UFO

We zaten TV te kijken, iets onbenulligs.

Tot plots.
In de raam naast de TV (zo eentje tot op de grond)
Werd de oneindige donkerte plots opgelicht door ..

ja door wat ??

Ik draai mij naar mijn lief, zag jij dat ook ?
Wat was dat ? Een GIGANTISCHE vallende ster ?
Het was geen puntje maar ne bol.

En rap dat dat ging .. ne second.
Mijn lief: ‘het was eerder papier ofzo dat brandt, het flikkerde wat. Het is op de wei hiernaast gevallen.’

Wij naar buiten, eens gaan kijken, natuurlijk was er niks meer.
Zelfs geen gelande marsmannetjes ! Het was terug pikke pikke donker.

Een beetje verbaasd zette we onzen avond verder.

Maar kijk en geniet mee :

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=300562265448790&id=100064850554369

(ik miste elon musk zijn treintjes vorig jaar ondanks de voorbereiding, deze kreeg ik bij verrassing !)

White privilege

Ik kijk uit het raam.
Naast mij zie ik een enorme witte vlakte.
Een kaarsrecht, ultra plat landschap.

Tegen een gigantische snelheid gaan we vooruit.
Ik hoor het, ik voel het.
En toch gaat het landschap merkwaardig traag voorruit.

Als mijn blik naar beneden dwaalt, zie ik toch iets.
Sporen als je wil, strepen, hier en daar,
alsof er een gigantisch karrenwiel overheen gegaan is.

Of ne fiets hier, daar ne sneeuwscooter, fantaseer ik.

Geïntrigeerd kijk ik naar buiten,
de tijd vervaagt.

Ginder ver, wat is dat daar ?
Een berg ?
En daar net voor, precies een donker bootje ?

Terwijl het ding tergend traag dichterbij komt,
wordt zijn vorm scherper.

Geen bootje dus, het was een zinsbegoocheling, een schaduw in dit desolate, voor de rest van schaduwen verstoken landschap.

Stilaan komt het dichterbij .. een prachtige 3D beeld,
van een hagelwit konijn.

Heb ik jullie al verteld dat ik van wolken hou ?

Onder dat wolkendeken lag een bewolkt belgie,
het kostte ons veel papierwerk en moeite om erboven te geraken.

Zo blij als een kind vroeg ik me af: waarom is dat zo plat ? Is dat parallel aan de aarde ? Waarom zou mijn konijn er zijn ?
Op de luchthaven was ik ook al geïntrigeerd door de wagentjes, ja.. als je niet te nerveus wil hollen en als de politie stakingen voorspelt, dan ben je er beter op tijd.

Ik vlieg niet vaak. En ik wil het gezien de voetafdruk echt niet promoten. Ik heb op mijn vingers geteld dat ik al 6 maal gevlogen heb, en in de veronderstelling dat het niet snel meer zou gebeuren, heb ik ook geprobeerd er alles uit te halen. Wat echt gelukt is, waauw ik voel me zo gepriviligeerd. Misschien dat ik er nog wel een bericht over schrijf ?

Avond avonturen

Als alles goed gaat,
zouden jullie hieronder Hade’s Avond Avonturen moeten kunnen zien
(ja sorry dat bloggen dat wordt hier zo een zeldzaamheid dat ik vergeten ben, hoe dat nu weer moest, correct linken naar instagram)

Ik vind het mooi die ‘gun het jezelf – samen met anderen’ op die visual.

Het schrijven hier staat op een laag pitje, toch zou ik vanalles willen delen.
Om de drempel alvast wat te verlagen, deze warrige post, ik hoop dat jullie het mij vergeven 😉

Craftfulness staat op het programma vandaag. Wil het nu toevallig dat ik de voorbije tijd al wat geknutseld heb 🙂

Dromend van een mooie oude secretaire op een prachtige prominente plaats, heb ik een opvouwtafeltje boven mijn printer geïnstalleerd en dat tot ‘papierburootje’ gedoopt.
Een goeie stap richting ‘opruimen'(vaste plek voor dingen) maar ook een plekje dat ‘Liesbeth’ aanvoelt, nu zowat alles in mijn living naar (thuis)werk neigt.

