Guerilla gardening

Opmerkzaam,  zo zou ik mezelf wel omschrijven. Hoewel ik er meteen de kant-tekening* moet bijmaken, dat ik niet altijd opmerkzaam ben. Als ik iets hoor ritselen, geduldig ben en stilsta , dan ontdek ik het wel, dat muisje vlak naast mij onder die bladeren. Maar vaak gaat het leven gewoon door en zie je het muisje en zelfs de ree’n of het vosje niet. Je moet stil staan, stil zijn en geduldig.

Maar sommige dingen zijn ‘zo obviuos’ zoals mijn pubers zouden zeggen, dat ik er niet naast kan kijken.  Recht over mijn huis is een veld.  Dat veld komt met een ‘verval’, het ligt zo een anderhalve meter hoger dan de weg. en op die anderhalve meter groeien bramen. In oktober trof ik daar voor het eerst een pompoen aan, een knal oranje bal op ooghoogte. Zowat 1 kilo zwaar. Aangezien ik pompoenen op mijn terras had liggen dacht ik… hmmm .. één of ander dier? Ik  polste bij de buurman. Weet jij van wie die pompoen is ? En nam de pompoen mee naar binnen om er vervolgens heerlijke soep van te maken. Want ik dacht dat het de mijne was 😉

Hij dacht aan schoolkids, die hier nu wel eens met de hele klas passeren, ergens aan een voordeur  ‘gestolen’ en het gewicht dan beu zijn(maar het was geen sierpompoen.) In januari echter .. lag er weer één. Dat intrigeert me dus mateloos. 🙂

Ik heb ondertussen de enige andere moestuinier uit onze straat aangesproken: Waar in godsnaam komt die pompoen vandaag  ? Mis jij er?  Hij beschouwde het als sluikstorten. Maar dat is bijzonder vreemd, want achteraan mijn huis is een veel onopvallendere plaats waar de meeste sluikstortingen gebeuren (bvb gisteren nog doorgeschoten aardappelen) en die pompoenen zijn intact, niet rot ofzo.

April 2020, toen bleek dat de bloemenwinkels niet open mochten, bestelde ik een doos van 100 tulpen . Een nederlandse kweker zat met een tulpen overschot.  Voor de prijs van één ferme ruiker, kreeg ik dus 10 pakketjes van 10.  Ik deelde ze uit hier in de straat. Ieder kreeg een boeket van 10 tulpen.  Maar ik vond het vervelend om ze te moeten ‘afgeven’. De ene wou graag dié kleur, de andere wou wel 2 pakketjes mengen, ze polsten naar de reden van mijn vrijgevigheid of wilden graag iets ‘terugdoen’. Na een paar huizen had ik het gehad , ik aan het leuren met mijn emmer bloemen. Ik besloot voor ‘de verrassing’ te gaan. Gewoon een boeketje op je dorpel met een kaartje: ‘ Geniet ervan !’ Geen afzender. Geen gedoe. Wat opfleuring , een onbekende verrassing op een grijze dag. Zonder eisen, zonder bedankje, dat hoef ik niet.

Aan het einde van die donkere januari maand, bestelde ik opnieuw een bos tulpen, deze keer vergezeld van wel 100 bollen.  Ik stak er in de grond, deelde er hier en daar uit.

Maar het mysterie en de verrassing van de pompoen bleef in mijn hoofd spelen en bracht mij  op een idee ! Als ik die laatste 25 bollen nu eens bij elk huis in de voortuin of tussen het grind verstop ?  Ieder eerlijk verdeeld 1 bolletje, en dan eens kijken of iemand ze opmerkt .. net zoals de beren jacht,

 

Zoek die ene gele tulp, die elk huis heeft.

Misschien verras ik mezelf wel, want ik ben namelijk nogal vergeetachtig van aard. Alhoewel … het stiekem wachten op het donker,  mijn emmertje met daarin potgrond, water, tulpenbollen en mijn schepje. Achter de heg duiken als er een auto passeert. Het voelde allemaal super spannend. En een beetje illegaal. Zo snel vergeet ik dat niet. En zeg nu eens eerlijk:  “wat is er fijner dan leven te zien piepen dat zo duidelijk ‘Lente’ schreeuwt?”

Daar kan je nu toch niet tegen zijn é?

*hoe tof zou dat zijn als ik hier echt een tekening in de kant zou kunnen maken ? ik ben een doodle’er maar tekenen zou ik dat niet noemen.. misschien als ik later groot ben, en veel geoefend heb, dat ik het dan kan ?

 

Slechte gewoonte, toch klein geluk !

Oke oke … dat interesseert hier vast niemand. Maar dus .. ik heb een guilty pleasure, een slechte gewoonte, .. noem het hoe je het wil. Ik weet het . Je zou dat niet mogen doen. Dat is ongezond enzo. Maar dus , ik ben ermee opgegroeid en kan het niet laten.

