Spartelen

Vanboven op een bruggetje sta ik naar beneden te kijken.

Onder mij zwemt een prachtige
maar kleine vis.

Hij is er terug.
Vorig jaar zette ik hem uit en zwaaide trots  ..

Nu zit hij op een dood spoor.
Een zijtakje van de beek die nergens naar leidt.
Zijn vinnen zijn beschadigd zie ik.

Ik vraag me af .. zullen ze herstellen ?
Of zal hij voor altijd een beetje kapot zijn?

Had ik hem beter moeten trainen ?
Ik heb hem geen kunstjes geleerd,
vond hem prachtig net zoals hij was,
ik geloofde in zijn eigen kracht.

Oooh,
wat zou ik hem zo graag vangen.
Hem even in mijn handen houden,
of zelfs terug bij mij thuis, op de kast zetten.
Veilig. In mijn zicht.

Dat kan natuurlijk niet.
Zijn kom is onvermijdelijk te klein geworden,
En mijn armen tekort.

Dus kijk ik.

Er is amper water..
Met al de energie die hij nog in zich heeft, spartelt hij.
Zoals alleen vissen op het droge dat doen.

Komaan .. Roep ik..
Zoek een goei plekje en spring opnieuw .
Laat u even meedrijven met de stroom,
Hier, of hier, is een paadje naar kalmere wateren.

Hij hoort me niet,
dapper gaat hij door.

Liefde is alles

U mag tijdens het lezen van deze post gerust even deze melodie in het achterhoofd houden:

Om te beginnen een bekentenis:

Ik heb dus een 14 jarige zoon en een 12 jarige dochter. Zij slapen samen.

Vroeger sliep de dochter op een kamertje alleen, maar daar was ze een beetje bangetjes. De zoon op zijn beurt, houdt van een rustgevende ademhaling naast zich. Dus was het logisch dat zij twee samen het stapelbed deelden, en niet de jongens in het stapelbed, het meisje apart. Met de ingrijpende verandering die vorig jaar plaatsvond, werd de matras op de grond gelegd.  Naast elkaar slapen is toch zoveel leuker dan boven elkaar.

Met de boedelverdeling ging het stapelbed naar papa, en nu liggen de 2 matrassen nog steeds broederlijk naast elkaar.

Vorige week trok ik hiervoor nog mijn haren uit.

Maandag 22 u – ruzie.

Dinsdag 23 u – gefluister.

ja ze konden er niet uit ’s ochtends

(bedtijd is 21 en 21u30)

maar ik was zelf te fel met mijn eigen zorgen bezig.

 

Woensdag stond ik al wat strenger .. terug te luistervinken aan hun deur.

Wat hoorde ik ? Lise die wou weten waar de kleedkamers waren .. Robbe die haar gerust stelde.

De nodige troost .. bij deze moeilijke overgang, ze gaven het elkaar..

Heb ik hiervoor zo gefrustreerd gereageerd ?

Ze doen dat kei goed mijn (verkleinde) bende !!

Donderdag avond ben ik er met ne grote smile gewoon gaan tussen liggen..

#nu het nog kan !

 

PS u mag de kinderbescherming bellen, maar vergeet toch vooral uw eigen kinderen niet extra te knuffelen vandaag !

 

 

 

 

 

 

 

Den eerste

Maandag 20u, de eerste schooldag.

We hebben al gegeten,

de tafel is afgeruimd,

ik moet er even bij gaan zitten.

De hond vraagt om aandacht,

maar het gaat niet,

mijn kaars is even uit.

Ik commandeer hem op schoot en probeer tv te kijken (of een dutje..)

De schoolverhalen aan tafel waren nochtans positief, maar de afgelaste treinen, de zenuwen die gekalmeerd dienen te worden, het wennen aan samenleven met de kids, de grote terugkeer van de collega’s, ze vragen om een momentje pauze.

-Gelukkig mogelijk gemaakt door laptop en smartphone-

3 minuten later, krijg ik een whatsapp’je vanuit de slaapkamer.
2018-09-04 22-657897390..jpg
De dochter is doodop. Ik leg haar in bed, breng haar boekentas, samen overlopen we de inhoud ervan.