Vorige week pakte ik al verjaardagspost (krasplaat /tekenen op nummer – gevonden in de kringwinkel) in,
maar besteedde ik ook een middagpauze aan het maken van ‘mijn wasmachinefiche’. Ik dacht eerst nog inscannen, en painten, maar toen dacht ik: nee kom, kopiëren en met de hand, dat heeft toch meer charmes dan al dat computerwerk. Het was meer tijd dan gedacht.

Maar echt, de voldoening die je daarvan hebt. En ook. Ik had -ook van de kring- een papier snijmachine gekocht, maar demonteren en slijpen lukte niet. Dus uiteindelijk vond ik dat ik wel een (nieuwe brol) papiersnijmachine van de action mocht kopen. Sorry. Maar echt man … Echt rechte lijnen !! De frustratie van mijn eeuwig mislukte knipsels is voorbij ! Dat is echt ne lifesaver mensen, ik knutsel wel graag maar het is altijd zo lelijk als het af is.

En daar eindigt het nog niet mee. Vorige zaterdag had ik een workshop ‘elbum binding’ in mijn favoriete knutsel hemel in leuven.
Eerst zat ik er wat verveeld mee. Doordat ik afgelopen periode corona opliep, en er echt ziek van was, schoven alle plannen op, en daardoor leek het even of ik ging moeten forfait geven. Dubbele boekings na dagen en weken van binnen zitten, echt niet goed voor mijn fomo of mijn budget dat ik zorgvuldig in de gaten hou.

Maar dus, ik stond vroeg op, had een prachtige rit door de mistige velden, met giechelende meiden op mijn achterbank, door straten waar ik nooit eerder reed, mijn dag was al goed gemaakt voor ik die winkel binnenstapte. Die wereld die weer open ging. Magnifiek. En dan was ik nog eens omringd met de prachtigste dingen.

Vanavond ga ik proberen mijn achterstal in de lingerieles in te halen, en daarvoor plak ik nog even een ‘envelopje’ in mijn schrift, zodat mijn patroontjes niet verloren gaan.
Dus … neen ik ga geen blikje timmeren. Maar binnenkort heeft de dochter een halloween feestje, en met mijn tegenvallende pompoenoogst, is dat misschien wel een waardig alternatief !

Dicht

Dinsdag moest ik naar het werk.

Ja u leest dat goed.

Good old fashioned werken op hoofdkantoor.

Woensdag was een feest vrije dag.

Donderdag moest ik naar het werk.

Mijn ‘koffertje’ – een voor 3 euro in de kringwinkel gekochte laptoptas- stond in de hal. Stilletjes, gesloten te wezen onder de kapstok.

Ik heb het daar neergezet vorige dinsdag,
en ik heb het daar ’s ochtends terug aangetroffen.

Mijn badge, muis, headset, lader, papieren, nog een bakje met codes,.. alles stond netjes klaar. Geen onderdelen verspreid over mijn living tafel.

Tijdens de wandeling met de hond vanmorgen heb ik wel even gedacht:
F*ck man die data aggregeren, hoe gaan we dat ooit gedaan krijgen?

Maar voorts bleef die tas mooi dicht.

Oh man wat heb ik daarvan genoten. Het smaakt naar meer.

Guerilla gardening

Opmerkzaam,  zo zou ik mezelf wel omschrijven. Hoewel ik er meteen de kant-tekening* moet bijmaken, dat ik niet altijd opmerkzaam ben. Als ik iets hoor ritselen, geduldig ben en stilsta , dan ontdek ik het wel, dat muisje vlak naast mij onder die bladeren. Maar vaak gaat het leven gewoon door en zie je het muisje en zelfs de ree’n of het vosje niet. Je moet stil staan, stil zijn en geduldig.