De foto hieronder verraad het natuurlijk al. Ik kan er niet tegen als mijn oor ‘nat’ aanvoelt vanbinnen. Wat vaak ’s ochtends is als je opstaat, of bvb na het douchen ofzo. Het vochtige gevoel in je gehoorgang, ik kan daar niet zo goed tegen. En als je enkel je oorschelp afdroogt dan blijft me dat toch storen. Ik zal niet zeggen dat het jeukt maar dat kan zo een deugd doen, om eens met een wattenstaafje in je oor te keuteren.

En vroeger hadden we harde oorstokskes (schoon woord é) van hout, dat voelde echt zo goed. Maar tegenwoordig waren dat altijd van die buigbare plastieke gevallen … GRRR. 

April 2016, helemaal in Peking, ontdekte ik in de supermarkt dus wattenstaafjes van hout of bamboo geen idee, ik kan de tekens niet lezen.  Ik importeerde het zelf naar belgië, en verstopte dat doosje kei hard in de badkamer. Ik ben er toch zuinig op geweest ?! (En de kids hebben ze nooit ontdekt)  Ondertussen zocht en kocht ik herbruikbare wattenstaafjes , december 2019 moet dat geweest zijn, ze zijn even efficiënt naar vuil toe, maar dat heeft toch niet hetzelfde gevoel.  Ik mis dat ‘droge’ achteraf . 

Dus in mijn zoektocht naar ecologischere alternatieven kocht ik deze van ‘the humble co’ maar laat ons eerlijk zijn, 2 euro voor zo een klein doosje dat deed toch pijn.  Ik ben er zuinig op, maar die ene keer dat mijn kids hun oren poetsen, doen ze er gelijk 4 of 8 stokjes door.  Dus ik bleef toen toch maar goedkope plastiek colruyt oorstokjes kopen, hield mezelf een strak. maximum 1 plastiek oorstokje per dag policy op na en genoot van mijn hardere exemplaren.

En toen ik dus vorige maandag weer 3 van de goedkoopste pakjes in mijn winkelkar zwierde, was ik nog van geen kwaad bewust, maar maakte diezelfde avond mijn hart een sprongetje !

Ze zijn van bamboo !! Lekker hard .. 

Sorry mensen .. echt een totale nonsense post . Mijn leven is per slot van rekening ook oer saai, maar ik wou jullie niet onthouden dat die oorstokskes .. werkelijk waar, hét hoogtepunt van mijn week waren !!  

En jullie ?

PS ik zag ook mijn eerste citroen vlinder van dit jaar.. dat telde ook. 

 

Genstertje *

Het veranderen van gewoontes gaat niet in 1-2-3, wil dat daarom zeggen dat we maar bij onze oude gewoontes moeten blijven ? Ik denk het niet !
Volgens mij wil dat zeggen dat we te snel opgeven, de alternatieven niet allemaal geprobeerd hebben bvb.

Ik heb ne favoriete tandpasta. Namelijk Elmex. Redelijk ‘straf’ niet te schuimig.
Ooit als kind aangeraden door de tandarts aan mijn moeder, en nu is er een hele familie elmex’er ontstaan. Raar é 😉

Bovendien vind ik het raar, maar ik ben er niet ingeslaagd om de partners waarmee ik samenwoon van tandpasta te laten ‘switchen’. Niet dat ‘je eigen merk of tuub tandpasta’ een heikel thema is in een relatie. Of dat ze persé mijn merk moesten nemen. Ik zag ons gewoon inblenden. En een opgeruimde badkamer kast met maar één gezamelijke tuub. Noem me gerust naief. In realiteit hebben we ooit zelfs 4 tubes tegelijk open gehad: de junior versie, de nog-een-andere-leeftijdscategorie (iets met de hoeveelheid fluoride erin?) versie, de mijne en de zijne.

Maar dus, vandaag de dag gebruik ik nog steeds Elmex.
De pubers, die laten hun tanden gewoon rotten denk ik; want ik merk dat de tube vaak onaangeroerd blijft.  Ja sorry, iets met choose your battles, als ze het na 14 jaar nog niet begrijpen, dan denk ik dat je het mag opgeven, niet? één van de tegenwoordig populairdere zaagzinnen is: je zou eens moeten douchen. Want dat pubers dus stinken zodat hun moeders hen uit het nest zouden gooien, ik begin dat stilaan te geloven.

Maar dus, zullen we even terugkeren naar .. tandpasta !!

Ik gebruik daar geen massa’s van in mijn eentje, en mijn tube gaat nog redelijk mee, maar ik wou een keer tandpasta tabletten proberen, en ik dacht, ik zal wel wat verschillende merken moeten proberen tegen dat ik er eentje vind die ik de beste vind, dus ik vond en kocht -lokaal- alvast 2 potjes. En toen dacht. Laat ik delen.. zo kunnen andere ook kennis hiermee maken.
Zo een pot tabletjes is redelijk duur, en als niemand dat koopt, dan gaat dat ook niet goedkoper worden é.

