Intens

 

6u 45 .. de wekker gaat.

Op schooldagen waggel ik slaapdronken naar de kamer van de kids, zodat we samen in alle rust kunnen wakker worden en de ochtendroutine kunnen starten. Al enkele maanden start mijn ochtend in het bed van de zoon.. 5 minuten rug wrijven, gevolgd door 5 minuten snoezen bij de dochter..  maar vandaag dus niet.

Thuiswerk staat op het programma, en de dochter volgt een techniek 3daagse die pas om 9u start. (Hip hip hoera.. dat is later dan school !)

Ik gun mezelf 30 minuten snoezen..  het is een gokje.

Even later sluip ik op mijn kousenvoeten naar de badkamer, ik vermijd het geluid van de elektrische tandenborstel, en leef me uit op de ouderwetse manier.  Zachtjes sluit ik de badkamerkast, laat het elektrisch verwarmer’ke uit en als bij wonder zit ik tien minuten later in complete stilte achter mijn laptop.

Een collega contacteert mij vrijwel meteen op de chat, de paniekmails overspoelen mijn mailbox, in een flits denk ik terug aan mijn droom.. Mijn nachtelijke avonturen over niet voldoen zinderen nog na.

Koffie..  Nu.. in Stilte

Terwijl ik sta te genieten van dit moment, helemaal voor mezelf, hoor ik de voetstappen op de trap, vanuit de bench kwispelt een staartje mij tegemoet.

De dag .. hij is er ..

er valt niet aan te ontkomen.

ik ben er klaar voor !

Advertenties

hét gat in de markt

is gevuld met grote blokken schuimrubber…

 

20170415_122846

Blijkbaar hé.. ben met mijn pubers helemaal naar Lochristi gereden .. voor een paar uurtjes puur spring plezier .. En rondhangen..

dus als iemand zo’n plekske zou willen maken ..

Vlaams Brabant of Limburg..

20170415_104312

Let me know !

Luikse wafels verslaving

Ik heb het hier geloof ik ooit eens opgebiecht.. aan wafels bakken doe ik niet meer mee.. oké oké dat is wel lekker.. maar dat is zo’n gedoe… dat bakken duurt een eeuwigheid, ik eet me ondertussen misselijk aan het deeg, en halverwege begeeft de thermostaat van mijn wafelijzer het .. zodat al die wafels daaraan blijven plakken .. vettigheid, kruimels overal, diene damp in uw heel huis.. Bweikes.. Geef mij dan maar ne cake.. ook wel gesmos en veel afwas .. maar dan zit ge tenminste 40 minuten gerust ipv 3 minuten. (en durft ge toch rap ff iets te doen *oeps* aangebrand)

20170411_182137

Wil dat nu toch wel lukken zeker.. dat ik ondertussen ne puber heb die zowat leeft op suikerwafels ?  Toen ook nummer twee vroeg van.. maar mama .. zo suikerwafels.. van die Luikse kunnen we dat eens niet proberen ??   Haalde ik een pakje ‘parelkorrel suiker’ in huis (ik geef eerlijk toe.. het pakje integreerde mij.. ) En toen er vandaag iemand een goestingske had.. is hij aan de slag gegaan. Het recept vond ik op de verpakking van de Tiense leverancier (nee, ik ben niet gesponsord 😉 )

  • 750g patisseriebloem
  • 270 ml lauwe melk
  • 70g verse gist (2 pakskes)
  • 3 eieren en 2 eierdooiers
  • een snuifje zout
  • 1/2 zakje vanillesuiker
  • 400g zachte margarine
  • 500g parelsuiker

1. Bereid het deeg met alle ingrediënten, behalve de boter en de parelsuiker.
2. Laat 30 minuten rusten.
3. Werk al knedend de zachte boter in het deeg en eindig met de parelsuiker.
4. Verdeel het deeg in porties van 100g en begin te bakken na een rusttijd van 15 minuten.
5. Verwarm het wafelijzer alvast voor, je moet het niet invetten.
6. Laat de wafels 3 minuten 5 minuten bakken.

Ja u las dat goed.. is HIJ aan de slag gegaan. Ik moet u waarschuwen het deeg is extreem plakkerig, maar de heerlijke vooruitzichten hebben hem er deze keer toch van overtuigd zijn handen vuil te maken.

20170411_174513

Met de timer op de gsm, nauwgezet het recept volgen (en ikke rap nog eens terug naar de winkel voor een extra pakje gist, zo ben ik 🙂
Het resultaat ? overheerlijk !! Om van de geur nog te zwijgen…

20170411_182137

Vroeger had ik een collega die elke donderdag met zelfgebakken wafeltjes naar het werk kwam, een ‘slechtemamacomplex’ kreeg ik ervan, terwijl ik amper de turnpakken op tijd gewassen en gestreken kreeg, laat staan dat ik hun 4u’tje nog even bakte..

Maar dat is na vandaag gesmolten als sneeuw voor de zon,

als ik hen nu bezig zie.. ze doppen hun eigen boontjes wel.