Maar sommige dingen zijn ‘zo obviuos’ zoals mijn pubers zouden zeggen, dat ik er niet naast kan kijken.  Recht over mijn huis is een veld.  Dat veld komt met een ‘verval’, het ligt zo een anderhalve meter hoger dan de weg. en op die anderhalve meter groeien bramen. In oktober trof ik daar voor het eerst een pompoen aan, een knal oranje bal op ooghoogte. Zowat 1 kilo zwaar. Aangezien ik pompoenen op mijn terras had liggen dacht ik… hmmm .. één of ander dier? Ik  polste bij de buurman. Weet jij van wie die pompoen is ? En nam de pompoen mee naar binnen om er vervolgens heerlijke soep van te maken. Want ik dacht dat het de mijne was 😉

Hij dacht aan schoolkids, die hier nu wel eens met de hele klas passeren, ergens aan een voordeur  ‘gestolen’ en het gewicht dan beu zijn(maar het was geen sierpompoen.) In januari echter .. lag er weer één. Dat intrigeert me dus mateloos. 🙂

Ik heb ondertussen de enige andere moestuinier uit onze straat aangesproken: Waar in godsnaam komt die pompoen vandaag  ? Mis jij er?  Hij beschouwde het als sluikstorten. Maar dat is bijzonder vreemd, want achteraan mijn huis is een veel onopvallendere plaats waar de meeste sluikstortingen gebeuren (bvb gisteren nog doorgeschoten aardappelen) en die pompoenen zijn intact, niet rot ofzo.

April 2020, toen bleek dat de bloemenwinkels niet open mochten, bestelde ik een doos van 100 tulpen . Een nederlandse kweker zat met een tulpen overschot.  Voor de prijs van één ferme ruiker, kreeg ik dus 10 pakketjes van 10.  Ik deelde ze uit hier in de straat. Ieder kreeg een boeket van 10 tulpen.  Maar ik vond het vervelend om ze te moeten ‘afgeven’. De ene wou graag dié kleur, de andere wou wel 2 pakketjes mengen, ze polsten naar de reden van mijn vrijgevigheid of wilden graag iets ‘terugdoen’. Na een paar huizen had ik het gehad , ik aan het leuren met mijn emmer bloemen. Ik besloot voor ‘de verrassing’ te gaan. Gewoon een boeketje op je dorpel met een kaartje: ‘ Geniet ervan !’ Geen afzender. Geen gedoe. Wat opfleuring , een onbekende verrassing op een grijze dag. Zonder eisen, zonder bedankje, dat hoef ik niet.

Aan het einde van die donkere januari maand, bestelde ik opnieuw een bos tulpen, deze keer vergezeld van wel 100 bollen.  Ik stak er in de grond, deelde er hier en daar uit.

Maar het mysterie en de verrassing van de pompoen bleef in mijn hoofd spelen en bracht mij  op een idee ! Als ik die laatste 25 bollen nu eens bij elk huis in de voortuin of tussen het grind verstop ?  Ieder eerlijk verdeeld 1 bolletje, en dan eens kijken of iemand ze opmerkt .. net zoals de beren jacht,

 

Zoek die ene gele tulp, die elk huis heeft.

Misschien verras ik mezelf wel, want ik ben namelijk nogal vergeetachtig van aard. Alhoewel … het stiekem wachten op het donker,  mijn emmertje met daarin potgrond, water, tulpenbollen en mijn schepje. Achter de heg duiken als er een auto passeert. Het voelde allemaal super spannend. En een beetje illegaal. Zo snel vergeet ik dat niet. En zeg nu eens eerlijk:  “wat is er fijner dan leven te zien piepen dat zo duidelijk ‘Lente’ schreeuwt?”

Daar kan je nu toch niet tegen zijn é?

*hoe tof zou dat zijn als ik hier echt een tekening in de kant zou kunnen maken ? ik ben een doodle’er maar tekenen zou ik dat niet noemen.. misschien als ik later groot ben, en veel geoefend heb, dat ik het dan kan ?

 

Slechte gewoonte, toch klein geluk !

Oke oke … dat interesseert hier vast niemand. Maar dus .. ik heb een guilty pleasure, een slechte gewoonte, .. noem het hoe je het wil. Ik weet het . Je zou dat niet mogen doen. Dat is ongezond enzo. Maar dus , ik ben ermee opgegroeid en kan het niet laten.