Ik heb alvast een favoriet van deze twee ! Maar eigenlijk zou ik dat beter ne keer rondvragen aan de personen waar ik dat uitgedeeld aan heb zeker ? – ik heb er nog é, als je me een mailtje met je adres stuurt naar liesbesth@yahoo.com, dan stuur ik je een kaartje mét staaltjes-

Bovendien wil ik het hier niet bij laten, want iets waar ik ook super tevreden van ben, zijn shampoobars en zeepzakjes !
Ik haakte ze -voornamelijk als kerstkado- met het patroon van Mafke !

Kocht wat exclusievere shampoobars in de lokale eco winkel (Ja dus ! wij hebben dat in .. Landen ..stel u voor.. 3 man en paardekop.. EN een verpakkingsarme en zerowast winkel .. zaaaalig hé ???

Dat is dus pas echt goei nieuws !! Elk dorp zijn ecowinkel !!

Goeie service ook, zo een lieve vrouwen, wacht ik zal ze hier eens taggen, want ze hebben ook ne online shop : https://www.ecosisters.be/webwinkel/ )

Voor mezelf gebruik ik, vooral de dille en kamille shampoobar (corona pick up in leuven) Die zijn goedkoper en doen ook hun werk.

En het beste heb ik natuurlijk voor laatst gehouden (ja sorry .. de post wordt al wat te lang hé. had hem beter opgesplitst in 3.. maar ja .. zo ben ik nu eenmaal als ik op dreef kom, altijd net iets té enthousiast)

Mijn nieuwe afwas sponsjes !!!

Want van die tandpasta heb ik niet echt véél ‘afval’, het is eerder een kwestie van alle beetjes helpen, mijn shampoo bussen zijn ook niet zo talrijk, maar als je een beetje hygienisch wil zijn.

Een synthetische spons stinkt redelijk snel,  je kan hem wel afkoken, maar dan verslijten ze redelijk snel en je wil toch dat je vaat proper wordt en niet vuiler.

Dus als je zoekt naar mijn éne tip (die life saving tip waar iedereen recht op heeft 🙂  )

Mijn Luffa spons (in combinatie met die kokosspons die eerder het schuursponsje is)

Wast echt goed af !

Kan je paar minuten in kokend water leggen , je ziet het vuil zitten , .. echt zalig !

Ik ga nooit meer terug naar synthetisch materiaal, en wilt ge nu eens wat weten ???

Ik heb zo een zaadje ! Morgen plant ik het en .. wie weet heb ik volgend jaar mijn eigen sponzen .. hoe cool zou dàt zijn ??

 

 

* Ik zal nooit ne goeie influencer worden, laat staan iemand die ne blogpost schrijft die aan de SEO -search engine optimisation- voldoet. Ik weiger in de titel de inhoud prijs te geven .. ik schrijf zoals ik schrijf. Nah.

** Ik vind Genster dus wel een héél mooi woord, en wat haalde ik uit dat nieuwste liedje van Bart Peeters ? “Beyoncé zei:  “Gast schijt omhoog, van hier tot aan de moon !”  Zalige zin Bart , danku !

Eerste keren in een raar jaar

Welke dingen “(her-)ontdekte” ik in 2020 ?

In de categorie ‘Dingen die ik al lang niet meer deed’ en bij het terug opnieuw doen een ‘aha’ gevoel gaven:

  • de eerste rit terug naar het werk: 7 juni (het slaatje maken 😉 het inpakken het  ‘oh het is hier rustig’, de’hey jij hebt een baard’ en ‘ik was totaal vergeten hoe jong zij was’ weerzien.
  • De eerste markt, met een hamburger toe (op een terrasje , stel je voor)
  • Een kringloopwinkel uitstapje (met de elektrisch geleende fiets)
  • een boekenwinkel (ik deed er zelfs een geurtje bij want hij lag naast de parfumerie winkel en het parfum dat echt ‘van mij’ is nadat ik het ooit van mijn BFF kreeg stond in promotie.. hoe toevallig zeg)
  • Een exotische winkel met etenswaren die ik nooit eerder zag WOW.

De indrukken, de overweldiging misschien ook,  .. ik kan het mij nog haarfijn voor de geest halen. De ene keer dat ik naar de action ging (onder stress) de keer dat ik met mijn kar buiten in de file voor de colruyt stond en allemaal lege rekken binnen aantrof, (met het masker draaierig aan de kassa) die keer dat we naar de albert hein gingen.

De paar keer dat ik ging wandelen met iemand, en ik achteraf zowel blij was (beweging, nieuwe omgeving , buiten koud, bekend warm gezicht) als toch ook lichtelijk teleurgesteld (Als je elkaar niet vaker hoort, lijkt de afstand, het feit dat iedereen in een eigen wereld met eigen bezorgdheden hoort , mij soms meer te storen dan het contact dat er wel was.)

