Slechte gewoonte, toch klein geluk !

Oke oke … dat interesseert hier vast niemand. Maar dus .. ik heb een guilty pleasure, een slechte gewoonte, .. noem het hoe je het wil. Ik weet het . Je zou dat niet mogen doen. Dat is ongezond enzo. Maar dus , ik ben ermee opgegroeid en kan het niet laten.

De foto hieronder verraad het natuurlijk al. Ik kan er niet tegen als mijn oor ‘nat’ aanvoelt vanbinnen. Wat vaak ’s ochtends is als je opstaat, of bvb na het douchen ofzo. Het vochtige gevoel in je gehoorgang, ik kan daar niet zo goed tegen. En als je enkel je oorschelp afdroogt dan blijft me dat toch storen. Ik zal niet zeggen dat het jeukt maar dat kan zo een deugd doen, om eens met een wattenstaafje in je oor te keuteren.

En vroeger hadden we harde oorstokskes (schoon woord é) van hout, dat voelde echt zo goed. Maar tegenwoordig waren dat altijd van die buigbare plastieke gevallen … GRRR. 

April 2016, helemaal in Peking, ontdekte ik in de supermarkt dus wattenstaafjes van hout of bamboo geen idee, ik kan de tekens niet lezen.  Ik importeerde het zelf naar belgië, en verstopte dat doosje kei hard in de badkamer. Ik ben er toch zuinig op geweest ?! (En de kids hebben ze nooit ontdekt)  Ondertussen zocht en kocht ik herbruikbare wattenstaafjes , december 2019 moet dat geweest zijn, ze zijn even efficiënt naar vuil toe, maar dat heeft toch niet hetzelfde gevoel.  Ik mis dat ‘droge’ achteraf . 

Dus in mijn zoektocht naar ecologischere alternatieven kocht ik deze van ‘the humble co’ maar laat ons eerlijk zijn, 2 euro voor zo een klein doosje dat deed toch pijn.  Ik ben er zuinig op, maar die ene keer dat mijn kids hun oren poetsen, doen ze er gelijk 4 of 8 stokjes door.  Dus ik bleef toen toch maar goedkope plastiek colruyt oorstokjes kopen, hield mezelf een strak. maximum 1 plastiek oorstokje per dag policy op na en genoot van mijn hardere exemplaren.

En toen ik dus vorige maandag weer 3 van de goedkoopste pakjes in mijn winkelkar zwierde, was ik nog van geen kwaad bewust, maar maakte diezelfde avond mijn hart een sprongetje !

Ze zijn van bamboo !! Lekker hard .. 

Sorry mensen .. echt een totale nonsense post . Mijn leven is per slot van rekening ook oer saai, maar ik wou jullie niet onthouden dat die oorstokskes .. werkelijk waar, hét hoogtepunt van mijn week waren !!  

En jullie ?

PS ik zag ook mijn eerste citroen vlinder van dit jaar.. dat telde ook. 

 

Voorstelling

Er zijn veel dingen die ik graag doe. Knutselen, smodderen, lezen, onkruid trekken, .. schrijven is er ook één van. Meer specifiek eigenlijk , schrijven over de dingen die mij gelukkig maken.

Schrijven zonder opdracht, schrijven dat ergens vertrekt zonder te weten waarheen.. Het lukt me niet meer zo vlotjes de laatste tijd. Toch zijn er idee’en en voornemens genoeg.

Dus laat me vandaag maar starten met het voornemen waarmee ik al ‘zo lang’ rond loop. Hopelijk kan ik het voornemen waarmaken , eens ik het hier neertyp. Maar dat zullen jullie de komende dagen met mij mee moeten ontdekken.

Het gaat hier wel degelijk over Mijn Tuin .

In deze thuisblijf tijden heb ik meer dan ooit gerealiseerd, dat er één ding is, dat me nooit teleurstelt en mij altijd opnieuw voldoening schenkt. Mijn tuin (en per uitbreiding mijn huis.)