De foto hieronder verraad het natuurlijk al. Ik kan er niet tegen als mijn oor ‘nat’ aanvoelt vanbinnen. Wat vaak ’s ochtends is als je opstaat, of bvb na het douchen ofzo. Het vochtige gevoel in je gehoorgang, ik kan daar niet zo goed tegen. En als je enkel je oorschelp afdroogt dan blijft me dat toch storen. Ik zal niet zeggen dat het jeukt maar dat kan zo een deugd doen, om eens met een wattenstaafje in je oor te keuteren.

En vroeger hadden we harde oorstokskes (schoon woord é) van hout, dat voelde echt zo goed. Maar tegenwoordig waren dat altijd van die buigbare plastieke gevallen … GRRR. 

April 2016, helemaal in Peking, ontdekte ik in de supermarkt dus wattenstaafjes van hout of bamboo geen idee, ik kan de tekens niet lezen.  Ik importeerde het zelf naar belgië, en verstopte dat doosje kei hard in de badkamer. Ik ben er toch zuinig op geweest ?! (En de kids hebben ze nooit ontdekt)  Ondertussen zocht en kocht ik herbruikbare wattenstaafjes , december 2019 moet dat geweest zijn, ze zijn even efficiënt naar vuil toe, maar dat heeft toch niet hetzelfde gevoel.  Ik mis dat ‘droge’ achteraf . 

Dus in mijn zoektocht naar ecologischere alternatieven kocht ik deze van ‘the humble co’ maar laat ons eerlijk zijn, 2 euro voor zo een klein doosje dat deed toch pijn.  Ik ben er zuinig op, maar die ene keer dat mijn kids hun oren poetsen, doen ze er gelijk 4 of 8 stokjes door.  Dus ik bleef toen toch maar goedkope plastiek colruyt oorstokjes kopen, hield mezelf een strak. maximum 1 plastiek oorstokje per dag policy op na en genoot van mijn hardere exemplaren.

En toen ik dus vorige maandag weer 3 van de goedkoopste pakjes in mijn winkelkar zwierde, was ik nog van geen kwaad bewust, maar maakte diezelfde avond mijn hart een sprongetje !

Ze zijn van bamboo !! Lekker hard .. 

Sorry mensen .. echt een totale nonsense post . Mijn leven is per slot van rekening ook oer saai, maar ik wou jullie niet onthouden dat die oorstokskes .. werkelijk waar, hét hoogtepunt van mijn week waren !!  

En jullie ?

PS ik zag ook mijn eerste citroen vlinder van dit jaar.. dat telde ook. 

 

Genstertje *

Het veranderen van gewoontes gaat niet in 1-2-3, wil dat daarom zeggen dat we maar bij onze oude gewoontes moeten blijven ? Ik denk het niet !
Volgens mij wil dat zeggen dat we te snel opgeven, de alternatieven niet allemaal geprobeerd hebben bvb.

Ik heb ne favoriete tandpasta. Namelijk Elmex. Redelijk ‘straf’ niet te schuimig.
Ooit als kind aangeraden door de tandarts aan mijn moeder, en nu is er een hele familie elmex’er ontstaan. Raar é 😉

Bovendien vind ik het raar, maar ik ben er niet ingeslaagd om de partners waarmee ik samenwoon van tandpasta te laten ‘switchen’. Niet dat ‘je eigen merk of tuub tandpasta’ een heikel thema is in een relatie. Of dat ze persé mijn merk moesten nemen. Ik zag ons gewoon inblenden. En een opgeruimde badkamer kast met maar één gezamelijke tuub. Noem me gerust naief. In realiteit hebben we ooit zelfs 4 tubes tegelijk open gehad: de junior versie, de nog-een-andere-leeftijdscategorie (iets met de hoeveelheid fluoride erin?) versie, de mijne en de zijne.