  • het zaaien : oh man .. ik ben loos gegaan in de moestuin dit jaar. Zaaien en zelf opkweken dus  Tomaten in potten en al,  Zalig ! (en raar genoeg maar ik trok er precies minder foto’s van dan andere jaren.) dat dat lukte dankzij een stoem ledlampje dat ik van mijn pa kreeg
  • bloemen .. ik zaaide en plantte (wederom met heel weinig succes) vanalles om wat kleur te brengen.. het is in de oefening hé !
  • schrijven  (journalling, maar vooral ook fysieke post)
  • lopen en yoga hernam ik (tijdelijk telkens é, ik zie mezelf mét seizoenen. niet elke periode is even warm.)

En dan zijn we aangekomen in de categorie wat deed ik voor het eerst?

  • dagtrippen (met de trein, in eigen land)
  • buiten cinema / buiten douchen / mijn tanden poetsen met tandpasta-tabletten
  • amigurumi haken (allez ik beschouw mijn among us manneke as such) ik wou ook 3 koningen haken en sloffen staan ook op mijn verlanglijst. De wijzen vielen af omdat kerst een te drukke periode was voor mij (kado’s zoeken,activiteiten met kids,..) en de 2de viel af omdat er in mijn haak leerboek dat ik in mijn kast vond, een ontbrekende werkomschrijving.
  • online gaming dus ook ..  ‘among us’ of galgje via whatsapp zijn maar enkele voorbeelden
  • podcast’s !!  Buiten de ochtend wandeling doe ik nu ook podcast’s tijdens het koken (Die dampkamp stoort me echt kei hard.. als ik dan mijn noice cancelling headset op heb en pakweg Toucheé van radio 1 of de ietegemse coronakroniek, de niet zo serieuse sprookjes, zelfs de prehistorie opzet, dan voel ik me toch meteen stukken beter !)
  • in dezelfde categorie ontdekte ik VRT Nu , netflix, comedy TV,..
  • ohja ik heb een avond ge zumba’t via FB , ik heb een avond gezongen (zalig een koor.. moeilijk ook) ik heb een online vegan workshop gevolgd voor snicker brownies (en cheesecake) en ne webinar over tomaten en eentje over hoe je nabij kan zijn voor je pubers in deze moeilijke tijden. En een groepje over mijn persoonlijke groei als doendenker. Stuk voor stuk zaken waar ik achteraf een wauw gevoel bij had. Waauw is dit mogelijk . Prachtig !

Ook nooit verwacht dat ik emotioneel zou worden van sommige mensen hun gezicht te zien, via beeldbellen. En sommige mensen zo hard missen dat het pijn doet.

Maar kom terug naar die eerste keren (we hebben er nog veel te goed he. ik denk meteen aan de carwash en de kapper, en de geur van afgereden gras .. ahja dat is elke lente zo hé 😉 )

  • Ik naaide lingerie (echt ne wereld die openging)
  • ik luisterde naar vogelgeluiden (ik probeer via die birdnet mezelf te trainen)
  • kreeg een roofvogel spot kaart .. en zet mijn eerste stapjes in het herkennen (voorlopig kies ik altijd voor Buizerd of sperwer, terwijl ik weet dat er hier veel torenvalkjes zitten)
  • ik probeerde nieuwe recepten: oliebollen en appelbeignets, kaneel roll’s, munt en rozensiroop, ik legde augurkjes op (in het zuur, ni zo geslaagd)
  • plantte succesvol witloof wortels en saffraankrokussen (paarse romanesco doet het ook nog goed trouwens)
  • at muiskomkommer ofzoiets (bweikes)
  • ik maakte instagram stories (beetje zelfrelativering of beetje stoef..  is altijd toegelaten) en ook gewoon .. sommige landschappen vragen om een portrait formaat .. niet dat benauwende vierkantje.

ik kreeg – voor het eerst !!- kuikens en 2 vogel nesten (3 eigenlijk als ik die onder het dak meetel)

En peren. dat kreeg ik ook  (en tomaten dus.. zei ik dat al eerder tomaten? hmmm) en rode paprika ’s ! En massa ’s kersttomaten.. ik bestelde ook voor de eerste keer in mijn leven een serre – op de valreep in 2020 .

(en ohja ik kreeg zonet ook een met de handgeschreven brief van een al wat oudere jehova getuige vermoed ik in mijn bus)

Neen, ik ben geen lijstje madame.. totaal niet   🙂

PS maar ik vraag mij nu wel af .. wat deed u eigenlijk ? ik lees hier gewoon veel teveel ‘ik’ dus .. wat deed jij voor het eerst in 2020 ? of wat herontdekte je en was ‘waauw’ ?

ik ga nog rap eentje toevoegen he.. de zon op mijn zwarte-jeans-benen, ze is er net .. 30 seconden ofzo. was al heel lang geleden dat ik die nog voelde !

en nu echt het afscheid

-x-

 

Eruitgaan met een knal

Als er één ding is, dat we geleerd hebben het afgelopen jaar,

dan is het toch wel dat een mens zich, al bij al, toch wel vlotjes aanpast.