Mijn broodje is gebakken ?

20170411_192354

Nummer twee hielp trouwens ijverig mee bij het maken van het deeg, en heeft gevraagd het recept voor ALTIJD te noteren.. want dat wil hij nooit meer kwijt !!!!

Vandaar de post hier, als er iemand nog een ander recept heeft… mag je mij het altijd laten weten !

 

Onze beste wensen !

Voor 2017 wens ik iedereen

Ruimte en Rust !

Ademruimte, persoonlijke ruimte, groei,
Accepteren wat je niet kan veranderen, rust in het hoofd, niet te veel piekeren..

2017
Laat ons dit jaar zo ‘in balans’ zijn,
dat we verdraagzamer kunnen zijn naar de anderen..
Vriendelijkheid, openheid, en veel lachen natuurlijk !

(en een goeie gezondheid!)

Mijn goeie voornemens ga ik – heel trendy – samenvatten in een woord:

Ochtendstond

En daar gaat dit kwispelend staartje mij alvast mee helpen !
20161221_132655

Zie de rust die ze uitstraalt :

20161226_152443
20161226_084152
20161224_092127

We zijn er zó niet klaar voor

Maar ook dan zal het wel lukken…

Zie die slaapoogskes..

 

de vorige jaren ? die vind je hier 

 

maar ik leerde al iets bij vandaag !!

Ik verving een achter-binnenband van de dochter, repareerde mijn vast-zittende-onmogelijk-te-fietsen rem,  (verhoogde hiervoor het bagagerek), fixte het achterlicht, smeerde de vitessen, en hing mijn bel recht..  pompte nog wat… en toen moest ik de kids terug gaan halen.

 

Plechtige Communie anno 2016

Geen nostalgische flashback naar mijn plechtige communie, deze keer..

Neen .. vandaag spreken we over vandaag ! (of allez vorig weekend)

Wij wonen in een plattelandsgemeente alwaar de katholieke goegemeente ervoor kiest om deze overgangsritus de nodige gewichtigheid mee te geven,
oa door een streng voorbereidingspakket op te stellen. Hoewel ik mezelf en de kinderen als katholiek beschouw, heb ik hier na jarenlange catechese geen zin meer in.
Ik ben geen klein kind, en ik wil zo niet behandeld worden. Ik beschouw mezelf als een gezond-kritische gelovige, maar voel geen behoefte om opgenomen te worden in deze parochie. (De kids zelf zagen geen persoonlijk voordeel noch reden waarom ze zouden deelnemen, ook niet onbelangrijk.)

Om de overgang naar het middelbaar toch enige luister bij te zetten, organiseerden wij een feest.

Het concept is eigenlijk simpel .. een verrassingsdag waarop het feestbeest EINDELIJK dingen mag doen die niet toegankelijk waren voor -12 jarige.

En liefst ook in bijzijn van de reeds +12 jarigen .. “Welkom bij de club.”

Enkele goeie vrienden mogen hierbij niet ontbreken, en natuurlijk familie ..

DSC_7177

Het spelen van een Playstation 12+ spelleke had eigenlijk een goeie verrassing geweest 😉

Maar kom, terug naar het punt :-p

Paintball, dat was zoiets waar de oudste destijds enorm naar uitkeek, en waar je toen echt minstens 12 voor moest zijn.
Ondertussen zijn de tijden veranderd, en bestaat er ook al zoiets als kinderpaintbal (onthou vooral geen luchtdruk- maar veergeweren en daardoor minder pijnlijk)
We hebben ook al verschillende keren lasergeweren gaan huren voor verjaardagsfeestjes.. Echt nieuw was het niet meer..

wp-1465934294707.jpeg
Maar jongens en schieten op elkaar .. dat blijft blijkbaar toch een goeie combinatie.
Toen ik in september van een collega hoorde dat er een prachtige locatie met mooie verzorgde BBQ , dicht bij ons in de steek en tegen een schappelijke prijs was,
Heb ik niet geaarzeld.. doodle’n en reserveren !

Vermits ik/wij geen/weinig belang hechten aan uiterlijke schijn.. gaan we geen moeite doen om iedereen in het nieuw uit te dossen. (een typische vlaamse traditie .. niet ?)
Nee we gingen van .. No stress..

Dus toen het voorschot gestort was, leunde ik achterover.
(allez in de praktijk moest ik het dan nog eens van datum verzetten en daarna nog eens terug.. maar dat zijn details die ik me zelf alleen kan verwijten hé 😉 die doodle é tssss )

Een fotoboekje ?? Tja daar had ik bij de oudste geen tijd voor omdat ik met het boekje van de jongste zijn eerste communie bezig was dat jaar, lekker makkelijk dus, dan zijn er ook geen .. ‘oh moet ik zeker ook doen’ verwachting.

Dus héél relax tikte de tijd verder..

Tot plots .. Euhm.. De vrienden zijn nog niet gevraagd.. en we hebben nog geen voormiddag programma.