Eigenlijk ben ik nogal een ‘buiten’ mens. Als ik kon. Ik zou elk moment van de dag buiten doorbrengen. Koffie ‘tje op het terras, schrijven aan mijn terrastafel. Met de hond een toer’ke wandelen, de kippen even checken. Groenten oogsten, kuisen, (lap, koken moet wel binnen) eten doen we terug buiten. Jammer genoeg.. mijn laptopje buiten gaat niet zo goed. Het scherm blinkt, de vogels fluiten in mijn micro, mijn ergonomie laat de wensen over met dat scherm en de buiten bank. Misschien is dat ook wel een reden waarom ik bedacht wat te schrijven maar het er nog nooit van kwam.

Maar dus.. ik ga de komende tijd wat neer schrijven over mijn tuin.

Hoe het was, waar ik naartoe wil, het voorstellen van mijn lievelingsplekjes.. enzo.. ik laat me een beetje leiden door wat mijn vingers typen en niet zozeer door het idee dat ik nu zou bedenken.

Ik heb geen doelen, behalve zelf vrolijk worden 🙂

Hopelijk hebben jullie er ook wat aan 🙂 En om meteen de kop af te bijten:


Een paar weken geleden, heeft de buurman die helemaal weg is van luchtvaart, een vlucht gemaakt over onze straat en dat heeft deze foto als resultaat gehad.

Zie je de groene vlek .. dat oerwoud ? dat onkruid ? That’s me !!

En neen ik schaam me er niet voor.

(op volgende foto heb ik er een lichtgroene kring rond getrokken)

Voorts neem ik jullie nog even mee… naast mij/ons licht een hellend veld. Ideaal in de winter om af te slee’n, alleen opletten, dat je kan stoppen, het veld eindigt in de beek. (blauwe lijn op de foto) Die is de laatste dagen serieus op en af gegaan. Ene dag héél hoog, andere dag lage waterstand. We hebben elke dag al zeker regen gehad. Aan de andere kant van die beek is er een natuurgebiedje van natuurpunt, en het rode lijntje dat je ziet, dat is mijn minimum wandeling met de hond.. zowel voor mezelf als de pubers 😉

Tof hoor.. door de bomen heen of vanaf het brugje heb je dan een zalig zicht op mijn huisje op de berg . Ik heb er al duizenden foto’s van gemaakt.

De licht blauwe lijn, is zo een verstopt wandelpadje tussen de tuinen van de mensen. Er licht een geocache, je kan een nostalgische serre spotten gemaakt uit tuinramen, binnenkijken in een heel zorgvuldig gespitte moestuin (heb in corona tijden voor de eerste keer de man gespot en er een praatje mee geslaan) en ’s avonds .. bij avondzon is de kerk zo mooi verlicht vanuit dat standpunt. (En dan die oude kersenbomen.. schoon toch é ?)

View this post on Instagram

De gouden momenten..

A post shared by liesbesth (@liesbesth) on

ja kijk .. bij nader inzicht.

ik ben precies niet alleen aan mijn tuin gehecht maar ook aan mijn onooglijk dorpje.

Tot schrijfs !

 

 

 

 

Einde van een tijdperk ?

Vrijdagmiddag was mijn kaars al opgebrand eigenlijk.
Na bijna 3 te-lange-dagen non-stop skype vergaderen stond ik bovendien een heleboel mails en andere administratie achter.

Het lijstje, zeg gerust lijst, maken voor de “boodschappen voor zoveel mogelijk dagen” kon er gewoon niet meer bij.
Laat staan de boodschappen dan nog daadwerkelijk te doen.

En ik had mij voorgenomen om mijn werklaptop deze keer meteen op te ruimen.
Maandag zou ik immers terug naar kantoor moeten. Leek me wel tof, eens een weekend met een leeg buro.

Het is er niet van gekomen.

Toen ik vanmiddag mijn laptop wou opbergen in een tasje.
Help, ik had toch een kleiner exemplaar ? ik wil niet staan klungelen in dat miniscuul glazen draaideurke dat zogezegd veilig genoeg is, met een grote laptop-trolley, een koelhoudzakje met mijn lunch en mijn handtas en dan proberen om geen enkele wand te raken.