Niet één keer maar 20 keer als het moet (met de wijzigende maatregelingen)

Stiekem hoop ik ook dat bepaalde zaken/veranderingen blijvend gaan zijn en nooit meer zullen terugkeren.

 

Handjes geven bvb,

Mij is dat niet iets dat spontaan komt.

Ik weet niet of het typisch kempisch is, maar wij doen NIET van kussen . Niet bij toekomen, niet bij vertrek . Neen.. wij waren eigenlijk een nogal afstandelijke volkje. Fysiek contact gewijs dan toch. Ik kan me niet herinneren dat wij dat ooit deden.  Op de kus na de nieuwjaarsbrief na natuurlijk.

Mijn grootouders.. ik herinner alleen de typische.. hier, ik frommel stiekem wat geld in je vuistje terwijl we nieuwjaar kussen – move. Voorts herinner ik me niets.

“Zeg eens dag.” was bij ons gewoon nen “allez tot de volgende hé” en ge steekt uw hand op. (ge moogt er lichtjes bij zwaaien, louter optioneel .)

Dus een polleke.. niet te hard, niet te zacht, liefst niet té klammig. Ik heb daaraan moeten ‘wennen’ . Sollicitatie gesprekken, dokter, notaris, advocaat bezoeken. Het wordt al snel een formele gewoonte.  En ook het kussen leerde ik, dankzij (inmiddels ex-) westvlaamse schoonfamilie.   Er is door de jaren heen zelfs een werkgever geweest waar we ‘de buro’s afgingen’ om de collega’s ELKE ochtend te begroeten met ne kus. Eiland na eiland, stel u voor man. Daar heb ik mij over moeten zetten en geen klein beetje, tegen dat mij dat lukte. Misschien is dat een reden geweest dat stilaan met het ouder worden, er toch wat maar lichaamscontact insloop.

Mijn zussen en mij ma knuffelde ik ondertussen wel, en hier of daar een nicht of neefje.  Dat hoop ik wel ooit te hervatten, maar die officiële pollekes ? Neen , dat hoeft voor mij nooit meer. Een uitgestoken hand, ik ga vriendelijk bedanken.  Toen ik in mijn 20’er jaren was, vond ik dat virus gewijs ook nooit ideaal, in de winter .. met al dat gesnotter en gehoest.  Maar als je het elke ochtend moet herhalen, neen voor mij liever een goeiemorgen zonder handdruk, dan geef je het op de duur wel op.  Nu hoop ik echt dat dat in 123 uit ons collectieve gewoonte verdwijnt, en nooit meer vanzelfsprekend wordt.

Misschien zijn er nog zo ’n dingen.  Die een plots einde kennen ?

Zo ben ik stiekem grote fan van vuurwerk , dat raakt mij … emotioneel.. de ooh’s en aah’s. Ik droomde zelfs van zoiets ooit te ‘componeren’. En toch weet ik het.

De natuur betaalt de prijs voor ons vuurwerk

Dus is het misschien tijd om ook die nostalgie vaarwel te zeggen ?

Ik geef u alvast inspiratie voor alternatieven. Voor wie het nog niet zag . Een Drone show in schotse hooglanden. Een (eerder kind-)massage. Een veelgedeelde faceboekfilmpke  jammer trouwens dat ze de boodschap eraf hebben geknipt – foei ! – of deze grappige tiktok .

En voormezelf , ga ik misschien wel dit op mijn ‘te zien lijst’ van 2021 zetten ?

zeevonk

lijkt me zo de moeite ! 

(Of het noorderlicht .. als mijn uitgestelde ijsland reis ooit doorgaat)

 

Wat me trouwens deed denken aan een klein gelukje van vorige juli.  Het heeft ons enkele magische avonden bezorgd.  Zo dwarrelen/fladderend vliegen, en af en toe oplichten. Je moet het echt meegemaakt hebben. Zelfs de meeste down to earth scepticus werd er vrolijk van ! Ik begreep ook meteen waar fee’en verhalen hun oorsprong hebben !

Moest ge hierboven niks zien verschijnen, geef me dan even een seintje , de links naar instagram posten, dat lukt precies niet op elke reader/feeder/viewer/browser.

( meer info : https://www.onzenatuur.be/artikel/maak-je-klaar-voor-een-levende-lichtshow)

En ook sorry ..

ik wilde geen heel epistel schrijven.. gewoon mijn enthousiasme weet je.

En ohja .. Ik ging met een vraag eindigen. Wat mag er van jou verdwijnen .. als in meteen, en nooit meer terugkomen?

En nog een vraag, zijn er nog steden die leuke licht wandeldingen organiseren ? ik vind dat echt super tof !

merci he , omdat hier uit te zitten tot aan het einde !

ge zijt ne schat !