Gelukkig bleken zijn 3 beste-beste kameraden (die er met hun schouders uitsteken omdat 2 van hen al niet meer bij hem in de klas zitten) vrij..
En na intensieve polsen zonder teveel prijs te geven.. hield Zoon toch duidelijk van “rijden.”

Bij het google’n vond ik dezelfde quad verhuur organisatie als 4 jaar geleden, en vermits we daar tevreden van waren, en zij nog vrij.. moesten we daar niet te lang over twijfelen.
We namen wel een locatie dichter bij huis (Aywaille) en zouden behalve parcour ook trail rijden (wist ik veel wat dat inhield, meer variatie dan rondekes , minder race’n dacht ik)

wp-1465934356614.jpeg

Ik deed nog van communicatie .. wie waar wanneer.. een digitaal uitnodigingske, sms’jes/telefoontjes.. probeerde zijn lievelingsgerecht (pizza) te regelen, maar Ardense pizzeria’s .. die doen niet aan lunch 😉 Verzorgde dan maar een backup plan (dankzij de bakker en de chips/wafel afdeling van de plaatselijke supermarkt)

Dat het een verrassing moest blijven, dat vond hij zelf heel belangrijk, dus ik deed wat mysterieus en zei dat niet iedereen vrij zou zijn..

Zaterdag stond hij té vroeg op ..
Slechte kledij aan, reserve slechte kledij mee..
en ding dong..

Bij de eerste bel was het al meteen prijs..
Wat ik toen zag, herkende ik uit feel good TV programma’s ..
Mijn zoon sloeg de handen voor de mond en kreeg tranen in zijn ogen.

HIJ was er toch bij !!!!

Met een opgewekte bende .. reden wij door een dikke mist richting een afgelegen modderige (ga ik hier nog wel uitgeraken met mijn auto?) parking ..

Het was tof, het was vuil, het was een beetje gevaarlijk.

Mama en papa deden ook mee .. ahja ..
Daar was de Puber nog mee komen aanzetten in de weken voordien: “het leukste vond ik toch dat de ‘groten’ ook meededen”
Voorzichtig wat rondjes rijden, dat moet lukken: met helm en regenjas..

Ikke naast de plassen, de kids er express door, maar ik kon zo mooi bij de traagste blijven.. sociaal van mij hé 😉

wp-1465934251580.jpeg

En toen kwam de tocht,… wat ik me had voorgesteld als een rustig gezamenlijk tochtje door het veld, bleek een uitgegraven crossparcour te zijn.. bergen/dalen en vooral veel putten.

Tja..
Niet flauw doen mama..

Die plas ziet er groter uit dan hij is.. oke dat ging..
En hup de volgende plas was al daar.. De puber blijft steken. Ik ook .

Ik volg nauwgezet de instructies.. maar de sporen zijn zo diep dat de onderkant van de quad vast zit op de helling en de wielen de grond niet meer raken.
We worden eruit geholpen, de rest van de sliert kinderen rijden erlangs.
(ahja ..waarom rijden we daar eigenlijk niet meteen langs ?? Kids vinden door plassen rijden mega cool .. volgens mij is dat het enige antwoord)

Dan komt er nog ne plas.. wat zeg ik put .. kuil .. vijver.. éne met een hele stelling helling om eruit te raken..
De instructeur verzekert mij .. “dit is ne steile, maar hier is nog nooit iemand op komen vast te zitten hoewel ik wel nog nooit de plas zo diep heb gezien..”

Gewicht naar voren, geen tractie, beetje gewicht naar achteraan.. meer gas geven.

3 seconden later steigert die machine richting hemel en ik besluit om hem de vrijheid te geven.

Wat krampachtig gespartel volgt..

De machine eindigt verticaal, ik horizontaal in een kniediepe plas..

Vliegensvlug en doodsbenauwd ben ik rechtgestaan (ik dacht echt dat die machine op mij zou vallen)  om vervolgens mijn ‘oh mama ik dacht ECHT dat je dood ging’ dochter te troosten.

En daar stond ik :

Zeik zeik zeik nat

Mijn schoenen, mijn jeans, mijn jas, mijn fleece, mijn mouwen , mijn gezicht tot mijn haar toe..     Alles in een diepbruine modder.

*geen foto’s beschikbaar*

Ik slikte mijn gevloek in en deed breed glimlachend de tocht verder, het slijk klotsend in mijn schoenen en met doordrenkte onderbroek.

2016-06-14-21.49.01.jpg.jpeg

Ik kon maar aan één ding denken.. gelukkig dat ik het zelf was, moest dat één van de kids overkomen zijn, ik had het mezelf nooit vergeven.

En ohja.. ik was van nog iets reuze blij !!

Die ochtend had ik zo een vreemd voorgevoel en daardoor had ik TOCH een droge onderbroek bij mijn reservekledij gedaan in de auto ..

2016-06-14-21.46.48.jpg.jpeg

de dochter had ook een blauwplekse.. waar ze niet over gezeurd heeft

Echt Robbe .. ik vond het een avontuurlijke en super leuke dag !! Hopelijk jij ook !