Maar dus, vandaag de dag gebruik ik nog steeds Elmex.
De pubers, die laten hun tanden gewoon rotten denk ik; want ik merk dat de tube vaak onaangeroerd blijft.  Ja sorry, iets met choose your battles, als ze het na 14 jaar nog niet begrijpen, dan denk ik dat je het mag opgeven, niet? één van de tegenwoordig populairdere zaagzinnen is: je zou eens moeten douchen. Want dat pubers dus stinken zodat hun moeders hen uit het nest zouden gooien, ik begin dat stilaan te geloven.

Maar dus, zullen we even terugkeren naar .. tandpasta !!

Ik gebruik daar geen massa’s van in mijn eentje, en mijn tube gaat nog redelijk mee, maar ik wou een keer tandpasta tabletten proberen, en ik dacht, ik zal wel wat verschillende merken moeten proberen tegen dat ik er eentje vind die ik de beste vind, dus ik vond en kocht -lokaal- alvast 2 potjes. En toen dacht. Laat ik delen.. zo kunnen andere ook kennis hiermee maken.
Zo een pot tabletjes is redelijk duur, en als niemand dat koopt, dan gaat dat ook niet goedkoper worden é.

Ik heb alvast een favoriet van deze twee ! Maar eigenlijk zou ik dat beter ne keer rondvragen aan de personen waar ik dat uitgedeeld aan heb zeker ? – ik heb er nog é, als je me een mailtje met je adres stuurt naar liesbesth@yahoo.com, dan stuur ik je een kaartje mét staaltjes-

Bovendien wil ik het hier niet bij laten, want iets waar ik ook super tevreden van ben, zijn shampoobars en zeepzakjes !
Ik haakte ze -voornamelijk als kerstkado- met het patroon van Mafke !

Kocht wat exclusievere shampoobars in de lokale eco winkel (Ja dus ! wij hebben dat in .. Landen ..stel u voor.. 3 man en paardekop.. EN een verpakkingsarme en zerowast winkel .. zaaaalig hé ???

Dat is dus pas echt goei nieuws !! Elk dorp zijn ecowinkel !!

Goeie service ook, zo een lieve vrouwen, wacht ik zal ze hier eens taggen, want ze hebben ook ne online shop : https://www.ecosisters.be/webwinkel/ )

Voor mezelf gebruik ik, vooral de dille en kamille shampoobar (corona pick up in leuven) Die zijn goedkoper en doen ook hun werk.

En het beste heb ik natuurlijk voor laatst gehouden (ja sorry .. de post wordt al wat te lang hé. had hem beter opgesplitst in 3.. maar ja .. zo ben ik nu eenmaal als ik op dreef kom, altijd net iets té enthousiast)

Mijn nieuwe afwas sponsjes !!!

Want van die tandpasta heb ik niet echt véél ‘afval’, het is eerder een kwestie van alle beetjes helpen, mijn shampoo bussen zijn ook niet zo talrijk, maar als je een beetje hygienisch wil zijn.

Een synthetische spons stinkt redelijk snel,  je kan hem wel afkoken, maar dan verslijten ze redelijk snel en je wil toch dat je vaat proper wordt en niet vuiler.

Dus als je zoekt naar mijn éne tip (die life saving tip waar iedereen recht op heeft 🙂  )

Mijn Luffa spons (in combinatie met die kokosspons die eerder het schuursponsje is)

Wast echt goed af !

Kan je paar minuten in kokend water leggen , je ziet het vuil zitten , .. echt zalig !

Ik ga nooit meer terug naar synthetisch materiaal, en wilt ge nu eens wat weten ???

Ik heb zo een zaadje ! Morgen plant ik het en .. wie weet heb ik volgend jaar mijn eigen sponzen .. hoe cool zou dàt zijn ??

 

 

* Ik zal nooit ne goeie influencer worden, laat staan iemand die ne blogpost schrijft die aan de SEO -search engine optimisation- voldoet. Ik weiger in de titel de inhoud prijs te geven .. ik schrijf zoals ik schrijf. Nah.

** Ik vind Genster dus wel een héél mooi woord, en wat haalde ik uit dat nieuwste liedje van Bart Peeters ? “Beyoncé zei:  “Gast schijt omhoog, van hier tot aan de moon !”  Zalige zin Bart , danku !