-x-

Wie is het ?

Dit was de toegift – van het online familiefeest.

Het bis nummer,  als de post meewerkt, kunnen ze morgenvroeg allemaal “wie is het’ten”.

(op deze foto staat het bord wel nog ondersteboven.. maar kom .. tant pis.. )

jaja.. 10 borden, met de hand ge-cutter-mes’t , als je u afvroeg waarom ik vorige week geen tijd had.

-en ook geklungel, zowel bij de ava papierwaren als de printer, maar dat is ondertussen al vergeten –

Online Kerst

Ik ga het niet onder stoelen of banken steken.  Ik ben een geboren kempendochter die in haspengouw woont, met 2 broers en 2 zussen. Ik kan alleen maar constateren dat wij blijkbaar een zeer gelukkige jeugd hebben gehad, want op de jongste nog-maar-net-uit-huis telg na.. hebben wij allemaal een poging gedaan dat aantal kinderen te evenaren.

Dat maakt dat wij een 25+ familie zijn.

Bovendien zijn wij zo een familie die elke zondag naar de heimat terugkeert om frietjes te gaan eten bij moeke.   Laatst genoteerd denk ik februari 2019.

Je hebt er oorstoppen voor nodig, dat moet ik toegeven, maar de liefde en energie die je ervan krijgt is dan ook niet te onderschatten.

En nu zitten we elk in ons eigen bubbel.

Ja dat pikt.

En nog geen beetje.

“Even samen gaan wandelen. ” dat zit er door de afstand niet zomaar in.  En hoewel er in het begin wel veel gebeld en ge video beld werd, voel je de afstand toch.

Het plagerige namentrekken, de opdrachten die moeten bepalen wie zijn pakje eerst open mag doen, de nieuwjaarsbrieven… dit jaar dus niet.

Mijn pubers mogen het vooral niet laten zien, want zij moeten stoer zijn. En zich afzetten tegen alles wat hun moeder uitspookt, maar reken maar dat zij ook de grote bende missen. (Alsook hun hobby’s, hun vrienden,… regering doe aub ook eens een versoepeling voor de 14 tot 20 jarigen.. plieess?)

Maar dus deze keer, zochten wij hén op, op voor hen bekend terrein. Online gaming.

We deden een “discord” feest.  Startende met een kerstige teamfoto .. van “de rappe rendieren”, team ‘er is nooit genoeg dessert ‘ tot de “l.0.Z.3.R” of ‘team broccoli.’

We lieten ons gaan; jongleerden met kerstballen, componeerden nieuwe kerstliederen, kweelden om ter langst jinglebell. Hielden een pauze, waarbij iedereen in zijn kerstigste pijama moest omkleden.. pakten elkaar in als kerstkado, verkleedde ons in een ander familielid, stapelden onszelf tot ne kerstboom, knutselden kerststukjes, bottleflipten met chocomel.. en toen zochten we kadootjes in elkaars huis.

Geheel in de kerst stemming waren er geen verliezers, enkel winnaars. (Elk gezin won een leuk gezelschaps spel, dus we konden de knotsgekke dol komische avond nog verder zetten in onze bubbel.)

Voor diegene die zich afvroegen hoe het verlopen is.. goed.

Het vroeg wat voorbereiding maar het was een fijne namiddag .

Het was niet zoals anders, maar het was méér dan geslaagd.

Alleen het mislukte kerstdessert : een baksel dat ik altijd persé voor de eerste keer wil proberen op de 24ste .. dat ben ik totaal vergeten.  Zou ik dan toch wijs en verstandig geworden zijn ?

Nee joh ..  volgende zondag ga ik voor Appelbeignets !!

(in mijn buitenfrituur hé. zot content van dat tafeltje mét uitzicht)

 

 

Kerstopdrachtenspel

Bon, ik ga het hier delen. Waarschijnlijk zitten jullie hier NIET op te wachten, maar kom.

Ik heb het wereldwijde web afgespeurd, ik las artikels waarin stond een ‘knots gek dol dwaas online familie spel’ maar ik vond niet wat ik zocht. Daarom hier in koeien van letters. GRATIS inspiratie.

Meer niet. Ik ga niet zeggen wat je moet doen. Om het te doen slagen, is het, denk ik, vooral belangrijk te selecteren wat bij ‘jullie’ zou passen.
Pik, herbruik, deel, voeg toe .. er is maar één belangrijke voorwaarde : Beleef plezier !

En ohja.. moest ge buiten ‘lezeres-van-deze-blog’ ook familie zijn,
pakweg mijn moeder, zus of kids. Stop dan met lezen hé.