Terwijl ik handteken als een CEO, voorschotten betaal, vrije dagen in online kalenders noteer en whatsapp met de ex, valt ze in slaap boven haar blaadjes. Om 21u30 gevolgd door de zoon. Ik leg kledij klaar, schoolbenodigdheden op de keukentafel, en denk .. oef .. ze liggen erin. Die dag hebben we overleefd.

22u, ik word opgeschrikt door luid gebonk.

De zoon zinde op wraak, terug naar boven dus, ik beëindig wereldoorlog III met liefde warmte en vrede, maar eigenlijk ben ik behoorlijk op.

Langer dan strikt nodig kijk ik TV .. mijn hersenen moeten gekalmeerd worden.

Of men hart… ik weet het niet zo goed meer..

 

 

Vandaag 7u, een nieuwe dag, een nieuwe kans, vandaag gaat alles beter !

We gaan voor de schoolroutine van 2018: de dag begint met de kids hun rug te krabben in bed.  Maar ook deze ochtend loopt snel mis.. en eindigt in geroep .. van mij deze keer.

“neeen die kaft gaan we nu echt niet meer zoeken! Vertrek nu” ..

Ik riep pas bij de 3de keer, dat ze deze vraag stelde en ik neen moest antwoorden, praat ik mezelf goed, nadat ik wél sokken zocht, pennenzak, boekentas, jas. “Fijne schooldag” probeer ik het weer goed te maken … “mama dat is niet gemeend” krijg ik terug. Ik knuffel haar… druk haar plat. “kijk hoe hard ik het meen kind, ik ga je missen.. ik zie je graag.. fijne schooldag …sorry dat ik riep”

Vijf minuten later, het huis doodstil, smeer ik haar boterhammen, fiets ik haar achterna en drop de brooddoos op het secretariaat.

Nog eens 5 minuten later verloopt mijn deadline,

stipt op tijd sta ik op een leeg verlaten perron.

Trein afgeschaft.

Ik had tóch tijd voor het persoonlijk overhandigen van die brooddoos.

Met een extra knuffel omdat dat eerste middelbaar toch niet makkelijk is.

Ook nummer twee zit weer op een nieuwe school, en moet zich weer aanpassen.

 

De leegte overvalt me…

Ik denk aan de 18 jarige.

we missen hem

allemaal.

zou hij een fijne tijd hebben ?

Meisje

Op 11 oktober is het de ‘internationale dag van het meisje’

Tchien ..

Bedoel je van de vrouw ? Nee het meisje ..

omdat meisjes vaak niet dezelfde rechten hebben als jongens , of laat onze zeggen dezelfde ‘vrijheden’…

Ik had op 10 oktober een dagje ‘vakantie’ genomen van mijn betaalde job om jongeren warm te maken voor ‘robots’ … maar tegelijkertijd ook warm voor technologie, programmeren, zelfredzaamheid.   Als vrijwilliger kwam ik terecht in een goed geoliede machine… we kregen een degelijke opleiding, een zalig goed voorbereide workshop, tot in de details uitgewerkte communicatie over met wie en waar dit allemaal zou gebeuren en het materiaal werd netjes verdeeld over heel vlaanderen. En ik wil het nog eens herhalen: de inhoud zat echt heel goed in elkaar.

Niks dan lof voor de organisatie (allemaal vrijwilligers !), dankzij hun werd het een top ervaring !

De kids werden gestimuleerd zelf te reflecteren, hadden enkele hilarische momenten toen ze zelf de robot mochten spelen ..

zucht

ja de programmeur .. hij had het niet gemakkelijk.

En gingen toen zelf aan de slag..

20171010_140058

Geen stappenplan, gewoon hup .. onderdelen, een foto.. wat zou wat kunnen zijn en waarvoor dienen ?  En dan natuurlijk… aansluiten en .. het werkt niet.

20171010_110533

Wat zou er mis kunnen zijn ? De kabels? De software ? De stroom ? We stimuleerden de kids zelf te zoeken .. en gaven handvaten waar nodig. Gelukkig waren we met 3 begeleiders en één leerkracht, zodoende dat toch iedere leerling uiteindelijk eindigde met een werkende tekenrobot.

