Een Windje

Eindelijk…
er schijnt licht te zijn
aan het begin en het einde van de dag.

We hebben precies geen echte vorst gehad. Nog niet in elk geval.
En ook niks Wit dit jaar. (formerly known as ‘sneeuw’)

Sinds de dag dat de hemel op ons hoofd viel ben ik altijd een beetje bang voor wind (en gigantische hagel) dus ik ben blij dat vorig weekend achter de rug is.

Een buikgriepje, een wissel van werk, puberende kids, discussie met de ex,… het lijkt alsof er hier niet veel leuks te vertellen viel.

Toch zijn er toffe dingen !

Zo mag op nummer één, mijn lief ! Hoera ! Ondanks het feit dat zijn job momenteel ook veel onzekerheid geeft, is hij er.
Altijd. Hij is er.
Zelfs al is hij er niet. (want ja halftijds kids enzo)

We gingen samen naar Brigitte Kaandorp, die hilarische puberverhalen heeft, en leuke anecdotes over ouder worden. Gelukkig heb ik geen ervaring met het ‘met de minder mobiele oudjes samen naar het tuincentrum’, grappig was het anders wel!

Ik zaaide al een beetje voor. Mijn pa gaf me een Ali express groei spotje en dat werkt !! Mijn zaden kiemen (voor het eerst) .. zo blij als een kind .. en toen.. dacht ik neen.. die scheutjes gaan veel te zwak zijn dus ik zette hen een dagje buiten en de sla ging meteen dood .. oepsie. Och tijd genoeg.

Mijn witloof wortels zijn ook veel te klein (vorig jaar buiten gezaaid) maar ik heb ze desalniettemin dapper opgepot.. elk blaadje is er één he?

Mijn serre droom was eigenlijk gepland voor 2020, maar ik ga realistisch zijn en mikken op herfst voor de plaatsing. Ik probeerde al wat meer fruitbromen te plaatsen (oude appelrassen, pruimen, .. ) en daarbij merk ik, niks gaat zonder slag of stoot. Uuuuuren kiezen, offline kijken, graven,.. er kruipt tijd in en altijd is er wel iets dat tegenwerkt. Nu dus .. de ondergrond die puin blijkt te zijn. Gelukkig was de kweker ook net die dag vroeger dicht, dus moeten we ons niet haasten.

Het bloemenveldje dat ik er naast wou, moet ook wijken. En zo is er wel voor elk mogelijk plan gauw een streep erdoor. (De hielblessure speelt nog steeds, niet lopen, niet wandelen. Om niet helemaal zot te worden, ben ik terug aan de yoga met Adrienne.. dag 17 al !)

Ik denk dat ze er stilaan terug zijn.. de plannen. Een beetje energie om terug al te kunnen dromen.

Wat denk je ?

Verticaal uien oogsten dit jaar ?
https://haalmeeruitjetuin.be/haal-meer-uit-je-tuin/kneepjes-en-trucjes/verticaal-uien-telen-veel-oogst-weinig-plaats-nodig –> Toffe site hé?  je kan blijven lezen, en dat is hier dichtbij !
Bio saffraankrokussen ? https://www.sativus.com/nl/
En pioenrozen (oké deze gewoon uit nostalgie en voor de bij’tjes.. we bezichtigden graefswinning vorig jaar.. echt de moeite )
https://graefswinning.be/nl/

maar nu eerst.. een eerste kervelsoepje !

Zit nu ne keer stil !!

Het is vogel tel weekend…

En voor diegene die hier al een tijdje meelezen, die weten dat ik wel iets heb met vogels.

(Als het goed is, zie je hierboven een collage of klik anders even op https://liebest.wordpress.com/category/vogel )

Het wordt moeilijker en moeilijker om hier vogels te tonen die nog niet eerder voor mijn lens stonden. Bovendien is het een warm jaar.. geen vetbollen nodig.
Ik geef dit jaar bijna enkel zonnebloempitten. En dus veel meesjes, mussen en ook meer vinken. Een komen en gaan.. maar dit jaar wat meer monotone soorten, uitgezonderd deze groenling misschien.

groenling

groenlinVerdedeging

Maar allez… jullie mogen ook een beetje zelf doen hé..