NU STOP.
GA STUDEREN
bijvoorbeeld
– de vaatwas uitladen mag ook altijd –

Het verpest de verrassing 😉

Wat is het idee ?
We zijn met 6 gezinnen, we willen geen uren in ne call doorbrengen, en ons toch ‘verbonden’ voelen.
Eerst dacht ik aan een ‘apéro-doos’ . Een ‘namentrekken’ iets waarbij elk gezin het apéritief of dessert kocht voor een ander gezin en zo zelf ook een toffe lekkere doos aan de deur trof.
Aangevuld met opdrachten, maar vermits we té ver uit elkaar wonen, en er nogal veel voedsel gevoeligheden in de familie zitten, is dit niet echt een optie.

Dus we zijn gegaan voor het volgende concept: één duo is de “spelhost” (zonder kids, maar dat is eerder toevallig.) Ze verwelkomen ons (hopelijk in vol ornaat 🙂 in ne beeld call ) en leggen de spelregels uit en vervolgens moet elk ‘team’/gezin aan de slag gaan.

Een whatsapp groep wordt gebruikt om het resultaat in te posten, er worden virtuele kerstballen uitgedeeld. (met af en toe ne tussenstand)
Sommige opdrachten op tijd, andere collaboratief, … aan het einde krijgt elk gezin een kado.
(We hebben per gezin één iemand mee in het complot gestoken, die moet het kado aankopen, verstoppen in straat/huis en een detail of foto van deze plaats op voorhand stiekem doorbrieven aan de host. maar sssht ik heb niks gezegd é. Initieel dacht ik op ieders brievenbus een doosje ferrero te gaan zetten. )

Het team met het meeste kerstballen krijgt als eerste zijn tip en mag op zoek naar de prijs.
(daarna volgen de andere teams) Al dan niet life gestreamd, dat zullen we dan wel zien.

Ik ga mijn whatsapp open zetten in de webversie en deze op TV verbinden met HDMI, zodat we toch met zijn allen ‘samen’ kunnen kijken ipv elke puber op zijn eigen gsm.
(met die versie kan je dus geen camera delen, maar daarvoor zal iemand- van mijn pubers dus- zijn gsm moeten opofferen)

We gaan waarschijnlijk van te voren een uur (of 2) hiervoor reserveren (gezamelijk plannen)

Voorheen hebben we elkaar al eens foto opdrachten gegeven. (Van die ‘lifeness check’s genre.. maak een zo hoog mogelijke toren en ga ermee op de foto. )
Toen was dat gewoon ’s avonds, en mochten er dagen overgaan, .. maar nu willen we .. op enkele teasers na, de ‘verrassing’ er wat inhouden (en het gevoel dat er “iets gebeurd”.)

En nu dus inspiratie voor de opdrachten:
– om te beginnen een kerstige team-foto van het gezin (voor de rangschikking)
– jingels BEEEEEEEEEEEELS – ieder gezin nomineert wie het langste kan ‘zingen’ als resulttaat moet je een filmpje insturen in de groep
– wie kan er jongleren met 3 kerstballen ?
– wat past bij wie – 10 jeugdfoto’s – 10 feitjes/anecdotes/10 namen/ 10 kledingstuk foto’s worden doorgestuurd en moeten aan elkaar gematched worden (meeste juist meeste punten)
(zullen we dit van te voren printen ? heeft iedereen ne printer en kan dat in het spel ? of doen we dat van te voren?)
-met bestek/figuren uit de kerststal/.. een woord vormen (je krijgt punten als de anderen kunnen lezen welk woord je gemaakt hebt)
-een kerstboom tekenen (kleintjes tekenen op papier, lagere school in paint en met muis, de echte grote met hun voeten) – een vallende ster , een os /ezel/kerststal
– in elk gezin moet er een kerstlied gespeeld/gezonden worden (piano/viool/gitaar/.. er zijn muzikale talenten alomvertegenwoordigt)
– maak een menselijke kerstboom/sneeuwman
– om ter meeste sjaals rond één persoon wikkelen
– foto’s gaan maken van het huis met de mooiste kerstverlichting ? of gewoon op x minuten tijd zoveel mogelijk kerstbomen buiten gaan fotograferen
– knutsel een sneeuwman
– je moet één paragraaf schrijven op de tonen van ‘stille nacht’
(deze opdracht is voor de volwassenen en moet bezorgd worden aan ons opperhoofd.. aka de moemoe die in het koor zingt.. zij moet dat dan maar zingen aan het einde)

– maak een zo hoog mogelijke kerstboom van toiletrollen/bekertjes/.. wat je hebt liggen (aantal rijen telt, niet de hoogte want niet iedereen zal hetzelfde materiaal hebben)

Nu ga ik jullie aan de slag zetten hé.

Typ ne keer in de comments waar jullie nog aan denken.
Wat kunnen we nog doen ? Suggesties voor opdrachten ?
Heb jij ook vriendengroepen ? Wat voor leutige dingen hebben jullie daar gedaan ?

Is er iets dat de sfeer erin houdt en dat we zeker moeten proberen ?

De meeste mensen deugen

Een net iets té stevige werkdag, van thuis uit,
aan de pc gekluisterd.