20171010_115755

Je moest die oogjes zien twinkelen.. vooral als het niet van de eerste keer lukt, maar dan na een tijdje geprul .. hup ineen keer beweging .

View this post on Instagram

Niks dan blije gezichten ! #wegostem #shegoesict

A post shared by liesbesth (@liesbesth) on

Hopelijk is het gelukt.. de kids wat aanzetten tot.. en dan vooral de meisjes 😉

Vrouwen horen echt thuis in de IT  !!! Overal eigenlijk.. in elke branche !

en Hoera voor Technologie ! Technologie is overal en vooral tof !

Ik denk dat ik hier nog een staartje aan brei, aan dit avontuur.

 

Maar aan alle geïnteresseerden , schrijf u vooral in :

http://www.dwengo.be/node/8407

 

 

 

 

School

Als je al vond dat de boeken die ik kafte mooi waren

Dan moet je even een kijkje nemen, wat de dochter knutselde..

terwijl wij beide op het werk waren..

DSC_1623

zelfs de foto trok ze zelf !!

ik ga het toch maar bij mijn methode houden 😉

Traditiegetrouw hoort er bij de eerste schooldag een aan-devoor-deur-foto :
20170901_080510

Vermits Robbe al weg was, was’t bijna niet gelukt, maar door zijn fietspech stond hij daar 5 minuten later terug
 
Vorig jaar, waren we er blijkbaar nog niet klaar voor :

Het is te hopen dat de grootste nog door de deur past volgend jaar ..

wpid-20150901_075928.jpg2014_school2013_school2012_school2010_school2009_school2008

Moving on

Ja, we hadden vakantie..

We trokken 2 weken rond met een gehuurde mobilhome..

 niet echt achterover leunen en wachten tot het tijd is om te aperitieven.

 DSC_0587

Als het regent, is het met veel bij elkaar op een kleine oppervlakte. We hebben wat overdaan, mijn ega dol op roadtrippen, wou er teveel kilometer uithalen. Bij thuiskomst was er veel uitpak, was en kuis bij het inleveren.

Ook dit jaar met pubers en tieners moest er gepuzzeld worden aan vakantieopvang planning. Al helemaal als er herexamens bij komen en stilte een vereiste wordt in huis.

DSC_1563

 … diene pup wil ook aandacht (en opvoeding 😉

Er diende veel ‘wie doet wat wanneer‘ afgesproken te worden

Kampen afzetten, oppikken, in- en uitpakken.. (in slijk vallen en alles in de zak proppen.. ai ai)

En in tussentijd moest ik toch ook wat ?

Ik kieperde al mijn badkamer kastjes leeg, droeg vervallen medicatie naar de apotheek, hield grote kuis in de talloze vliegerzakjes en hotelshampoo’s die de ega de afgelopen 2 jaar verzamelde ( .. hij was er kwaad voor.. hoe durfde ik.. zijn buskes ..)

Ik gooide 17 (!!) tandenborstels weg, en toen ik klaar was ging ik door mijn ondergoed lade.. waar ik 11 BH’s liquideerde.. (precies of ik in mijn heel leven nog nooit een BH heb weggedaan)

20170718_170000.jpg

kringloop – glazen potjes voor de orde 

Ik wilde de inmiddels niet meer toegankelijke speelkamer aanpakken, En daarvoor moest ik eerst ruimte maken op de zolder.  Voelt u het al komen ? 3 vuilzakken, 6 vuilzakken, 2 grote zakken, gisteren nog eens 2 ..  Ik denk dat ik de kledingcontainer de laatste maand in mijn eentje heb gevuld.

Ter afwisseling ging ik een keer door de niet gebruikte turn- en boekentasjes (hup weer een rit naar de kringwinkel) Toen de slijk schoenen van kamp terug waren, waste ik ook gelijk 2 boekentassen mee.