Hoeveel vogels tel je ?

mussen_vogeltelweekend

– per soort tellen e ! –

Ik spotte wel iets nieuws vandaag:

View this post on Instagram

Euh.. wat zagen we ?

A post shared by liesbesth (@liesbesth) on

tof hé?

Afscheid van een vork*

Daar staat ze dan.

In haar linkerkant de ongeopende fles, die troost had moeten bieden, in haar rechterhand de keukenschuif. Ze heeft hem volledig opengetrokken. Pollepels. Pottenlikkers. Pannelappen. Spatels. Blikkenopers. Scharen. Ijsschep. Taartschep. Schuimspaan. Lookpers. Appelboor.

Enkele niet nader te definiëren voorwerpen.

Ze staart.

De afgelopen 2 minuten heeft ze als een zot staan rommelen.

Het is niet waar..het kan niet waar zijn.

De kurkentrekker. Hij heeft hem mee.

Moedeloos zakt ze neer… het is te laat. Ze kan niets meer doen om het tegen te houden. Over haar wang bungelt de eerste traan. En voor ze het weet .. stroomt het .. in beken.. Geen houden meer aan.

Ze nam afscheid van haar echtgenoot en daarmee ook van het idee dat ze voor elkaar gemaakt waren. Ze nam afscheid van hun huwelijk. Het idee dat ze voor altijd zouden samen zijn. Ze nam afscheid van de kids. Voortaan is ze een deeltijds alleenstaande mama. Zelfs het idee dat de kids dichtbij 2 warme huizen zouden hebben, moest ze loslaten.

Ze liet de laatste tijd zoveel los.

Dapper zei ze: ‘Je mag zoveel van de inboedel meenemen als je wil.. ik ben er niet aan gehecht.’

Schuifelend voegde ze er aan toe:

‘Laat je wel even weten wat ? Dat ik niet nodeloos zoek achter die ene zachte handdoek, de oude wasmand, de handige schroevendraaier,..’

De leegte…

Hij is niet alleen voelbaar.

Noten van de redactie:

*ik vind vork mooier in de titel. sorry.

*ik sprak dit weekend iemand die er nu midden inzit. En herkende zijn gemis.. daarom heb ik besloten deze post alsnog te publiceren. – Er dienen geen hulptroepen gemobiliseerd te worden mama! –

Naais

42 stuks naaide ik vorig jaar !

Met één naaiweek, 2 naaiweekends, en tussendoor ook wat me-time.. zal dat de finale stand blijven.

Vermits ik nog niet eerder mijn naai’sels “telde” .. kan ik moeilijk vergelijken, maar ik ben tevreden.

Het voelde aan als een productief jaar !

En oke, misschien heeft totaal niemand iets aan mijn naaisels op instagram , maar zelf vind ik het herbekijken wel tof.

Dus dat ga ik zeker nog doen !

Het pronk-stuk van vorig jaar: De handtas !

Het ding waar ik het meest op gevloekt heb: de vakjes portefeuille .

Verder zie ik vooral tassen.

Mijn steeds terugkerend kleedje en dito bloesje.

En eindigde ik met T shirt’s ! (waarvoor ik nog veel stof heb liggen ook)

-ik moet nog wat repeteren op de kragen-

En er zijn ook weer enkele dingen geproduceerd die niet afgeraken (Euheum)

Een hemdjurk die op een circustent lijkt ? een superzachte Trui met een tunnelzak aka ‘voortent’.

Dat zijn dingen waar ik nog wat moet aan sleutelen de komende dagen.

– en binnenkort hopelijk op Instagram geraken –

Op mijn wish list beginnen zich stilaan wel dingen te ontwikkelen waar ik eens werk van zou willen maken.

Zo zou ik dolgraag een mini reeks (3 workshops) van Hari Ito willen volgen rond Lingerie. (onderbroek, pimpen, BH)

En ik wil een sober, eenvoudig, rechttoe, rechtaan kleed op maat van mezelf met 2 figuurnaden voor- en achteraan. Of aparte panden mag ook. Maar echt ‘op mijn maat’.