Eerst van de nood een deugd maken, het stof, de kruimels van de buro gepoetst, gestofzuigd en aaah.. daar is dat tasje van de kringloop ! Oef, ziedewel dat ik dat onthouden had.
Moh.. een agenda. Waarin ik bijhield wat we aten / hoeveel ik woog / wanneer ik sportte / leuke afspraken en ook kleine ‘gelukjes’.

Hij is bruut gestopt op 13 maart.
De laatste dag op het werk.

7 juni zijn we nu.. dat is bijna 3 maand later.
3 maand van verplicht thuiswerk. 3 maand van huishouden combineren met werken. 3 maand van iedereen een plaatske zoeken met zijn laptop, 3 maand van op je tenen lopen met studerende pubers.
3 maand van wat opruimen hier en daar. 3 maand van positief blijven. 3 maand van héél vaak nieuwe info en regels.
3 maand van zoeken van balans tussen roepende gamende tieners, tussen wat is essentieel bij het opvoeden en wat kunnen we loslaten?

In die tijd werd het lente.. meer zelfs het werd warm en droog.

Dapper, zo zou ik mezelf omschrijven.

In het begin zonder moeite, met extra oog voor anderen.
Maar naarmate de weken vorderden doofde mijn lichtje.

Laat ons even samenvatten door te zeggen dat ik weet hoe het voelt om plots voor de rechtbank gedaagd te worden.
Niet voor één of andere misdaad. Gewoon omdat de kids 12/14 dagen bij mij zijn.

Dat ik weet hoe het voelt, als iemand die je kent, 2 weken in coma gehouden wordt, omdat dat nu eenmaal het beste is.
Weken waarin er weinig tot geen nieuws was. En dat de revalidatie, nu nog steeds, toch niet zo eenvoudig is.

Dat ik een grote kenniskring heb in de zorg, die niet alleen héél hard werken .. maar vooral ook erg bang zijn.

Dat er een week was waarin we elke dag een telefoontje met slecht nieuws kregen, en die eindigde met mijn naam veel te hoog op een doodsbrief.
Dat ik nu weet hoe dat gaat, zo een begrafenis ‘op uitnodiging’. met maximum 30 man, en waar er 1 stoel staat met 1,5 meter vrije ruimte naast.

Dat ik blij ben dat we geen rij’tje moesten vormen om handjes te schudden, maar in de plaats daarvan aanschoven aan een machine die wat alcoholgel in onze hande spuwde.

Dat het surreëel was, 2 mensen in de auto zien stappen naar de begraafplaats, met mondmasker’tje en geschrankt in de auto alsof het een VIP betrof.

Dat het moeilijk troosten is zonder lichaamscontact.

Dat ik het nog moeilijker vond, om mijn partner wiens mama dus stierf, die cruciale dagen LAT-relatie-gewijs moest missen. Hij met zijn kids, ik met mijne.
De ergernissen van het nieuw samengesteld gezin continu bij elkaar samen wonen, waren op die moment heel snel vergeten.

1 week .. 5 dagen .. een gans team samen op een landschapsburo.
Ik heb schrik van de prikkels. het lawaai.

Afgelopen week gingen mijn 2 pubers al 2 halve dagen naar hun school.
En had de bijna 20jarige skype gewijs examens vanuit zijn bed (ja daar kan ik ook nog wel wat over vertellen)
Volgende week nog 2 examens, waarin hij niet op kot zit maar hier thuis.

Daarna mag ik 2 weken thuiswerken. De 3de daarop volgende week zal ik naar de buro gaan werken terwijl de ex alvast de pubers entertaind.

-ik heb geen idee hoe vakantie hier gaat verlopen met kids die nu meer dan ooit aan de wifi verknocht zijn. al een veto gegeven hebben voor ardennen of zee. en nu voor geen enkele sociale gelegenheid nog hun pijama/joggingsbroek willen uittrekken.-

Dus .. mag ik nu even in stilte aftellen naar deze laatse week van juni aub ?

en geen drama meer aub.

ik heb voorlopig even genoeg gehad.

Danku.