20170826_174518

(Herkent u hem nog ? al 2 jaar oud en nog steeds populair)

Het is toch zomer ?? dacht ik.. dus ik plukte druiven en bramen, maakte heerlijke bramen appel gelei (die het rijtje aardbei confituur, zwarte bes en rode bes en rabarber mooi aanvult in mijn frigo) maakte coulis van een deel van dit sap  (identiek aan het confituur recept alleen liet ik het amper inkoken) en platte kaas taart.

 20170821_215833

Ik verkaste de verkleedkledij naar de zolder.  (wegens hopeloos te klein)  Toen gooide ik mij op 2 gigantische dozen ‘werk- en andere kleurboekjes van de kids’ Vervolgens op de leesboekjes en toen op enkele van mijn boeken. -De CD en DVD laden riepen, toen ik boekjes vond die een bijhorende luister cd ontbraken, maar ik kon eraan deze keer aan weerstaan.-

Het poppengerief staat nog op mijn todo lijst(naar de zolder) En de gezelschapsspellekes sorteren.. welke houden we nog bij ? Welke geef ik weg ? (Daarvoor moet ik eerst spelregels en dobbelstenen en pionnekes in de juiste doos placeren en mij door een berg kleine prullekes worstelen) Ik heb alvast een afgedankt kastje gepoetst en versleurd om het werk wat te vergemakkelijken. (en ja.. ik wil ook nog een lavabo in mijn WC’tje.. en..)

Tussendoor hou ik mij bezig met de conditionnel & subjonctif en het ruw endoplasmatisch reticulum.

Het aanmoedigen, het berispen, het streng toespreken, het controleren, het is een voltijdse bezigheid de laatste week.  (en ja.. ik moet jammergenoeg ook nog werken tijdens de kantooruren )

Mijn moestuin kwijnt weg onder de weinige aandacht.. het weer stelde de laatste maand niet veel voor.. dus was ik maar wat blij met elk klusje dat zichtbaar resultaat oplevert. Het opruimen deed me deugd… tenminste iets dat ik zelf in de hand had.

Maar nu..

nu schijnt de zon.. nog even ..

dus zet ik mijn strandstoel buiten en lees,

het is té laat, ik moet het loslaten.

 

Zitten

en niks doen

Dàt ga ik oefenen !

 

Hoe boeken kaften met stof : 3 manieren

Ten eerste; boeken kaften met stof is dé MAX ! Omdat boeken vaak dezelfde afmetingen hebben, en je dus gelijk alle kaftjes van vorig jaar kan herbruiken !!

boek

Jihaa minder afval, jiha herbruik !

Moesten ze nu echt geweldig vuil zijn kan je ze altijd even in het wasmachine gooien, zelfs eventjes strijken is mogelijk, en hup weer een schooljaar verder !

Met 3 koters is elk boek minder op de ‘te kaften’ stapel een aangename verrassing.
Bovendien zijn mijn stofkes ook nog eens mooier dan mijn kaft papier  (en wordt zo mijn stapel stof wat weg gewerkt)   dus niks dan Wins !!

En bovendien moet je er eigenlijk niks voor kunnen, een rechte lijn stikken en strijken, twee vaardigheden die je bij deze kunt oefenen !

Waarom deze post dan ? Omdat ik ondertussen 3 manieren geprobeerd heb,
en ik hou zo niet van dat nadenken elke keer..   Wat heb ik gedaan, hoe ging dat ook weer ?  En wat vond ik nu het beste ?

1.) De allereerste keer kafte ik, voor het eerst met stof, met een binnen- en buitenvoering, en een keergat. Eigenlijk komt de methode overéén met het agenda frakske beschreven door Mme Zsazsa.

Er is daar niks mis mee.. Alleen moet je zorgen dat je de flappen groot genoeg knipt. Want dat ene exemplaar met die 2 cm flappen daar bleef de schrift niet goed insteken.

Wat er dus op neerkomt, dat je toch redelijk wat stof nodig hebt..

Hoogte : het boek + naadwaarde
Breedte : Voor+achterkant+dikte+flappen+naadwaarde en dit dan maal 2
En eigenlijk.. Die voering.. Ge ziet dat niet eens ??