Voorlopig weet ik niet wie me daarbij kan helpen.. tips zijn altijd welgekomen !

Ik ga ze niet op een lijst voor 2020 zetten. 2021 is ook goe.. en dan kan ik misschien nog eerst wat afvallen.

En mijn kleerkast uitmesten… en mijn juwelen schuif 😉

Och .. als ik al wat tijd vindt tussendoor om iets eenvoudigs te naaien.

Dan ga ik al blij zijn !

Oh nee

“Oh Nee

Oh Nee

Oh Nee”

Het is een donkere mistige ochtend.

Zo eentje waarbij je geen hand voor ogen ziet.

De hond loopt in de dikke brij de straat op en ik hoor iets. Ik trek de leiband wat strakker, en roep de hond dichterbij.

Echt geen hand voor ogen kan je zien. Wat eerst op mummelen lijkt, blijkt een noodkreet te zijn.

“Oh Nee

Oh Nee

Oh Nee”

Ik zie een schim.

Voorovergebogen komt hij mij met een fikse pas tegemoet.

Als hij mij bijna kruist zie ik het..

Met zijn kleurloze haren en felle ogen herken ik hem als de jongen/man die verderop in de straat woont.

Hij doet graag een babbeltje..

Over zijn petekind, zijn werk in de beschutte werkplaats, zijn all-in vakantie. De ‘albino’ noemen de kinderen hem goedbedoeld. Met zijn karakteristieke pas, altijd te voet, hoort hij gewoon bij onze straat.

Maar vandaag is er iets mis.

Ik hoor hem luidop jammeren.

Ik vraag het hem .

Ja,” zegt hij ..” ik stond al aan de bushalte als ik plots dringend moet, dat haal ik nooit.”

Ik keer om, en doe mijn voordeur voor hem open.

Zelden iemand zo opgelucht mijn toilet zien binnengaan.

En bij deze heb ik jullie dan eindelijk ook de ‘na’ getoond hé 😉

Thuiskomen

Ik heb één woord voor het jaar 2019.

Thuiskomen.

Dat vat het jaar zowat samen.

In 2018 deed ik van grotendeels alleen ouderen, kort-tijds op adem komen.

Kei hard mezelf zoeken .. tegen de muren lopen en opnieuw beginnen.
Vechten … Piekeren.. Alles opnieuw uitvinden.
Vooroordelen in de praktijk brengen.
Juridisch jargon. Bemiddelen. Zoeken.

2018 was een héél moeilijk jaar.
Het zal voor mij persoonlijk in de boeken gaan als het moeilijkste jaar dat ik tot nu toe doorworstelde.

Maar eind 2018, vond ik #mijnlief,
en daarbij ook mezelf terug.
Dat wist ik toen nog niet.

Raar eigenlijk ..
ik dacht dat ik mezelf net gevonden had, en was bang mezelf weer te verliezen.

In gezelschap doe ik mezelf toch net altijd iets anders voor.
Ik had mijn ‘alenigheid’ nodig.
Zo hard nodig.
Dat ik niet wist of ik het wel kon.
Terug samenzijn.

Daarom ben ik zo blij hier te kunnen melden dat het kan.

 

2019 was het jaar waarin ik thuiskwam.
Ik kwam thuis bij mezelf.
Ik kwam thuis bij mijn lief.
Ik kwam thuis bij zijn familie.
Ik kwam thuis bij mijn fantastische vriendinnenkring.

Ja.. ik heb af en toe nog van die paniekskes.

Ik ben een gescheiden vrouw van 40.
Er zijn pluskinderen.
En ik weet niet hoe dat werkt.
En blijkbaar mijn omgeving ook niet.
(ik ga hier binnenkort echt eens een lijst met ‘wat niet te zeggen aan gescheiden mensen’ posten !)

Maar het is oke.

Het is méér oké dan ik ooit had durven dromen.

Soms moet je gewoon even op de bodem aanmodderen, opdat je de helderheid van het water weer ziet zeker ?