WC Lectuur

‘Goeiemorgen lieve schat, de briefjes zijn bijna op. Vond je het een leuke reis? Mama’

‘Weet ik ja. Maar je kan altijd nieuwe hangen. En doe de pen dicht.’

2 dagen later voegt ze toe

‘Alsjeblieft.’

Mijn toilet hangt vol kindertekeningen, je mag ‘vol’ letterlijk nemen.. de 4 wanden. Maar ik wil al zolang een lavabootje 

(Tips welgekomen.. ik haat het wanneer de wc vloer is ondergespat)

en dit, dit wil ik ook :

Ik heb zelfs al nen halve boom meegebracht vanop een wandeling.

Vooralsnog.. hang ik elke zomer tekeningen bij.. ik krijg het ni over men hart ze weg te doen.  

Om van men gastenboek’je nog te zwijgen. 🙂

Mijn beste vriendinnen staan er zelfs in !!

Kom er BIJ !

De solitaire (of moet ik zeggen solidaire?) bijen verdienen onze steun! Enkele jaren geleden deed ik met de kids al eens een knutselpoging met enkele holle bamboestokken omdat we merkten dat steevast elk gaatje of het nu was in de achterdeur, de rolluik, zelfs de schroeven achteraan de tv werden gevuld. Waarom het toen mislukte is mij een raadsel. Nu ik een oproep las van het rlz om er eentje te ontlenen.. stelde ik me meteen kandidaat !

DSC_7173

De bijhorende brochure was indrukwekkend interessant. . Zoveel soorten, zoveel weetjes..  ik las al de tips over het ophangen en ging op zoek naar meer info .

En nog voor het ding ‘ophing’ waren er al gegadigden
20160506_143357
Dat gaat hier zo een succes worden..
Ik zal u even de bloemen in kaart brengen op ons terras ! (en onder de grote zwarte pijl het ‘hotel’)

DSC_7054

Als dat geen mooie verblijfsplaats is ?

20160509_210927-001

We hadden al snel prijs..
20160510_191948

Of had ik dat nu mis gezien ? Daags nadien..  weg vulsel..

Ik zag precies noch net wat zwarte korrels in één en stuifmeel ernaast ..

Zie ne keer wat een activiteit !
DSC_7174

En enkele dagen later was het allemaal weg..

20160516_105509

Toen ik dit blogje las van.. viel mijne frang.. ‘ons’ koppel spechten heeft jongen.. en hoewel ik geen vetbol meer heb hangen komen de jonge gasten opmerkelijk vaak langs.

En ja hoor.. ik betrapte hem diezelfde avond.. dus zijn we maar weer aan het knutselen gegaan ( ik wilde de draad minstens een bek-lengte weg van de gaatjes !)

En nu.. nu is het zo’n lelijk ding.. (gevuld met leem)
Er komt geen bijtje meer langs *snif*

(Of heeft de regen/temperatuursdaling er iets mee te maken?)

20160517_182043-00120160517_182052-001

Vandaag brak de zwartwitte rakker alvast het traliehek af ..

tsss..

wp-1464074665202.jpeg

 

edit: ook het koolmeesje komt elke avond kijken of er nog geen nieuwe bewoners zijn

Topdag !

Serieus waar.. 
Het begon met een slechte nacht.. telefoon naar huisdokter (dosis spierrelaxxanten verdubbelen zei hij.. en ook ; neem maar pijnstillers voor overdag)

ik consuminder maar na de ochtendyoga had ik mezelf een uitstapje naar de brol winkel beloofd.
Man man.. mijn kar lag vol..
Zot content was ik met mijn buit:
Knutselgerief.. deco.. kerstaccesoires (en mezelf toch ingehouden)

De namiddag verliep hectisch (kids bokes vergeten, boodschappen, bib,was ophangen , studeren Zoon studeren ! )

En toch was ik op tijd. Ik ken de dril : 3 keer bellen en wachten op de gang.

Ludo.. ge zijt mijn held.

Uw humor is ongeëvenaard.

Oke ik sta misschien dichter bij de apen dan de rest.. maar ge hebt mij net dé reden van mijn hoofdpijn gegeven.
Ik kon u zo hard kussen !

