Touché

Er valt niks te bereiken. Alles is klaar, op elk moment.

Ik zou dit of ik zou dat. Er is vanalles te bereiken en te doen. En voor je het weet, zit je erachteraan. Als als als…. en dan dan dan. 

Dan zal ik gelukkig zijn. Dat is niet waar. Dat is onzin. Binnen de kortste keren ben je gewend (aan je interieur ,je vrouw, ..) en zoek je een ander topic waar je naartoe kan streven.

Het ultieme inzicht is: dat er gewoon niks te bereiken valt.

Meestal als je iets bereikt hebt, heb je het gevoel van geluk. Maar als je nagaat waaruit dit gevoel van geluk bestaat, dan is het, het einde van de hunkering. Het .. Ik ben even van het gehunker af. Ik zou dit of dat of zus en zo.

Leg u meteen toe met het stoppen met hunkeren.

Laat het gewoon vallen.

Besta

Adem

Wees

Klaar.

Er is niks te doen

Wat een goed nieuws

Uit ‘Touché’- de podcast versie  van Friedl Lesage en Peter De graef.

 

Wiebelwoorden – opdracht 2

Waarschuwing: Dit recept is GEEN instant verhaal.

Trek naar buiten.

Zoek 3 dingen waar je dankbaar voor bent.

Pluk ze héél voorzichtig, bind ze liefdevol bij elkaar met de hulp van een ander.

Hang ze op een mooi plekje bij elkaar te drogen. Doe dit voortaan zo vaak mogelijk. Je merkt het meteen, zo een kastje met kruiden, je klaart er zo van op.
Neem een grote kom, hou ze onder de kraan van relativering.

Zet ze dan op een zacht warm knisperend vuurtje.

Doe er een flinke scheut humor bij, of doe er maar twee.

Dan heb je nog nodig: een mooi vooruitzicht,maar als je dit niet in huis hebt, zijn wat kleinere plannen ook goed, als je er maar naar uitkijkt.
Terwijl je de grootste mok uit de kast haalt die je hebt

(liefst eentje zonder oren, maar die je echt met de handen omvat)

bel je iemand.

Je ma, je vriendin, een zus, collega, …

als het gesprek is afgelopen,

heb je een heerlijke feel good thee, die je van binnen uit zal verwarmen.

Smakelijk !

 

 

Dit recept kwam tot stand dankzij de gratis corona schrijfoefening van wiebelwoorden. 

Je vindt haar op https://www.facebook.com/wiebelwoorden/ 

bedankt !

Waarom ik schrijf

Ik schrijf omdat ik wil schrijven dat ik gelukkig ben.

Op een dag zal het zover zijn en zal ik schrijven –
met mijn tong tussen het puntje van mijn tanden, en met rode oren en rode wangen:
ik ben gelukkig.

Als ik daaraan ooit nog twijfel
en meen dat ik verdrietig ben of de wanhoop nabij of zelfs reddeloos verloren, dan kan ik altijd opzoeken wat ik werkelijk ben:

gelukkig.

Toon Tellegen

Bloedrode ochtend

Een zeldzaam stille ochtend.

De kids hebben een dagje vakantie.

Ik besluit in alle vroegte naar het werk te gaan. Alles stil. Bevroren.

De zon is bijna daar, met prachtig rood oranje tinten.

Bij de bakker bedenk ik dat ik misschien toch een extra vroege trein kan nemen ipv de wagen tot men eindbestemming.

Besluiteloos.

Een woord dat bij mij past. Want 5 minuten tevoren zette ik een tas koffie die ik nog dacht in de wagen op te drinken.

Ik laat het bepalen door het lot, als er een parkeerplaats is aan het station, dan neem ik de trein.

Ik zat er zelfs even op. Die trein.

Met mijn tas koffie.

Bij de eerste slok die ik nam, “Mededeling aan de reizigers. Dit wordt de eindhalte van deze trein. We hadden een aanrijding, die waarschijnlijk een persoonsongeval is.”

Ik hoop dat die persoon een grondiger beslissingsproces had, dan ik.

Een redelijke volle trein overhevelen naar een al even volle, korte trein, zorgt voor de nodige vertraging.

Niemand moppert.

Ik was er al geweest.

flitst heel even door mijn gedachten.

Maar ik ben er nog.

Ik ben er nog.

Bommetje

Heet … bloedheet …

Blauw ijskoud water.

Samen staan we op de kant, het zou leuk zijn te zwemmen.

‘Zullen we ?’ vraag ik ?

Terwijl jij schoorvoetend naar de rand stapt, met je teen in het veel te natte water dipt, ga ik achteruit en neem een aanloop.

Ik spring.

Enkele seconden lang zweef ik.

Spetters vliegen overal, met een grote plons ga ik onder.

Kom sputtert weer boven.

Oeh .. het is koud.

Stoer roep ik je toe: ‘het is hier zalig hoor.. kom ook !’

Pro forma zwem ik nog enkele baantjes..

het water is verfrissend ..

de beweging doet deugd.

Toch klim ik er té vroeg weer uit.

Alleen is er eigenlijk niet zoveel aan. Verre van gracieus klauter ik eruit.. kan niet snel genoeg naar de handdoek trippelen .. ‘k droog me een beetje af .. bibberend zet ik me neer.

Ik druip af.

 

Het verhaal – the prequal

Het is hier al een tijdje stil op de blog.

Ik broei op veel de laatste tijd , dat ik moeilijk onder woorden kan brengen.

Er zijn natuurlijk ook nog enthousiaste belevenissen waar ik van nageniet maar dan weer geen tijd vind om ze neer te pennen. Bovendien geeft dat dan zo’n schril contrast met hoe ik me voel .. tobbend over die eieren.

Omdat ik toch graag dingen van me “afschrijf”, heb ik me ingeschreven voor een cursus, getiteld “het verhaal van mijn leven”, waarvan gisteren de eerste les.

Het begon meteen goed.. zo toevallig.. of was het dan toch echt “het lot” ? We moesten ons voorstellen met een voorwerp uit de loterij. Ik trok een lintmeter..

Voor mij hét symbool voor creativiteit en me-time. Het bracht me ook zoveel positieve dingen.. plezier, stilte .. voldoening.. vriendschap. En de symboliek om als mens te kunnen groeien.

Ik vond het een fijne avond.. .. zal ik wat van de korte schrijfoefeningskes hier neerpennen ?