 

Ps   Als je de posts van de laatste maanden bekijkt, de meeste gaan over puber gezaag of puber zorgen, dan heb ik wel een aanrader. Sinds ik geabboneerd ben op http://www.tishiergeenhotel.nl gaat het al véél beter 😉

Balans

Als ik de balans opmaak van 2019, dan stel ik vooral vast dat het een pijnlijk jaar was.

Eentje waarin er weer rug en nek kiné nodig was. Weer een keer pijnstillers voor die vreselijke kaak/tandpijn (met deze keer 24u non stop overgeven omdat ik slecht reageerde op de medicatie)

Mijn ontstoken hielvetkussens, zo mogelijk nog erger dan mijn hielspoor, kluisteren me al sinds september aan mijn zetel.

2000 stappen per dag max. Ga ik daarover dan heb ik een week pijn. Dat is dus ..niks .. als in.. van perron naar werk. Damn.. Ik ben er over. Dat wordt zittend koken straks.

Het was nochtans goe begonnen.

Ik hou namelijk niet zo van loop wedstrijden. De massa.. het lawaai. De drukte.. Maar wel van uitdagingen. En ik had mezelf voorgenomen.

Ooit loop ik de 16 km lange abdijentocht. Als tiener wandelde ik hem. (Met mijn allereerste lief.. zeg.. die het telefonisch uitmaakte de dag voordien 🙂 good old times. )

Maar kom.. de natuur.. de kempen ze riepen !

Qua afstand was 13 km het langste dat ik ooit liep. Meer hoeft het voor mij eigenlijk niet te zijn. Ik train over de middag. Men pauzes mogen niet teveel tijd innemen… mor zo ene keer 16.. om te bewijzen dat ik het kan?

En ik werd dit jaar 40.. dus werd het misschien wel eens tijd.
– Hielp trouwens ook dat men lief nen 20 km loper is 😉 –
Dus.. ik maakte mij een trainingschema van 14 weken.. dat ik 10 weken volhield. (12km… yes!)

Men lies gaf op.

Noodgedwongen rust.. eind april..begin mei.

Maar ik wilde men plannen niet helemaal laten varen. Dus 17 dagen voor de wedstrijd deed ik nog eens van 6-10-7-12 km .. en toen was ik er klaar voor… allez eigenlijk niet, maar kom. Ik heb de lies gevoeld. Bovendien vond ik het toch wel te smalle paadjes met teveel volk. En heb ik er niet zoveel van genoten als ik gedacht had.

Maar ik heb ze gedaan. Die 16 km..

Op 1 u 43 min.. en toen rustte ik.

Meer dan een maand.

En toen nog wat.

In de zomer jogde ik terug wat.. maar nooit meer dan 7km.. en toen ik in september terug wat gas wou geven was de (andere) hiel daar.

De plaatselijke natuurloop van 10km doe ik graag in het najaar. De kerstcorrida.. vind ik gezellig.. goeie reden om enkele tandjes bij te steken.

Maar niet dus… 62 workouts .. 408 km.

stats2019

In kilometers moet het niet echt onder doen voor andere jaren.. maar ik had deze balans eind september al kunnen opmaken… en dat pikt.

En dat ik zelfs niet kan wandelen.. dat ook.. men stilte .. men ontsnapping pardon ontspanning.

Daarom is er één ding wat ik de komende dagen iedereen toewens !!

Een goeie gezondheid !!
Het is niet zo erg wat ik heb,
het toont alleen aan: fysiek is een kaartenhuisje.
Kus uw pollen. Wees dankbaar.
Elke keer je je voetjes uit je bed zet en niet meteen tegen het plafond knalt van de pijn.
Elke dag dat het ‘ça va’ is.
Elke pas dat je zet.

Een lichaam heeft veel onderdelen,
en veel ervan zijn essentieel.

Geniet ervan !

Enjoy your body, use it every way you can
Don’t be afraid of it or what other people think of it
It’s the greatest instrument you’ll ever own
Dance, even if you have nowhere to do it but your own living room

van Baz Luhrmann https://www.youtube.com/watch?v=ocxEgpGPjsw

PS Hij zegt ook :

Be kind to your knees
You’ll miss them when they’re gone

maar niets van versleten vetkussens !! 😀