasis voor een week kattekwaad.  Aan het haardvuur gekluisterd, tekenden we vikingboten, repeteerden toneelstukjes en luisterden gretig naar de trollenverhalen van papa. Terwijl mama de laatste hand legde aan een echt belgische stoemp, verklaarden wij : “we gaan ons verstoppen in de Trollenhut.” We vertrokken richting berken, maar klauterden langs het raam terug naar binnen. Rotsvast overtuigd dat ze ons in het onderste stapelbed nooit zouden vinden, wurmden we ons met twee diep in de slaapzak.
Toen mijn vader de kamer binnen kwam, iets te luid articulerend dat boze trollen alleen maar verjaagd konden worden door peper op hun staart te strooien wist ik het al..
Had ik maar niet van voor gelegen.

Moederdag

Vastleggen in volledig scherm 15052017 01213

Ja sorry ..
hij is bijna voorbij, maar ik moet hier toch even kwijt dat ik de meest fantastische moeder aller tijden heb !

Ze gaf me zelfvertrouwen, leerde me 1001 dingen .. leerde me wat belangrijk was, en wat er allemaal niet toe doet (wat andere mensen ervan denken bvb)

Moedertje.. uw no-nonsens-aanpak,
uw vastberadenheid, uw advies… ge hebt me veel meer geleerd dan wat strikt nodig was

… ik ben er nog elke dag dankbaar voor wat je mij gegeven hebt !!

Kortom ge hebt dat goed gedaan !

dikke knuffel !

hét gat in de markt

is gevuld met grote blokken schuimrubber…

 

20170415_122846

Blijkbaar hé.. ben met mijn pubers helemaal naar Lochristi gereden .. voor een paar uurtjes puur spring plezier .. En rondhangen..

dus als iemand zo’n plekske zou willen maken ..

Vlaams Brabant of Limburg..

20170415_104312

Let me know !

Luikse wafels verslaving

Ik heb het hier geloof ik ooit eens opgebiecht.. aan wafels bakken doe ik niet meer mee.. oké oké dat is wel lekker.. maar dat is zo’n gedoe… dat bakken duurt een eeuwigheid, ik eet me ondertussen misselijk aan het deeg, en halverwege begeeft de thermostaat van mijn wafelijzer het .. zodat al die wafels daaraan blijven plakken .. vettigheid, kruimels overal, diene damp in uw heel huis.. Bweikes.. Geef mij dan maar ne cake.. ook wel gesmos en veel afwas .. maar dan zit ge tenminste 40 minuten gerust ipv 3 minuten. (en durft ge toch rap ff iets te doen *oeps* aangebrand)

20170411_182137

Wil dat nu toch wel lukken zeker.. dat ik ondertussen ne puber heb die zowat leeft op suikerwafels ?  Toen ook nummer twee vroeg van.. maar mama .. zo suikerwafels.. van die Luikse kunnen we dat eens niet proberen ??   Haalde ik een pakje ‘parelkorrel suiker’ in huis (ik geef eerlijk toe.. het pakje integreerde mij.. ) En toen er vandaag iemand een goestingske had.. is hij aan de slag gegaan. Het recept vond ik op de verpakking van de Tiense leverancier (nee, ik ben niet gesponsord 😉 )

  • 750g patisseriebloem
  • 270 ml lauwe melk
  • 70g verse gist (2 pakskes)
  • 3 eieren en 2 eierdooiers
  • een snuifje zout
  • 1/2 zakje vanillesuiker
  • 400g zachte margarine
  • 500g parelsuiker

1. Bereid het deeg met alle ingrediënten, behalve de boter en de parelsuiker.
2. Laat 30 minuten rusten.
3. Werk al knedend de zachte boter in het deeg en eindig met de parelsuiker.
4. Verdeel het deeg in porties van 100g en begin te bakken na een rusttijd van 15 minuten.
5. Verwarm het wafelijzer alvast voor, je moet het niet invetten.
6. Laat de wafels 3 minuten 5 minuten bakken.

Ja u las dat goed.. is HIJ aan de slag gegaan. Ik moet u waarschuwen het deeg is extreem plakkerig, maar de heerlijke vooruitzichten hebben hem er deze keer toch van overtuigd zijn handen vuil te maken.

20170411_174513

Met de timer op de gsm, nauwgezet het recept volgen (en ikke rap nog eens terug naar de winkel voor een extra pakje gist, zo ben ik 🙂
Het resultaat ? overheerlijk !! Om van de geur nog te zwijgen…

20170411_182137

Vroeger had ik een collega die elke donderdag met zelfgebakken wafeltjes naar het werk kwam, een ‘slechtemamacomplex’ kreeg ik ervan, terwijl ik amper de turnpakken op tijd gewassen en gestreken kreeg, laat staan dat ik hun 4u’tje nog even bakte..

Maar dat is na vandaag gesmolten als sneeuw voor de zon,

als ik hen nu bezig zie.. ze doppen hun eigen boontjes wel.

Mijn broodje is gebakken ?

20170411_192354

Nummer twee hielp trouwens ijverig mee bij het maken van het deeg, en heeft gevraagd het recept voor ALTIJD te noteren.. want dat wil hij nooit meer kwijt !!!!

Vandaar de post hier, als er iemand nog een ander recept heeft… mag je mij het altijd laten weten !