Eerste keren in een raar jaar

Welke dingen “(her-)ontdekte” ik in 2020 ?

In de categorie ‘Dingen die ik al lang niet meer deed’ en bij het terug opnieuw doen een ‘aha’ gevoel gaven:

  • de eerste rit terug naar het werk: 7 juni (het slaatje maken 😉 het inpakken het  ‘oh het is hier rustig’, de’hey jij hebt een baard’ en ‘ik was totaal vergeten hoe jong zij was’ weerzien.
  • De eerste markt, met een hamburger toe (op een terrasje , stel je voor)
  • Een kringloopwinkel uitstapje (met de elektrisch geleende fiets)
  • een boekenwinkel (ik deed er zelfs een geurtje bij want hij lag naast de parfumerie winkel en het parfum dat echt ‘van mij’ is nadat ik het ooit van mijn BFF kreeg stond in promotie.. hoe toevallig zeg)
  • Een exotische winkel met etenswaren die ik nooit eerder zag WOW.

De indrukken, de overweldiging misschien ook,  .. ik kan het mij nog haarfijn voor de geest halen. De ene keer dat ik naar de action ging (onder stress) de keer dat ik met mijn kar buiten in de file voor de colruyt stond en allemaal lege rekken binnen aantrof, (met het masker draaierig aan de kassa) die keer dat we naar de albert hein gingen.

De paar keer dat ik ging wandelen met iemand, en ik achteraf zowel blij was (beweging, nieuwe omgeving , buiten koud, bekend warm gezicht) als toch ook lichtelijk teleurgesteld (Als je elkaar niet vaker hoort, lijkt de afstand, het feit dat iedereen in een eigen wereld met eigen bezorgdheden hoort , mij soms meer te storen dan het contact dat er wel was.)

  • het zaaien : oh man .. ik ben loos gegaan in de moestuin dit jaar. Zaaien en zelf opkweken dus  Tomaten in potten en al,  Zalig ! (en raar genoeg maar ik trok er precies minder foto’s van dan andere jaren.) dat dat lukte dankzij een stoem ledlampje dat ik van mijn pa kreeg
  • bloemen .. ik zaaide en plantte (wederom met heel weinig succes) vanalles om wat kleur te brengen.. het is in de oefening hé !
  • schrijven  (journalling, maar vooral ook fysieke post)
  • lopen en yoga hernam ik (tijdelijk telkens é, ik zie mezelf mét seizoenen. niet elke periode is even warm.)

En dan zijn we aangekomen in de categorie wat deed ik voor het eerst?

  • dagtrippen (met de trein, in eigen land)
  • buiten cinema / buiten douchen / mijn tanden poetsen met tandpasta-tabletten
  • amigurumi haken (allez ik beschouw mijn among us manneke as such) ik wou ook 3 koningen haken en sloffen staan ook op mijn verlanglijst. De wijzen vielen af omdat kerst een te drukke periode was voor mij (kado’s zoeken,activiteiten met kids,..) en de 2de viel af omdat er in mijn haak leerboek dat ik in mijn kast vond, een ontbrekende werkomschrijving.
  • online gaming dus ook ..  ‘among us’ of galgje via whatsapp zijn maar enkele voorbeelden
  • podcast’s !!  Buiten de ochtend wandeling doe ik nu ook podcast’s tijdens het koken (Die dampkamp stoort me echt kei hard.. als ik dan mijn noice cancelling headset op heb en pakweg Toucheé van radio 1 of de ietegemse coronakroniek, de niet zo serieuse sprookjes, zelfs de prehistorie opzet, dan voel ik me toch meteen stukken beter !)
  • in dezelfde categorie ontdekte ik VRT Nu , netflix, comedy TV,..
  • ohja ik heb een avond ge zumba’t via FB , ik heb een avond gezongen (zalig een koor.. moeilijk ook) ik heb een online vegan workshop gevolgd voor snicker brownies (en cheesecake) en ne webinar over tomaten en eentje over hoe je nabij kan zijn voor je pubers in deze moeilijke tijden. En een groepje over mijn persoonlijke groei als doendenker. Stuk voor stuk zaken waar ik achteraf een wauw gevoel bij had. Waauw is dit mogelijk . Prachtig !