Daarom zocht ik het jaar nadien naar een niet-gevoerd exemplaar en testte daarbij twee methodes uit.  De methode van de flappen versus die met de hoekjes.

2.) Die met de hoekjes komt eigenlijk overeen met het kaften zoals ik het met papier doe.  Je hebt in de hoogte iets meer stof nodig omdat er boven- en onderaan ook een ‘flap’ zit.

DSC_0107

Een handleiding vind je hier, maar het komt eigenlijk neer op:

Je strijkt je naadwaarde om, stikt die vast, en dan in plaats van die hoekjes om te vouwen en te plakken met wat plakband, stik je deze nu vast zoals de bodem van een tas. Een beetje gefoefel met de geodriehoek of nauwkeurig aanduiden vereist .. Want anders is het resultaat navenant (of past uwe schrift er net niet in) * Ik geef het maar mee hé .. bij mij werd het tornen*
20160903_193352Wat ik miste in de uitleg, het uitknippen van dat stukje waar het boek gelijmd is, dus dat deed ik dan ook maar zoals met papier.

Op deze manier zijn de onder- en bovenkant van het boek wel beter beschermd, maar ik vond de ‘flappen’ methode sneller, makkelijker en minder stof nodig (een ongevoerde versie van het eerste eigenlijk.)

3.) Daarom hier eventjes mijn stappen genoteerd :

Je knipt gewoon de hoogte van het boek + naadwaarde boven en onder.
Voor de breedte neem ik voor+achterkant+dikte+flappen(>6cm)+naadwaarde

stap1
Je strijkt en stikt eerst de naadwaarde van de zijkanten. (ne centimeter ofzo over de hele hoogte van je boek)

boeken kaften _ stap 2

Je strijkt de naadwaarde van de onder en bovenkant, properkes zodat het EXACT even groot is als het boek. Maar voor je begint te stikken !!! Duidt je aan tot waar je ‘flappen’ gaan komen met het boek gesloten (klein paarse streepje op foto)
Enkel tussen deze aanduidingen stik je de naadwaarde om. (groene lijn)
Dan keer je de flap binnenstebuiten (steek eens een speldje als het wat ingewikkeld lijkt) en probeert gewoon net buiten de gestreken lijn, je stiksel verder te zetten.

Niet panikeren, op de foto wordt het wel duidelijk.
boeken kaften laatste stap
De Blauwe lijn is het eerder gemaakte stiksel, rode lijn is hetgeen je nu gaat stikken.

En zie hier .. de flap !  3 Keer stikken en uw kaft is klaar  !!

En voor mij ziet er dat dan toch langs de buitenkant, perfect genoeg uit !
boeken kaften met stof - resultaat

Het nadeel: het is niet gevoerd, dus bij een dun katoentje als deze zie je de kaft er een beetje door ..  Anderzijds denk ik wel dat het boek hierdoor even goed beschermd is als met een papierke, onze boeken hebben het schooljaar in ieder geval overleefd.

Dus dit getypt hebbende, zal ik er eens invliegen !

We schrijven half augustus .. woehoe !! Nooit eerder was ik zo ijverig !

 

We zijn er zó niet klaar voor

Maar ook dan zal het wel lukken…

Zie die slaapoogskes..

 

de vorige jaren ? die vind je hier 

 

maar ik leerde al iets bij vandaag !!

Ik verving een achter-binnenband van de dochter, repareerde mijn vast-zittende-onmogelijk-te-fietsen rem,  (verhoogde hiervoor het bagagerek), fixte het achterlicht, smeerde de vitessen, en hing mijn bel recht..  pompte nog wat… en toen moest ik de kids terug gaan halen.

 

den eerste

elk jaar is hij daar weer..

een nieuw begin, spannend..

de jaren gaan sneller..

maar één ding betert wel ..

de kids, ze groeien precies niet meer zo hard.

wpid-20150901_075928.jpg

2014_school

2013_school

2012_school2010_school

als je dat vergelijkt met de jaren daarvoor

2009_school
2008

een keer zoeken op boekentas foto’s..

het levert nogal beeldmateriaal op 😉

 

om van herinneringen nog te zwijgen..