Hij eindigde in het herbeluisteren van mijn eigen gemaakt filmpke,
bah, nen demo opnemen, en help, zo verschrikkelijk om uzelf te horen.
Uiteindelijk heb ik de tekst uitgeschreven en ben ik gegaan voor één opname.
Je kan opnames blijven maken (en ik kon het ook blijven uitstellen 😉 )

Het resulteerde in onmiddellijke, barstende hoofdpijn.

Gelukkig had ik ’s middags tijd genomen om de spruitjes die de hond had vernield, verder te oogsten en stond het eten snel op tafel.

Maar mijn opluchting was van korte duur, er stond een “family call” op het programma.

We zijn aan het brainstormen voor een virtueel kerst familie-opdrachten spel, met 6 gezinnen is het onmogelijk om dit jaar samen te komen.
En ik had dit gat wel graag gevuld. Verschillende leeftijden, verschillende interesses, verschillende visies,..
ik moet er geen tekening bij maken dat mijn kaars helemaal op was, toen het wat vorm kreeg.

De hoofdpijn was soms sluimerend op de achtergrond maar vlamde met momenten hevig door.
Nog even neertypen welke creatieve opdrachten er door mijn brein flitsen en ik kon mijn bed in.

Wat ben ik blij dat ik die opname toch op de valreep nog gemaakt had.
want als ik die ochtend nadien wakker word, merk ik het meteen,
dat wordt weer een migraine dag in de donkere.
Staren naar een lichtbak gaat op die momenten echt niet.

Ik die zo snak naar daglicht en zon moet noodgedwongen,
overdag slapen, en alles dicht laten.
Na een halve dag niksen heb ik het wel gehad.

Lezen lukt niet, de letters dansen over het blad.
Maar in een helder moment herinner ik ..
oh die boeken voorlees app met zijn 14 dagen gratis proef periode !
(Storytel dus)

Ik begin aan een grote portie pompoen soep,
echt koken en eten zal niet lukken. Maar soep lukt vast wel.

Terwijl ik soep maak luister ik naar Rutger Bregman.

Waauw mijn hart.
“De meeste mensen deugen”

Ik wil het meteen kopen en aan iedereen laten lezen.

Het is wel een speciale beleving zo, je laten voorlezen, je moet de nodige concentratie aan bod leggen.

Maar kom, ik ben zo blij dat ik deze app op die verspilde dag uitgetest heb,
of moet ik eerder zeggen, ik ben zo blij dat ik kon luisteren toen ik niet kon lezen.

Maar het allerbelangrijkste ..

Lees dat boek.

Liefst vandaag nog.

Alsjeblief.

Dit Boek Moet Verspreid Worden !

(ik heb nog 11 uur luisteren te goed )

Virtuele verzameling

0 contacten tot nu toe.

Mijn collega vertelde mij dat hij er al 2 had..  laag risico contacten.

Dat hij ze makkelijker vangt dan pokémons.

 

En toen dacht ik  ..
Ik heb iets veel beters !

 

Dat iets, dat is zelfs niet één iets.. het zijn 3 iets’en !!

Ik presenteer jullie trots .. mijn tijdens de corona geïnstalleerde app’s :

Oke.. het begon met een app om mijn brood te bestellen bij de bakker.

-Die nemen we niet mee in de telling. – En Duolingo kennen we allemaal al hé.

Wat leert een mens nu nog als hij niet/ amper mag buiten komen?
Ik ben altijd al een opmerkzaam persoon geweest, en een trouwe wandelaar,
en hoewel ik geniet van hade’s dagelijkse podcast, kan ik ook enorm genieten van gewoon op te gaan in ‘de beleving.’ De stilte. De geuren .. de dagelijkse veranderingen.

Dus nadat ik mijn pa 10 keer lastig viel met ‘welke plant is dit ?’ downloadde ik in het voorjaar dus ‘plantnet’. Niet alleen voor op de wandeling maar ook voor het rare ‘onkruid’ dat in mijn eigen tuin groeit. Stiekem droom ik zelfs van een volledige planten inventaris.

Toen ik een beetje door deze verwondering heen was, stapte ik deze zomer over naar Birdnet !

Echt tof !!

Als je daarop klikt, krijg je foto’s .. weetjes .. kan je je fragment herbeluisteren.
ik weet nu dat het wel echt een buizerd is die ik al een half jaar elke avond hoor
Dat een roodborstje echt verschillende geluidjes maak
en dat ik blijkbaar vogels ‘capteer’ waar ik nog nooit van gehoord heb. (phoebe?)


Ik probeer dubbels te wissen maar laat jullie even meegenieten van mijn bescheiden’collectie’.

Iemand ruilen ?

 

En om te eindigen met app nummer 3 !
Paddestoelen.. ik zie er zoveeeel ..

dus is daar Obsidentify !!

Ik ga dagelijkse eentje instagrammen.

voor mijn collectie
en tegen mijn herfstblues !

en jullie ? Wat verzamelen jullie ?