Ook nooit verwacht dat ik emotioneel zou worden van sommige mensen hun gezicht te zien, via beeldbellen. En sommige mensen zo hard missen dat het pijn doet.

Maar kom terug naar die eerste keren (we hebben er nog veel te goed he. ik denk meteen aan de carwash en de kapper, en de geur van afgereden gras .. ahja dat is elke lente zo hé 😉 )

  • Ik naaide lingerie (echt ne wereld die openging)
  • ik luisterde naar vogelgeluiden (ik probeer via die birdnet mezelf te trainen)
  • kreeg een roofvogel spot kaart .. en zet mijn eerste stapjes in het herkennen (voorlopig kies ik altijd voor Buizerd of sperwer, terwijl ik weet dat er hier veel torenvalkjes zitten)
  • ik probeerde nieuwe recepten: oliebollen en appelbeignets, kaneel roll’s, munt en rozensiroop, ik legde augurkjes op (in het zuur, ni zo geslaagd)
  • plantte succesvol witloof wortels en saffraankrokussen (paarse romanesco doet het ook nog goed trouwens)
  • at muiskomkommer ofzoiets (bweikes)
  • ik maakte instagram stories (beetje zelfrelativering of beetje stoef..  is altijd toegelaten) en ook gewoon .. sommige landschappen vragen om een portrait formaat .. niet dat benauwende vierkantje.

ik kreeg – voor het eerst !!- kuikens en 2 vogel nesten (3 eigenlijk als ik die onder het dak meetel)

En peren. dat kreeg ik ook  (en tomaten dus.. zei ik dat al eerder tomaten? hmmm) en rode paprika ’s ! En massa ’s kersttomaten.. ik bestelde ook voor de eerste keer in mijn leven een serre – op de valreep in 2020 .

(en ohja ik kreeg zonet ook een met de handgeschreven brief van een al wat oudere jehova getuige vermoed ik in mijn bus)

Neen, ik ben geen lijstje madame.. totaal niet   🙂

PS maar ik vraag mij nu wel af .. wat deed u eigenlijk ? ik lees hier gewoon veel teveel ‘ik’ dus .. wat deed jij voor het eerst in 2020 ? of wat herontdekte je en was ‘waauw’ ?

ik ga nog rap eentje toevoegen he.. de zon op mijn zwarte-jeans-benen, ze is er net .. 30 seconden ofzo. was al heel lang geleden dat ik die nog voelde !

en nu echt het afscheid

-x-

 

Eruitgaan met een knal

Als er één ding is, dat we geleerd hebben het afgelopen jaar,

dan is het toch wel dat een mens zich, al bij al, toch wel vlotjes aanpast.

Niet één keer maar 20 keer als het moet (met de wijzigende maatregelingen)

Stiekem hoop ik ook dat bepaalde zaken/veranderingen blijvend gaan zijn en nooit meer zullen terugkeren.

 

Handjes geven bvb,

Mij is dat niet iets dat spontaan komt.

Ik weet niet of het typisch kempisch is, maar wij doen NIET van kussen . Niet bij toekomen, niet bij vertrek . Neen.. wij waren eigenlijk een nogal afstandelijke volkje. Fysiek contact gewijs dan toch. Ik kan me niet herinneren dat wij dat ooit deden.  Op de kus na de nieuwjaarsbrief na natuurlijk.

Mijn grootouders.. ik herinner alleen de typische.. hier, ik frommel stiekem wat geld in je vuistje terwijl we nieuwjaar kussen – move. Voorts herinner ik me niets.

“Zeg eens dag.” was bij ons gewoon nen “allez tot de volgende hé” en ge steekt uw hand op. (ge moogt er lichtjes bij zwaaien, louter optioneel .)

