Glijbaan

Daar sta ik  ..

gehuld in veel te kleine lapjes zwemkledij.

De klim naar boven hebben we al achter de rug,

Enkele venijnig koude druppels raakten me al op de trap.

Er staat een windje.. maar de zon schijnt.

Deze keer met zwemband,

zo eentje waarbij het onmogelijk is onder te gaan.

 

Bovendien, is er amper 10 cm water in de glijbaan.

Ik denk aan de blauwe plekken, aan de schaafwondes die ik steevast overhoudt aan zo’n avonturen.. oh man.. ik ben geen 10 jaar meer..

 

Is dit wel een goed idee ?

Kom

Belofte maakt schuld.

1,2,3 Hup

Dapper stort ik me naar beneden.

 

Gezwind vlieg ik in de bochtjes omhoog,

oh dit is eigenlijk wel aangenaam

spannend zelfs

en helemaal zo koud niet.

Nog een wipje en

nog eentje.

 

Wanneer we beide in het zwembad ploffen,

blinken je oogjes .. de smaak helemaal te pakken roep je ..

gaan we nog een keer ?

 

Hoe kan je hieraan weerstaan??

Bommetje

Heet … bloedheet …

Blauw ijskoud water.

Samen staan we op de kant, het zou leuk zijn te zwemmen.

‘Zullen we ?’ vraag ik ?

Terwijl jij schoorvoetend naar de rand stapt, met je teen in het veel te natte water dipt, ga ik achteruit en neem een aanloop.

Ik spring.

Enkele seconden lang zweef ik.

Spetters vliegen overal, met een grote plons ga ik onder.

Kom sputtert weer boven.

Oeh .. het is koud.

Stoer roep ik je toe: ‘het is hier zalig hoor.. kom ook !’

Pro forma zwem ik nog enkele baantjes..

het water is verfrissend ..

de beweging doet deugd.

Toch klim ik er té vroeg weer uit.

Alleen is er eigenlijk niet zoveel aan. Verre van gracieus klauter ik eruit.. kan niet snel genoeg naar de handdoek trippelen .. ‘k droog me een beetje af .. bibberend zet ik me neer.

Ik druip af.

 

Tidder in de tork*

20130201-225019.jpg
ik kreeg gisterenavond een verzoeknummer van de kids,
méér specifiek van de dochter, die hard werkt aan haar engelse uitspraak.

En neen .. Het heeft niets met koude te maken.. 😉

Het idee is heel simpel..kook, dek de tafel en schep de borden vast uit,
en dan verduister je de keuken zo hard mogelijk…
– denk hierbij ook aan lichtjes van de microgolf, diepvries of koffiezet, want elke weerspiegeling in een lepel zorgt voor een houwvast 😉

en dan .. start schot..
genoeg voor gegiechel alom, boeiende gesprekken
en kids die voor één keer langer dan 2 minuten willen blijven zitten
(of die stiekem onder tafel kruipen voor een voetenkietelke)

de eerste keer, eindigde het in ‘verstopperke in de donkere’ lang nadat het eten gedaan was,
– ohja.. de zetel 20 cm van de muur trekken er erachter gaan liggen is nen tip om als mama toch ook een deftige verstop plaats te hebben 😉

bizar genoeg viel het gesmos toen nogal mee .. stoemp met worst was niet zo’n grote uitdaging blijkbaar.
20130201-225545.jpg
bij de editie van vandaag voegden we een sjokomoeske toe.. met een uitdaging .. om ter leegst.
Er werd een pottenlikker gezocht, mijn dochter stak zomaar 4 vingers in het potje ..
en de oudste zette zijn giraffetong in.

Toen het licht aanging, was de choco overal ..
– maar weet je, dinsdag bad dag 😉

PS nog even credits verlenen voor deze ‘* dinner in the dark ‘ , een concept dat mijn kotgenootjes destijds hebben bedacht :
Hilde, Tinne, Ellen, LaiTjong, .. het was een heerlijke tijd !