En daarmee ook een oplossing,  licht aan het einde van de tunnel.. 
Wat ik zo gehoopt had .. maar iedereen weg argumenteerde.. bleek waar te zijn .. het is die wijsheidstand die mij wakker houdt, en aanleiding geeft voor continue  hoofd en kaak pijn. 

Jihaaa !!!  Echt waar de schoonste dag van het najaar !

Mijn talent : vakantie !!!

Ik word er steeds beter in !

Na een slechte nacht begon ik vandaag aan mijn allereerste niet betaalde 1/5 dag thuis !!

Wat deed ik zoal:
– in stilte opstaan
– wat blogs lezen (oa over minder suiker bij Kelly terwijl ik een giga chocolade muffin at – oepsie)
– omkleden
yoga for runners-warm up
– een zalig 8,7km loopje (hevig bewolkt, veel slijk maar gelukkig minder wind)
Ik zag omgewaaide straatnaambordjes (ja de velden hebben hier ne naam) spotte roofvogels en genoot van de stilte !
yoga for runners – cool down (wat een moeilijke houdingen)
– deugddoende douche

 

Op naar de schoolpoort: allez 3 beitafence hekken met een fietsslot want ook hier zijn de op slot richtlijnen doorgesijpeld 😉

20151207_100722.jpg

DSC_3976

De school had extra buizen besteld..
En ja.. Jasper had zijn rapport bij.. 2 onvoldoendes waarvan één nieuw vak.

Gelukkig brak de zon door !

DSC_3998

We aten een boke, ik bladerde door het nieuwe comfort food kookboek, maakte boodschappenlijstje. Maande aan tot studeren. We deden van karaoke, trokken foto’s op terras.. deden boodschappen. Ik passeerde in de bib.

De missende boeken zijn alledrie terecht. Hoewel ik niet weet of het.. ‘wie heeft die boek binnengebracht ‘ ah de school’ dan als een beschuldiging bedoeld was of niet. De ‘zit uw dochter in het 5de van school x ‘.. vond ik toch erg. Gelukkig antwoordde ze zelf kei luid NEEEEN .
En dus.. heb ik 4 euro boete betaald voor boeken die ik niet te laat heb ingeleverd.  Maar die zij vergeten hebben in te scannen bij inleveren. Tof hoor. Ik stel zelf voor: “kom ik zal dat al rap betalen, beschouw het als een vrijwillige bijdrage, als trouwe bib fan.” En krijg als antwoord volgende keer beter uw ticketje nakijken. Seriously???

Tot slot maakte ik een nieuw gerecht dat zolang duurde dat ik bekaf was (pasta met courgetteroomsaus)

Strijkparels strijken, haar vlechten.. en achter de tv ploffen..  want toen was de energie echt op.

Of nee. Ik bladerde nog door het boek van Tante Hilde.. hoe zalig is dat man ?

Op rijm.. aftellen.

Poppen.

Knutsels.

Koekjes.

Dieren.

Nieuwjaarsbrieven .. kadootjes geven is al even leuk als krijgen ! #detienkoekjesvanfelicia

A photo posted by liesbesth (@liesbesth) on

Echt knap gedaan !!

(mega kadotip ! hopelijk lezen de metekindjes niet mee)

Voeder

Één van mijn eerste thuiswerkdagen,

plaats gemaakt aan mijn bureau,

het voelt nog een beetje onwennig,

ik durf niet goed mijn gsm, mijn laptop achter te laten

zelfs niet voor een korte boodschap.

En toch sta ik daar.. aan mijn keukenraam,

Ongeduldig.. zeker 30 seconden wachten,

Ik heb net op de ‘grote koffie’ knop geduwd,

Als mijn blik naar het pimpelmeesje buiten wordt getrokken

20130202-235422.jpg

Klein geluk

Tot plots.. er komt iets van boven,

Met grote vleugels, tjakka, een duikvlucht,

Wat gefladder

Een fractie van een seconde later

de rust is teruggekeerd.

 

Wat was dat ?

Heb ik nu zo net een roofvogel gevoederd ?