Dus een polleke.. niet te hard, niet te zacht, liefst niet té klammig. Ik heb daaraan moeten ‘wennen’ . Sollicitatie gesprekken, dokter, notaris, advocaat bezoeken. Het wordt al snel een formele gewoonte.  En ook het kussen leerde ik, dankzij (inmiddels ex-) westvlaamse schoonfamilie.   Er is door de jaren heen zelfs een werkgever geweest waar we ‘de buro’s afgingen’ om de collega’s ELKE ochtend te begroeten met ne kus. Eiland na eiland, stel u voor man. Daar heb ik mij over moeten zetten en geen klein beetje, tegen dat mij dat lukte. Misschien is dat een reden geweest dat stilaan met het ouder worden, er toch wat maar lichaamscontact insloop.

Mijn zussen en mij ma knuffelde ik ondertussen wel, en hier of daar een nicht of neefje.  Dat hoop ik wel ooit te hervatten, maar die officiële pollekes ? Neen , dat hoeft voor mij nooit meer. Een uitgestoken hand, ik ga vriendelijk bedanken.  Toen ik in mijn 20’er jaren was, vond ik dat virus gewijs ook nooit ideaal, in de winter .. met al dat gesnotter en gehoest.  Maar als je het elke ochtend moet herhalen, neen voor mij liever een goeiemorgen zonder handdruk, dan geef je het op de duur wel op.  Nu hoop ik echt dat dat in 123 uit ons collectieve gewoonte verdwijnt, en nooit meer vanzelfsprekend wordt.

Misschien zijn er nog zo ’n dingen.  Die een plots einde kennen ?

Zo ben ik stiekem grote fan van vuurwerk , dat raakt mij … emotioneel.. de ooh’s en aah’s. Ik droomde zelfs van zoiets ooit te ‘componeren’. En toch weet ik het.

De natuur betaalt de prijs voor ons vuurwerk

Dus is het misschien tijd om ook die nostalgie vaarwel te zeggen ?

Ik geef u alvast inspiratie voor alternatieven. Voor wie het nog niet zag . Een Drone show in schotse hooglanden. Een (eerder kind-)massage. Een veelgedeelde faceboekfilmpke  jammer trouwens dat ze de boodschap eraf hebben geknipt – foei ! – of deze grappige tiktok .

En voormezelf , ga ik misschien wel dit op mijn ‘te zien lijst’ van 2021 zetten ?

zeevonk

lijkt me zo de moeite ! 

(Of het noorderlicht .. als mijn uitgestelde ijsland reis ooit doorgaat)

 

Wat me trouwens deed denken aan een klein gelukje van vorige juli.  Het heeft ons enkele magische avonden bezorgd.  Zo dwarrelen/fladderend vliegen, en af en toe oplichten. Je moet het echt meegemaakt hebben. Zelfs de meeste down to earth scepticus werd er vrolijk van ! Ik begreep ook meteen waar fee’en verhalen hun oorsprong hebben !

Moest ge hierboven niks zien verschijnen, geef me dan even een seintje , de links naar instagram posten, dat lukt precies niet op elke reader/feeder/viewer/browser.

( meer info : https://www.onzenatuur.be/artikel/maak-je-klaar-voor-een-levende-lichtshow)

En ook sorry ..

ik wilde geen heel epistel schrijven.. gewoon mijn enthousiasme weet je.

En ohja .. Ik ging met een vraag eindigen. Wat mag er van jou verdwijnen .. als in meteen, en nooit meer terugkomen?

En nog een vraag, zijn er nog steden die leuke licht wandeldingen organiseren ? ik vind dat echt super tof !

merci he , omdat hier uit te zitten tot aan het einde !

ge zijt ne schat !

-x-

Wie is het ?

Dit was de toegift – van het online familiefeest.

Het bis nummer,  als de post meewerkt, kunnen ze morgenvroeg allemaal “wie is het’ten”.

(op deze foto staat het bord wel nog ondersteboven.. maar kom .. tant pis.. )

jaja.. 10 borden, met de hand ge-cutter-mes’t , als je u afvroeg waarom ik vorige week geen tijd had.

-en ook geklungel, zowel bij de ava papierwaren als de printer, maar dat is ondertussen al vergeten –